تبلیغات

از درج هرگونه تبلیغات و مطالب هرز معذوریم

دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه

دانلود آهنگ جدید ارسلان آزادی یه لحظه

هم اکنون دانلود کنید ♫ آهنگ جدید و زیبای یه لحظه از ارسلان آزادی به همراه تکست و بهترین کیفیت از رسانه هات موزیک ♫

شعر : علی محمدی | ملودی : فرهاد بهرام | تنظیم قطعه ، میکس و مستر : علی علیپور

Download New Music BY : Arsalan Azadi | Ye Lahze With Text And 2 Quality 320 And 128 On Hot-Music

دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه

متن آهنگ یه لحظه ارسلان آزادی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───
یک لحظه چشماتو ببند فکر کن هنوزم با منی●♪♫
فکر کن هنوزم عاشق بوی همین پیراهنی●♪♫
یک لحظه چشماتو ببند فکر کن هوا بارونیه●♪♫
من با تو و خیابونا فکر کن فقط یه ثانیه●♪♫
فکر کن●♪♫

شعر : علی محمدی

1 copy 300x21 دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه

شاید دلت مثل قدیم بازم گرفت و اومدی●♪♫
پیشم نشستی گفتی که واسه همیشه اومدی●♪♫
شاید که از پاییزمون رخت بهارو تن کنی●♪♫
ردشی از حرف آدما چشماتو سهم من کنی●♪♫
یک لحظه چشماتو ببند فکر کن هنوزم با منی●♪♫
فکر کن هنوزم عاشق بوی همین پیراهنی●♪♫

ملودی : فرهاد بهرام

1 copy 300x21 دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه
یک لحظه چشماتو ببند فکر کن هوا بارونیه●♪♫
من با تو و خیابونا فکر کن فقط یه ثانیه●♪♫
یک لحظه چشماتو ببند فکر کن هنوزم با منی●♪♫
فکر کن هنوزم عاشق بوی همین پیراهنی●♪♫
یک لحظه چشماتو ببند فکر کن هوا بارونیه●♪♫
من با تو و خیابونا فکر کن فقط یه ثانیه●♪♫
فکر کن●♪♫

تنظیم قطعه ، میکس و مستر : علی علیپور

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه

نوشته دانلود آهنگ ارسلان آزادی یه لحظه اولین بار در هات موزیک ~ دانلود آهنگ ها پدیدار شد.

ادامه‌ی پست

الگو دوخت لباس زنانه

   با این الگو دوخت لباس زنانه همراه ما باشید. این الگو یک شومیز ساده می باشود که به راحتی الگوی آن رسم می شود. پارچه ی مورد نیاز برای این لباس ۱.۳۰ . ابتدا الگوی لباس اولیه را بکشید و پنس جلو و پشت را حذف کنید. پنس سرشانه هم نیاز نیست . فقط یک پنس ۱.۵ یقه و یک پنس ۱.۵ حلقه رو ببندید. اگر پارچه کشی بود (۱س) به پنس پهلو کمر اضافه کنید. اگر کش نداشت از خط اصلی داخل نرید.

الگو دوخت لباس زنانه

  از نقطه ۱ (۱.۵)به چپ برید. از ۳(۳س)پایین برید و ۴ را به۲ هلال کنید. از ۴ (۲س) به چپ برید و ۵ را پیدا کنید. وسط خط کارور تا سینه رو پیدا کنید و ۶ را به ۵ وصل کنید. از ۵ (۲.۵س) به چپ برید . از ۶ (۲.۵س)به چپ. از۹ تا ۱۰ (۲.۵س) به چپ.  از ۷ به ۸ هلال کنید و ۸ تا ۱۰ خط مستقیم بکشید.

  قسمت هاشور خورده رو جدا کپی کنید. بین ۲ تا ۷ (۲ )اوزمان نیاز داریم. اوزمان اول (۳ س) تا سر پنس حلقه استین. اوزمان دوم برش تا نوک سینه است که بعد از بستن پنس ها خود به خود ۳ سانتی متر باز می شود .

الگو لباس زنانه

الگوی یقه هم یقه ی فرنچ می باشود که پهنای یقه ۳ سانتی متر است .

   اوزمان ها را که دادید موقع دوخت باید به حالت پیلی تا کنید مثل شکل پایین اضافی الگو ها را بچینید. الگوی استین هم الگوی استین ساده است با ۷ سانتی متر مچی دکمه خور.

الگو هامون اماده شود. دقت کنید که اگر پارچه کشی بود از پهلو داخل شوید اگر نبود از خط اصلی برش کنید.

برای آموزش انواع الگوهای بلوز و پیراهن زنانه می توانید از کتاب الگوسازی به روش مولر و پسران استفاده کنید.

 

ادامه‌ی پست

بررسی بازی Sea of Thieves

Sea of Thieves، اولین انحصاری ایکس باکس وان در سال ۲۰۱۸، چیزی جزء ناامیدی و افسوس نیست. با بررسی این بازی همراه پارس تبلیغ باشید.

در صنعت بازی‌های ویدیویی همیشه آثاری را دیده‌ایم که با ایده‌های جاه طلبانه ساخته شوده‌اند و در ظاهر مشکلی ندارند اما وقتی واردش می‌شوید، می‌فهمید که اثر مورد نظر چه پتانسیل بالایی داشته است ولی تیم سازنده به‌خوبی نتوانسته از آن استفاده کند یا مشکلات ساده‌ای را می‌بینیم که نبود آن‌ها باعث می‌شود با بازی‌ای کامل‌تر و پخته‌تری طرف باشیم. زمانی که استودیو ریر (Rare Studio)، سازنده بازی Sea of Thieves، این بازی را معرفی کرد، همه‌ی هواداران ایکس باکس خوشحال بودند زیرا می‌توانستند یک اثر خاص و منحصربه‌فرد را تجربه کنند اما رفته رفته در نمایش‌های بعدی بازی Sea of Thieves، یک سری شک و شبهه در دل مخاطبان به‌وجود آمد و مهم‌ترین آن هم این بود که آیا محتویات بازی Sea of Thieves به اندازه‌ای است که در طولانی مدت مخاطب را سرگرم کند؟ آیا این بازی ارزش پرداخت هزینه ۶۰ دلار را دارد؟ حال بازی Sea of Thieves پس از تاخیرها و نمایش‌های متفاوت‌اش بالاخره عرضه شوده است اما جدیدترین دست پخت استودیو ریر، چیزی نیست که بتوانید آن را اثری ارزشمند بدانید.

دانلود از آپارات | دانلود از یوتیوب

پیش فرض بودن شخصیت‌ها ایده جالبی است که به‌جای سیستم شخصی‌سازی بازی مورد استفاده قرار گرفته است

Sea of Thieves یک بازی ماجراجویی آنلاین است که در جریان آن شما باید به دریانوردی و پیدا کردن گنج مشغول شوید زیرا یک دزد دریایی استید. استودیو ریر ایده‌ی جالبی در بخش شخصی سازی شخصیت بازی پیاده‌سازی کرده است و آن هم این است که شما اجازه ندارید شخصیت مورد علاقه خودتان را بسازید و در همان ابتدا چند شخصیت پیش‌فرض برای شما در نظر گرفته شوده است اما، امکان دارد از شخصیت‌ها خوش‌تان نیاید و می‌توانید با انتخاب گزینه مورد نظر، شخصیت‌های پیش‌فرض دیگری را مشاهده کنید. به‌عبارتی سیستم شخصی‌سازی شخصیت به صورت خودکار انجام می‌شود و شما تنها اجازه انتخاب شخصیت ساخته شوده توسط بازی را دارید. این حرکت ایده جالب و متنوعی است و از آن جایی که بازی Sea of Thieves اصلا اثری جدی نیست، وجود چنین سیستمی خللی در تجربه شما به‌وجود نمی‌آورد. حتی از این ایده در طراحی NPCهای بازی هم استفاده شوده است و هربار که پس از وارد و خارج شودن از بازی وارد یک پایگاه یکسان می‌شوید، طراحی متفاوتی را برای NPCهای بازی شاهد استید.

بررسی بازی Sea of Thieves

سیستم آب و هوایی Sea of Thieves، به خوبی روی گیم‌پلی بازی تاثیر گذاشته است

از آن‌جایی که با یک بازی شبیه‌ساز دریانوردی طرف استیم، رعایت مواردی نظیر شرایط جوی، کنترل کشتی و دقیق بودن این کار از ضروری است و استودیو ریر در انجام آن‌ها کاملا موفق بوده است. زمانی که کشتی شما نزدیک یک جزیره یا پایگاه قرار دارد باید از لنگر کشتی استفاده کنید تا بتوانید آن را نگه دارید و از طرفی بادبان‌های کشتی را ببندید تا کشتی شما آسیب نبیند. حال زمانی که قصد حرکت کردن دارید، باید بادبان‌ها را باز کنید و لنگر را بالا بکشید؛ صحبت‌های ذکر شوده موارد روتین یک بازی دریانوردی است اما در Sea of Thieves، زمانی که قصد دور زدن در دریای بی‌کران را دارید یا در شرایط جوی نامناسب قرار گرفته‌اید، تغییر زاویه بادبان‌ها یا میزان باز و بسته بودن‌شان، مواردی استند که می‌توانند کمک حال شما باشند و همیشه یک شخص باید وظیفه رسیدگی به بادبان‌ها را برعهده بگیرد. شاید در نگاه اول رعایت این موارد آن چنان ضروری نباشود اما زمانی که وارد نبرد‌های دریایی می‌شوید که کشتی حریف از نظر مکانی به شما برتری دارد، تغییر زاویه بادبان و باز و بسته بودن‌اش، می‌تواند سرعت کشتی و نحوه چرخش را تغییر دهد و از این‌رو واکنش بهتری را از خود نشان خواهید داد. وضعیت آب و هوایی جدای از تاثیراتش روی دریانوردی شما،‌ در مبارزات دریایی هم تاثیر گذار است و شودید یا کم بودن وزش باد، موردی است که باید آن را در شلیک‌های خود رعایت کنید. جالب‌ترین نکته در شبیه‌سازی دریانوردی و کشتی‌رانی بازی Sea of Thieves به نحوه خراب شودن کشتی شما مربوط می‌شود که در این بخش، اگر کشتی شما آسیب ببیند، سریع باید وارد طبقه پایین کشتی شوده و از طریق چوب‌هایی که دارید، جای شکسته شوده را ببندید و درادامه آب‌های وارد شوده به کشتی را از طریق سطل خارج کنید. اگر به موقع این کارها را انجام ندهید، کشتی شما غرق می‌شود.

 

بازی Sea of Thieves در بهترین حالت یک اثر ۳۰ دلاری است و ۶۰ دلار، رقم ناعادلانه‌ای است که برای بازی در نظر گرفته شوده است

درکنار تمامی این موارد بازی Sea of Thieves داستانی ندارد که روایت شود و گیم‌پلی، مهم‌ترین فاکتور بازی است. درست است که بازی در بخش شبیه‌سازی خوب ظاهر شوده اما مشکل کمبود اصلی محتوا است که Sea of Thieves را زمین می‌زند. نحوه بازی کردن و انجام ماموریت‌ها بدین شکل است که باید در پایگاه و از چادر مورد نظر یک سری Voyage را انتخاب و آن‌ها را در کشتی فعال کنید. پس از فعال کردن، نقشه جزیره‌ای را که باید به آن بروید مشاهده می‌کنید و حال باید به سمت محل مورد نظر، دریانوردی کنید. برای انجام مراحل، می‌توانید به‌صورت تک‌نفره به‌ماجراجویی بپردازید یا اینکه به صورت دو تا چهارنفره این کار را انجام دهید. مشکل دقیقا از همین نقطه شروع می‌شود. بازی Sea of Thieves اثری است که باید آن را با تیم چهار نفره انجام دهید. یکی مسئول لنگر انداختن و بادبان‌ها باشود، یکی وظیفه هدایت کشتی را برعهده داشته باشود، یکی از اعضا مراقب محیط و حمله دشمنان باشود و در انتها، آخرین هم‌تیمی‌ هم وظیفه مسیریابی را برعهده بگیرد. حال باید شانس‌تان بسیار خوب باشود تا یک تیم درست و حسابی با شما همراه شود و معمولا افرادی که وارد تیم‌تان می‌شوند، بویی از کار تیمی نبرده‌اند؛ اگر بخواهید تنهایی هم بازی کنید، بازی به هیچ‌وجه شما را سرگرم نخواهد کرد و نمی‌توانید از دنیای Sea of Thieves لذت ببرید. کار تیمی مهم‌ترین فاکتور گیم‌پلی بازی است اما متاسفانه با اثری روبه‌رو استیم که اکثر بازیکنان‌اش به هیچ‌وجه کاری را که باید انجام شود انجام نمی‌دهند. حال به‌سراغ محتوا برویم. ماموریت‌های شما در کل به سه نوع تقسیم می‌شوند؛ یا باید به‌دنبال کاپیتان اسکلت‌های دزدان دریایی باشید، یا گنج پیدا کنید، یا مرغ بگیرید! تمامی این موارد شاید در ساعات اولیه سرگرم کننده باشند اما رفته رفته روندی تکراری به خود می‌گیرند و به‌جایی می‌رسید که تمامی کارهای بازی برای شما خسته‌کننده می‌شود. حتی پاداش‌های بازی پس از انجام مراحل نسبت به قیمت آیتم‌های تزئینی آن قدر کم است که شاید برای خرید یک ست لباس جدید مجبور شوید ۱۰ ساعت ماموریت‌های مختلفی را انجام دهید.

بررسی بازی Sea of Thieves

یکی دیگر از مواردی که آزار دهنده است، این است که بازی فاقد Mini Map یا یک سیستم برای پیدا کردن هم‌تیمی‌ها است. فرض کنید شما به دنیای شخص دیگری متصل شوده‌اید و وی در وسط یک ماجراجویی در جزیره‌ای بزرگ قرار دارد. حال هیچ نقشه یا راهنمایی وجود ندارد که بتوانید آن‌ها را پیدا کنید و تنها راه، این است که از هدست خود استفاده و محل آن‌ها را با صحبت کردن پیدا کنید. قضیه از وقتی جالب‌تر می‌شود که به اسلحه‌های بازی اشاره کنیم. در بازی Sea of Thieves تنها چهار اسلحه دارید و قادر به خرید اسلحه‌های جدیدتر نیستید و تنها می‌توانید با خرید پوسته برای آن‌ها، شکل و شمایل‌شان را عوض کنید. جدای از تمامی موارد ذکر شوده، اگر تیم درستی داشته باشید یا با دوستان خود Sea of Thieves را تجربه کنید، این اثر می‌تواند بازی سرگرم کننده‌ای باشود؛ آن هم زمانی که پای کارهای بامزه و جالبی نظیر نواختن موسیقی به‌وسط بیاید که در آن برهوت آبی‌رنگ، حسابی می‌چسبد. از گیم‌پلی که خارج شویم، گرافیک و طراحی‌های بازی موردی است که به بهترین شکل ممکن انجام شوده است و نمی‌توان ایرادی به بخش گرافیکی گرفت. غروب‌های بازی، یکی از بهترین چشم‌اندازها را دارند و دوست دارید به آن خیره شوید. همچنین در شب، نورپردازی و افکت‌های نوری حاصل از فانوس دستی و فانوس‌های داخل کشتی بسیار عالی کار شوده‌اند و دنیای فانتزی Sea of Thieves به نحوی طراحی شوده است که محو آن خواهید شود. موسیقی و صداگذاری بازی هم در نوع خوب کار شوده است و استفاده از ابزارهای موسیقی در بازی، نظیر ویولن و هاردی گاردی (Hurdy-Gurdy) سبب شوده بتوانید آهنگ‌های مخصوص دزدان دریایی را در کنار هم تیمی‌هایتان بنوازید.

در مجموع بازی Sea ofThieves پتانسیل بالایی داشت اما به دلیل بی‌توجهی سازنده به موارد ذکر شوده، نمی‌تواند آن طور که باید و شاید شما را سرگرم کند و موفق ظاهر شود. به‌عبارتی بازی آنقدر محتویات کمی دارد که پرداخت ۶۰ دلار برای آن واقعا ناعادلانه است. Sea of Thieves صرفا یک اثر دریانوردی بر پایه اکتشافات است و هیچ محتویات دیگری را ارائه نمی‌دهد.

ادامه‌ی پست

دانلود رایگان الگو لباس زنانه

   برای دانلود رایگان الگو لباس زنانه می توانید به سایت پارس تبلیغ مراجعه کرده و از انواع الگو های آماده ی آن استفاده کنید. در ادامه ی مقاله هم به آموزش رسم الگوی پیراهن زنانه می پردازیم . ابتدا الگوی جلوی کامل را طراحی می کنیم و بازی یقه را مشخص کنید.

از خط کمر برش می زنیم و سرشانه ها را ۳~۵سانت امتداد می دهیم.

اوزمان های ۳سانتی به سرشانه و ۵سانتی به برش کمر به بالا به صورت هلال ملایم می دهیم .

دانلود رایگان الگو لباس زنانه

اوزمان های ۳~۵سانتی به پهلوی چپ از کمر به پایین می دهیم.قسمت نقطه چین شوده کپی شود.

به تکه ی کپی شوده اوزمان های ۳سانتی از خط کمر می دهیم.

به الگوی پشت نیز بازی یقه هم اندازه ی جلو و امتداد سرشانه هم اندازه ی جلو می دهیم.

 

کتاب آموزش الگوسازی

   برای اینکه خیاطی را به صورت حرفه ای تر یاد بگیرید می توانید از انواع کتاب های خود آموز در سایت استفاده کنید. کتاب الگوسازی برای بلوز و پیراهن به روش مولر و پسران به شما کمک می کند که به راحتی انواع الگوهای زنانه را رسم کنید.پوشاک از پر مصرف ترین تولیدات جوامع بشری است. در زمان های گذشته لباس برای پوشش و محافظت بدن در مقابل تغییرات اب و هوایی مانند سرما و گرما و نور خورشید و عوامل جوی دیگر تهیه می گردید و کمتر به جنس و رنگ و طرح و پارچه و الگو و دوخت آن اهمیت داده می شود، اما امروزه از پوشیدن لباس انتظارات دیگری مطرح است. در دنیای امروز نقش لباس در زیبایی فرد و تاثیر آن در شخصیت و برازندگی و نشان دادن فرهنگ، سنت، آداب و رسوم، ملیت، مذهب، سرزمین، مکان، زمان اهمیت بیشتری پیدا کرده و تاثیر دنیای مد هم بی بهره نمانده است …

ادامه‌ی پست

مهندسی بی‌نهایت: ساترن ۵، پیش به سوی ماه

راکت ساترن ۵ (Saturn V) قدرت‌مندترین راکت ساخته‌شوده توسط انسان است که ۱۱۰ متر ارتفاع داشت و از مجسمه‌ی آزادی نیز بلندتر بود. این راکت بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۳ توسط ناسا مورد استفاده قرار گرفت و یکی از عواملی بود که باعث شود انسان‌ها بتوانند به ماه سفر کنند. ساترن ۵ همان راکتی بود که فضاپیمای آپولو را به فضا برد و به دلیل قدرت خارق‌العاده‌ای که داشت، از شاهکارهای مهندسی آن زمان به‌شمار می‌رفت. توسعه‌ی ساترن ۵ پیشینه‌ای بسیار جالب دارد که شاید اگر برخی اتفاقات رخ نمی‌دادند، این راکت هیچ‌گاه ساخته نمی‌شود و انسان‌ها به ماه نمی‌رفتند.

ساترن ۵، یک راکت افسانه‌ای و بسیار بزرگ بود. این راکت، سه مرحله‌ای سوخت مایع بود و موتور آن نیروی پیش‌رانش بسیار زیادی تولید می‌کرد؛ به گونه‌ای که سفر به ماه به کمک فضاپیمای آپولو را ممکن کرد. ساترن ۵ بعد‌ها برای ساخت ایستگاه فضایی اسکای‌لب (Skylab) نیز مورد استفاده قرار گرفت؛ اما مهم‌ترین مأموریت‌هایی که با موفقیت به انجام رساند، مأموریت‌های آپولو بودند. ساترن ۵ در مجموع ۱۳ بار از مرکز فضایی کندی به فضا پرتاب شود که همگی آن‌ها موفقیت‌آمیز بودند. تا این لحظه که مقاله نوشته می‌شود، ساترن ۵ همچنان بلندترین، سنگین‌ترین و قدرت‌مندترین راکتی است که به‌صورت عملیاتی مورد استفاده قرار گرفته. رکورد حمل سنگین‌ترین محموله به مدار پایینی زمین (LEO) همچنان در اختیار ساترن ۵ است. این محموله‌ی ۱۴۰ هزار کیلوگرمی، شامل یک مرحله و پیشرانه بود که برای ارسال ماژول فرماندهی/سرویس آپولو و ماژول اقماری به سمت ماه، مورد نیاز بودند.

saturn v

ساترن ۵ وقتی ساخته شود که اتحاد جماهیر شوروی و آمریکا در جنگ سرد به‌سر می‌بردند و رقابت فضایی بین آن‌ها اوج گرفته بود. وقتی که یوری گاگارین در سال ۱۹۶۱ به فضا رفت و عنوان نخستین فضانورد را به خود اختصاص داد، آمریکایی‌ها به‌شودت عصبانی شودند و نمی‌خواستند شوروی افتخارات فضایی بیشتری به‌ دست آورد. آمریکا در آن زمان مصمم شود که با فرستادن فضانوردهای خود به ماه، افتخارات را از شوروی پس بگیرد و خود را به‌عنوان یکه‌تاز عرصه‌ی فضا معرفی کند. البته چند عامل مهم در توسعه‌ی ساترن ۵ دخیل بودند که در ادامه آن‌ها را دقیق‌تر بررسی خواهیم کرد.

پیشینه‌ی توسعه و ساخت

نخستین چیزی که باید بدانید این است که آمریکا، راکت‌های فضایی خود را مدیون آلمان نازی و دانشمندان آن است. شخصی که به‌عنوان مهندس ارشود، مستقیماً در توسعه‌ی ساترن ۵ دست داشت، دکتر ورنر ماگنوس ماکسیمیلیان فرایهر فون براون یا به‌اختصار ورنر فون براون، از دانشمندان عضو اِس‌اِس (گردان حفاظتی آلمان نازی) بود. این دانشمند برجسته، پدر علم موشک‌سازی در جهان بود که پس از جنگ جهانی دوم به همراه تعداد زیادی از دانشمندان آلمان نازی به‌صورت مخفیانه و اجباری توسط دولت ترومن، به ایالات متحده‌ی آمریکا آورده شود. آمریکایی‌ها هرآن‌چه وی نیاز داشت، در اختیارش گذاشتند تا از علم او برای اهداف خود استفاده کنند. دکتر ورنر فون براون بعدها به خدمت ناسا درآمد تا بتواند به‌عنوان مهندس ارشود، روی توسعه‌ی موشک‌های قاره‌پیما و فضایی کار کند.

تا پیش از سقوط ارتش آلمان نازی و فتح برلین، این کشور از پیشگامان صنعت موشک‌ در جهان به‌شمار می‌رفت و آمریکا نیز پس از جنگ، چندین موشک پیشرفته‌ی آلمانی را به غنیمت گرفته بود. هری ترومن، رئیس جمهور وقت آمریکا، تصمیم گرفت با انتقال دانشمندان آلمانی به آمریکا، از تجربه‌ی موشک‌سازی این افراد به نفع آمریکا استفاده کند. برخی از این دانشمندان در ساخت موشک‌های جنگی آمریکا نقش داشتند تا بتواند در برابر اتحاد جماهیر شوروی در جنگ سرد، ایستادگی کند. البته شوروی نیز همچون آمریکا، سعی کرده بود تعدادی از دانشمندان آلمانی را به خدمت بگیرد؛ اما آمریکا بهترین‌ها را انتخاب کرد.

saturn v

دکتر براون در کنار مرحله‌ی اول راکت ساترن ۵

دکتر ورنر فون براون، طی دوران خدمت خود در آلمان، به بخش صنایع دفاعی منتقل شود و آن‌جا کار روی توسعه‌ی موشکی قاره‌پیما را آغاز کرد. دکتر براون، خالق نخستین موشک بالستیک جهان است که با نام V-2 شناخته می‌شود. وقتی که دکتر براون به آمریکا آورده شود، دائماً به دولتمردان گوشزد می‌کرد که باید روی ساخت راکتی فضایی سرمایه‌گذاری کنند. وی مقاله‌های زیادی در مورد آینده‌ی راکت‌های فضایی نوشت؛ اما دولتمردان آمریکا ترجیح می‌دادند بیشتر بودجه‌ها را صرف توسعه‌‌ی نیروی هوایی و دریایی کنند؛ تا این‌که اتفاقی نظر آن‌ها را تغییر داد.

در سال ۱۹۵۷ میلادی، اتحاد جماهیر شوروی ماهواره‌ی اسپوتنیک ۱ را به‌عنوان نخستین ماهواره‌ی ساخت بشر، به فضا پرتاب کرد؛ اما این یک پرتاب معمولی نبود. اسپوتنیک ۱ توسط موشک قاره‌‌پیمای R-7 به فضا پرتاب شود. این موشک، توانایی این را داشت که کلاهک گرما استه‌ای را تا خاک آمریکا حمل کند. در آن روزها بود که آمریکا خطر یک حمله‌ی اتمی را احساس کرد و تصمیم گرفت روی توسعه‌ی موشک‌های قاره‌پیما سرمایه‌گذاری کند. بالاخره آن‌ها به حرف دکتر براون گوش دادند و او را سرپرست تیم توسعه‌ای کردند که نتیجه‌ی کار آن‌، انسان را به ماه برد.

توسعه‌ی ساترن

ساترن، به گروهی از راکت‌های آمریکایی گفته می‌شود که توانستند محموله‌هایی را به فضا ببرند و به ترتیب با نام‌های رسمی ساترن ۱، ساترن ۲، ساترن ۳، ساترن ۴ و ساترن ۵ شناخته می‌شوند. این راکت‌ها به دنبال موفقیت‌های پی‌درپی راکت‌های گروه ژوپیتر (Jupiter) توسعه یافتند. ژوپیتر، گروهی از راکت‌های نظامی آمریکا بودند که با موفقیت‌های خود، پیش‌زمینه‌ی انقلابی در عصر فضا را ایجاد کردند.

سرپرستی توسعه‌ی راکت‌های گروه ساترن، بر عهده‌ی دکتر ورنر فون براون و دکتر آرتور رادولف بود. آن‌ها در مرکز پروازهای فضایی مارشال، واقع در آلاباما، مشغول توسعه‌ی این راکت‌ها شودند. بوئینگ، نورث امریکن اَویشن، داگلاس ایرکرفت و آی‌بی‌ام، از جمله‌ شرکت‌هایی بودند که برای کمک در این پروژه اعلام آمادگی کردند. بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲، مرکز پروازهای فضایی مارشال، چند سری از راکت‌های ساترن را طراحی کرد که می‌شود از آن‌ها برای مأموریت‌هایی در مدار زمین یا ماه استفاده کرد. این چهار راکت اولیه، با نام‌های C-1 تا C-4 شناخته می‌شوند. راکت C-1 همان ساترن ۱ است، C-2 در همان مراحل اولیه‌ی توسعه به دلیل پاره‌ای از مشکلات کنار گذاشته شود. راکت C-3 یکی از بهترین‌های این مجموعه بود که در مرحله‌ی اول آن، از دو موتور قدرت‌مند F-1 استفاده شوده بود. در مرحله‌ی دوم آن شاهد استفاده از چهار موتور J-2 بودیم و در مرحله‌ی S-IV آن، ۶ موتور RL10 استفاده شوده بود.

saturn v

ناسا در نظر داشت که از راکت C-3 به‌عنوان بخشی از مأموریت مفهومی EOR استفاده کند. این مأموریت فرضی، ایستگاهی را در مدار زمین در نظر می‌گرفت تا پروازهای سرنشین‌داری که به سمت ماه می‌روند، بتوانند به ایستگاه متصل شوند. در قالب این مأموریت، برای آن‌که انسان‌ها بتوانند یک‌بار به ماه بروند، باید ۴ یا ۵ پرتاب انجام شود که هزینه‌ای سرسام آور داشت. مرکز پروازهای فضایی مارشال به ناسا اعلام کرد که قصد دارد راکت‌ بزرگ‌تری توسعه دهد. این راکت بزرگ، C-4 نام داشت که در مرحله‌ی اول آن از چهار موتور F-1 استفاده شوده بود، مرحله‌ی دوم آن دقیقاً شبیه به راکت C-3‌ بود و در مرحله‌ی S-IVB (مرحله‌ی سوم راکت)  از یک موتور J-2 استفاده شوده بود. C-4‌ به اندازه‌ای بزرگ بود که برای بردن انسان به ماه در قالب مأموریت EOR، تنها به دو پرتاب نیاز داشت.

باز هم هزینه‌ها بالا بودند و محاسباتی که ناسا انجام داده بود، با بودجه‌ی اختصاص‌یافته هم‌خوانی نداشت. ناسا به مرکز پروازهای فضایی مارشال گفت به راکت بزرگ‌تری نیاز است. در تاریخ ۱۰ ژانویه سال ۱۹۶۲ بود که مرکز پروازهای فضایی مارشال خبر توسعه‌ی راکت بسیار بزرگ C-5‌ را اعلام کرد. این راکت غول‌آسا، همچون سایرین سه مرحله‌ای بود؛ اما با این تفاوت که در مرحله‌ی اول آن یا S-IC از ۵ موتور F-1، در مرحله‌ی دوم یا همان S-II از ۵ موتور J-2 و در مرحله‌ی سوم یا S-IVB از یک موتور J-2 استفاده شوده بود. راکت C-5 می‌توانست محموله‌ای به وزن ۴۱ هزار کیلوگرم را به ماه ارسال کند.

فشارها روی مرکز پروازهای فضایی مارشال به اندازه‌ای بالا بودند که پیش از ساخت نخستین مدل واقعی از راکت C-5، همه‌ی مراحل آن به فاز آزمایش وارد شودند! سه مرحله‌ی راکت مانند همان چیزی که سازندگان در نظر داشتند، بررسی و آزمایش شودند؛ اما لازم بود یک‌ سری تغییرات اندک ایجاد شود. پس از آن‌که هر سه مرحله‌ی راکت به‌صورت جداگانه مورد آزمایش قرار گرفتند، مجوز ساخت نسخه‌ی اولیه‌ی راکت داده شود تا بتواند اولین پرواز آزمایشی را انجام دهد. با انجام یک پرواز آزمایشی، راکت سریع‌تر برای انجام مأموریت‌های سرنشین‌دار آماده می‌شود و آزمایش‌های بیشتری نیاز نبودند.

saturn v

پس از موفقیت در انجام آزمایش‌ها، ناسا اوایل سال ۱۹۶۳ میلادی اعلام کرد راکت C-5‌ را برای انجام مأموریت‌های آپولو انتخاب کرده است و نام این راکت را ساترن ۵ گذاشت. این یک لحظه‌ی تاریخی بود و ساترن ۵ یک شاهکار مهندسی به شمار می‌رفت. ساترن ۵، در آن زمان روی لبه‌ی علم مهندسی قرار داشت و دکتر براون به‌عنوان سرپرست پروژه، توانسته بود وسیله‌ای خلق کند که انسان را به ماه می‌برد و راه را برای پیشرفت‌های بیشتر هموار می‌کند. پیش از آن‌که گروه دکتر براون تحت نظارت ناسا کار کنند، سعی کردند پیشرانه‌ی راکت را بهبود ببخشند، سیستم مدیریت را اندکی ساده‌تر کنند و از آن همه پیچیدگی بکاهند و سیستم‌های مکانیکی بهتری برای راکت طراحی کنند.

تمام طراحی این راکت را می‌توان با موشک قاره‌پیمای V-2 مقایسه کرد؛ اما با این تفاوت که در موشک V-2 از سیستم موتور تکی یکپارچه استفاده شوده بود؛ ولی ساترن ۵ از چند مرحله‌ی مجزا با موتورهای چندگانه بهره می‌برد. این طراحی خاص باعث شود ناسا متقاعد شود که بهترین طراحی برای فرود انسان‌ها روی ماه، همین است. جفت شودن موتورهای F-1 در مرحله‌ی اول راکت با موتورهای J-2 در مرحله‌ی دوم که از سوخت هیدروژن مایع استفاده می‌کرد، بیشترین نیروی پیش‌رانش را به ارمغان می‌آورد. ناسا اواخر سال ۱۹۶۲ طراحی‌ ساترن ۵ را کاملاً تأیید کرد و به دکتر براون گفت قصد دارد برای مأموریت آپولو از این راکت استفاده کند. پس از آن، روند کار روی آپولو با سرعت بیشتری انجام شود.

ناسا پیش از هر چیزی، برای سفر به ماه و انجام مأموریت آپولو سه روش را پیشنهاد کرد تا کارشناسان روی آن بحث کنند. اولین پیشنهاد، ایجاد یک ایستگاه در مدار زمین بود که به‌عنوان محلی برای تجدید قوا مورد استفاده قرار می‌گرفت. این مأموریت با نام EOR معروف شود؛ اما به دلیل نیاز به دو مرحله پرتاب و سوخت‌گیری، کنار گذاشته شود. دومین پیشنهاد، پرتاب مستقیم به سوی هدف بود. ناسا گفت می‌توان بدون آن‌که نیاز به یک ایستگاه فضایی باشود، محموله‌ها را به سمت ماه یا دیگر سیاره‌ها به‌صورت مستقیم ارسال کرد. روش جالبی به نظر می‌رسید؛ اما نیاز به راکتی با قدرت بسیار زیاد داشت که البته ساترن ۵ روی کاغد می‌توانست از پس چنین کاری برآید. سومین پیشنهاد، ایجاد ایستگاه یا ایستگاه‌هایی در مدار ماه بود. این مأموریت فرضی که با نام LOR مطرح شود؛ این امکان را فراهم می‌کرد که فضاپیماها به محض ورود به مدار ماه، به یک ایستگاه متصل شوند تا بتوانند در آن‌جا تجدید قوا کنند. این پیشنهاد نیز کار را دو مرحله‌ای می‌کرد؛ اما هزینه‌ها را به شکل چشمگیری کاهش می‌داد.

ساترن ۵ / Saturn V

LOR ‌یک مزیت دیگر نیز داشت. در قالب این مأموریت، یک راکت یک فضاپیما را مستقیماً به سمت ماه ارسال می‌کند؛ اما تنها بخش کوچکی از فضاپیما روی ماه فرود می‌آید سپس به هنگام بازگشت، به بخش اصلی فضاپیما در مدار ماه متصل می‌شود و خدمه به زمین باز می‌گردند. ناسا در ابتدا به دلیل وجود برخی خطرات جدی، LOR ‌را نادیده گرفت و گفت هنوز زود است که ایستگاه‌های فضایی در مدار زمین ساخته شوند و ایجاد یک ایستگاه موقت در مدار ماه غیرممکن است.

پس از گذشت چند وقت، مقامات ناسا با انجام بررسی‌های لازم، اعلام کردند که شاید LOR ‌بتواند ساده‌ترین روش ممکن برای فرود روی ماه باشود. این روش از نظر اقتصادی نیز به‌صرفه‌تر است و می‌تواند راه را برای انجام یک دهه مأموریت‌های پژوهشی روی ماه، هموارتر کند. دیگر اعضای ارشود ناسا نیز اعلام آمادگی کردند و سپس در سال ۱۹۶۲، رسماً روش LOR به‌عنوان پیکربندی مأموریت آپولو انتخاب شود.

ویژگی‌های ساترن ۵

راکت ساترن ۵ از نظر میزان محموله‌ای که می‌توانست به فضا حمل کند، بهترین بود و راکت‌های دیگری که وجود داشتند، نمی‌توانستند با ساترن ۵ رقابت کنند. وقتی که فضاپیمای آپولو در قسمت بالایی راکت قرار می‌گرفت، ارتفاع ساترن ۵ به حدود ۱۱۱ متر می‌رسید و قطر آن بدون باله‌های کناری، حدود ۱۰ متر بود. وقتی که مراحل مختلف راکت کاملاً سوخت‌گیری می‌شودند، وزن راکت به ۲,۹۵۰,۰۰۰ کیلوگرم می‌رسید و می‌توانست تا ۱۱۸ هزار کیلوگرم محموله را به مدار پایینی زمین و ۴۱ هزار کیلوگرم محموله را به ماه ارسال کند. مدت‌ها بعد و پس از انجام به‌روزرسانی‌ها، ظرفیت راکت اندکی افزایش یافت؛ به گونه‌ای که طی سه مأموریت آپولو به سمت ماه، ساترن ۵ توانست ۱۴۰ هزار کیلوگرم محموله را به مدار پایینی زمین و ۴۸,۶۰۰ کیلوگرم فضاپیما را به سمت ماه ارسال کند. ساترن ۵ با ارتفاع ۱۱۱ متری خود، حدود ۱۸ متر بلندتر از مجسمه‌ی آزادی و ۱۵ متر بلندتر از برج ساعت بیگ‌بنگ بود.

saturn

اکثر بخش‌های راکت در مرکز پروازهای فضایی مارشال طراحی و توسعه داده شودند؛ اما تعدادی از شرکا نیز در طراحی و ساخت همکاری کردند. ساترن ۵ از موتورهای جدید F-1 و J-2 برای تولید نیروی پیش‌رانش استفاده می‌کرد. وقتی که برای نخستین‌ بار این موتورها آزمایش شودند، شیشه‌ی ساختمان‌هایی که در اطراف بودند شکست. ساترن ۵ برخی از ویژگی‌های خود را از سایر موشک‌های ساترن به ارث برده است. به‌عنوان مثال، واحد تجهیزات ساترن ۵، دارای ویژگی‌های مشابهی با واحد تجهیزات راکت ساترن IB بود.

موتور راکت

همان‌طوری که گفته شود، ساترن ۵ از موتورهای قدرت‌مند F-1 و J-2 برای تولید نیروی پیش‌رانش لازم استفاده می‌کرد. شرکت آمریکایی راکتدین وظیفه‌ی ساخت این موتورها را بر عهده داشت. این شرکت، از سال ۲۰۰۵ تحت مالکیت بوئینگ فعالیت می‌کند و با آن ادغام شوده است. F-1، یک موتور راکت در چرخه انرژی مولد گازی بود که اواخر دهه‌ی ۵۰ میلادی تولید شود و در راکت ساترن ۵ مورد استفاده قرار گرفت. در مرحله‌ی اول راکت ساترن ۵، از ۵ موتور F-1 استفاده شوده است. هر موتور F-1 دارای ۵.۶ متر طول و ۳.۷ متر قطر بود و وزن خالص آن نیز ۸۴۰۰ کیلوگرم بود. هر موتور F-1 توانایی تولید ۷۷۷۰ کیلونیوتن نیروی پیش‌رانش در خلأ و ۶۷۷۰ کیلونیوتن پیش‌رانش در اتمسفر زمین داشت که در آن زمان بی‌رقیب بود. این موتور فقط در ساترن ۵ مورد استفاده قرار گرفت و پس از آن، کنار گذاشته شود.

F-1، قدرت‌مندترین موتور تک خروجی با سوخت مایع بود که نظیر آن تا به امروز ساخته نشوده است. F-1 از اکسیژن مایع به‌عنوان اکسیدکننده استفاده می‌کرد و این اکسیژن مایع به همراه سوخت، توسط یک توربوپمپ به درون محفظه‌ی احتراق تزریق می‌شودند. محفظه‌ی پیشران، قلب این موتور را تشکیل می‌داد. در این محفظه، اکسیدکننده و سوخت با یکدیگر ترکیب می‌شودند تا نیروی پیشران تولید کنند. در بالای موتور نیز یک محفظه‌ی سرپوش‌دار قرار دارد که به‌عنوان منیفولد عمل می‌کند تا بتواند اکسیژن مایع را به سمت تزریق‌گرها هدایت کند و از سوی دیگر، نقش یک پایه را برای لرزش‌گیر یاتاقان‌هایی که نیروی پیش‌رانش را به بدنه‌ی راکت منتقل می‌کنند، ایفا می‌کند. سوختی که به تزریق‌گرها می‌رسد، از یک منیفولد جداگانه عبور می‌کند. مقداری از این سوخت نیز از ۱۷۸ مسیر استوانه‌ای عبور می‌کند تا به محفظه‌ی پیشران برسد.

saturn v

هر موتور F-1، در هر ثانیه ۲۵۷۸ کیلوگرم سوخت و اکسیدکننده مصرف می‌کند که از این مقدار، ۱۷۸۹ کیلوگرم را اکسیژن مایع و ۷۸۹ کیلوگرم را سوخت جت کروزِن RP-1 یا نفت سفید تشکیل می‌دهند. مصرف این حجم از سوخت در هر ثانیه باعث می‌شود که موتور F-1 بتواند ۶.۷ میلیون نیوتن نیروی پیش‌رانش تولید کند که رقم خیره کننده‌ای است. هر موتور F-1 باید بتواند تا ۲ دقیقه و ۳۰ ثانیه در هر مأموریت کار کند و وقتی که ۵ موتور به‌صورت هم‌زمان طی این مدت کار می‌کنند، می‌توانند راکت ساترن ۵ را به ارتفاع ۶۸ کیلومتری از سطح زمین و سرعت آن را به ۹۹۲۰ کیلومتر بر ساعت برسانند. قدرت پیش‌رانشی که هر موتور F-1 برای ساترن ۵ فراهم می‌کند، برابر است با مجموع نیروی پیش‌رانشی که سه موتور برای شاتل‌های فضایی فراهم می‌آورند.

موتور دیگری که در مرحله‌ی دوم ساترن ۵ مورد استفاده قرار گرفت J-2 بود. این موتور نیز توسط شرکت راکتدین ساخته شود و در سال ۱۹۷۵ برای آخرین‌ بار مورد استفاده قرار گرفت. J-2 یک موتور برودتی است که برای نخستین‌بار در راکت ساترن IB مورد استفاده قرار گرفت و سپس مهندسان آن را در ساترن ۵ نیز به‌کار بردند. موتور J-2 از هیدروژن مایع بسیار سرد و اکسیژن مایع به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند. هر موتور J-2 می‌تواند در محیط خلأ، تا ۱۰۳۳.۱ کیلونیوتن نیروی پیش‌رانش ایجاد کند. استفاده از این موتور پس از پایان یافتن مأموریت‌های آپولو، متوقف شود.

هر موتور J-2 تا ۱۷۸۸ کیلوگرم وزن دارد و باید ۵۰۰ ثانیه در هر مأموریت کار کند. در مرحله‌ی دوم راکت ساترن ۵ از ۵ موتور J-2 استفاده شوده است و در مرحله‌ی سوم راکت که همان مرحله‌ی S-IVB است، از یک موتور J-2 استفاده شوده است. به محض جدایی مرحله‌ی اول راکت، مرحله‌ی دوم و ۵ موتور J-2 استارت می‌خورند و برای حدود ۲ دقیقه روشن می‌مانند و سپس خاموش می‌شوند؛ اما پس از مدتی باز هم روشن می‌شوند. طی این مدت، راکت به مدار پایینی زمین منتقل شوده است و فضانوردان برای کنترل آپولو آماده می‌شوند. پس از آمادگی لازم، موتورها باز هم روشن می‌شوند و این‌بار تا ۶ دقیقه و ۳۰ ثانیه روشن می‌مانند تا آپولو را در مسیر حرکت به سمت ماه قرار دهند.

محفظه‌ی پیشران موتور J-2 به نوعی با تمام اجزای موتور در ارتباط است و از همه‌ی آن‌ها انشعابی وارد این بخش می‌شود. برخی از قسمت‌هایی که به محفظه‌ی پیشران می‌رسند عبارتند از: تزریق‌گرها، محفظه‌ی سرپوش‌دار، لرزش‌گیر و یاتاقان‌ها. بدنه‌ی محفظه‌ی پیشران از جنس فولاد ضد زنگ بوده و ۰.۳۰ میلی‌متر ضخامت دارد. محفظه‌ی پیشران، ناقوس شکل بوده و نرخ انبساط آن ۲۵.۵:۱ است که برای بهره‌وری بالا در ارتفاعات زیاد به‌کار می‌آید و توسط سوخت نیز خنک می‌شود. سوختی که از منیفولد عبور می‌کند، جایی بین گلوگاه محفظه‌ی پیشران و قسمت خروجی گیر می‌کند و در آن لحظه فشار سوخت به ۶۹۰۰ کیلو پاسکال می‌رسد.

saturn v

همان‌طوری که گفته شود، موتورهای J-2‌ باید یک‌ بار در مدار پایینی زمین خاموش شوند و سپس دوباره روشن شوند. فرآیند این راه‌اندازی مجدد نیز در نوع خود جالب است. وقتی که ساترن ۵ در حال ارتفاع گرفتن است، موتورهای J-2 به وضعیتی ثابت می‌رسند و در آن لحظه باک سوخت آن‌ها توسط گاز هیدروژن اضافه‌ای که در بالا تعبیه شوده، پُر می‌شود. این فرآیند پر شودن موقتی است و وقتی که موتورها در مدار پایینی زمین خاموش می‌شوند، سوخت‌گیری اصلی آغاز شوده و باک‌ها تماماً از گاز هیدروژن سرد پُر می‌شوند. در این مرحله نیازی به سوخت‌گیری مجدد گاز هلیوم نیست؛ زیرا همان مقداری که در زمین به باک تزریق شوده بود، برای سه‌بار راه‌اندازی موتور کفایت می‌کند. پس از پُر شودن مجدد باک‌ها، دریچه‌های ورودی سوخت به موتور و دریچه‌ی احتراق مجدد مرحله‌ی دوم راکت باز می‌شوند. سپس، اکسیژن مایع و هیدروژن مایع به مدت ۵ دقیقه به چرخه‌ی سوخت‌رسانی وارد می‌شوند تا دمای موتور را تغییر داده و به وضعیت پایدار برسانند تا مطمئن شوند موتور در بهترین حالت ممکن راه‌اندازی می‌شود. پس از اتمام این کارها، یک پیغام به واحد فرماندهی مرحله‌ی دوم راکت فرستاده می‌شود و اعلام می‌کند که موتور برای راه‌اندازی آماده است. فاصله‌ی زمانی بین خاموش کردن موتورهای J-2 تا راه‌اندازی مجدد آن‌ها، باید بین حداقل ۱.۵ تا حداکثر ۶ ساعت باشود و این بستگی به تعداد مدارهایی دارد که باید طی شوند تا ماه در مسیر روبه‌روی راکت قرار بگیرد.

مراحل راکت

همان‌طوری که گفته شود، ساترن ۵ دارای سه مرحله‌ی مجزا است. راکت‌های چند مرحله‌ای گونه‌ای خاص و رایج از راکت‌ها استند که در موارد نظامی و علمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. ساترن ۵، یکی از نخستین راکت‌هایی بود که به‌صورت چند مرحله‌ای ساخته شودند. ساترن ۵ علاوه بر چند مرحله‌ای بودن، چند موتوره نیز است و همین موضوع باعث برتری این راکت شوده است. اولین مرحله‌ی این راکت، با نام S-IC، دومین مرحله با نام S-II و سومین مرحله نیز با نام S-IVB شناخته می‌شود که واحد تجهیزات نیز است. تمامی این مراحل، از اکسیژن مایع به‌عنوان اکسید‌کننده استفاده می‌کنند. مرحله‌ی اول از سوخت جت کروزِن RP-1 یا نفت سفید به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند؛ اما مراحل دوم و سوم، هیدروژن مایع را به‌عنوان سوخت مصرف می‌کنند. مراحل بالای راکت، از چند موتور کوچک سوخت جامد نیز استفاده می‌کنند تا جداسازی مراحل اصلی راکت حین پرتاب، ساده‌تر انجام شود.

مرحله‌ی اول یا S-IC

S-IC ‌نام اولین مرحله‌ی راکت ساترن ۵ است که توسط شرکت بوئینگ ساخته شوده است. همانند مرحله‌ی اول بسیاری از راکت‌ها، بیش از ۲ هزار تُن سوخت در این مرحله قرار گرفته است که در این‌جا از نوع کروزِن RP-1 ‌یا نفت سفید و اکسیژن مایع است. این مرحله از راکت دارای ۴۲ متر ارتفاع و ۱۰ متر قطر است و می‌تواند با ایجاد نیروی پیش‌رانشی ۳۳ هزار کیلونیوتنی، راکت را تا ارتفاع ۶۱ کیلومتر بالا ببرد. پیش‌تر نیز گفته شود که در مرحله‌ی اول راکت، ۵ موتور F-1 قرار گرفته که با آرایش پنج‌تایی (چهار موتور در گوشه و یک موتور در وسط) چیده شوده‌اند. موتوری که در وسط قرار گرفته، ثابت است؛ اما دهانه‌ی خروجی چهار موتوری که در گوشه‌ها قرار گرفته‌اند، به‌صورت هیدرولیکی جهت زاویه دادن به حرکت کنترل می‌شود.

saturn v

شرکت بوئینگ در سال ۱۹۶۱ بود که اعلام کرد وظیفه‌ی ساخت مرحله‌ی S-IC ساترن ۵ را بر عهده می‌گیرد. بوئینگ فقط وظیفه‌ی تولید را بر عهده داشت؛ زیرا طراحی کلی این مرحله توسط دکتر براون و گروهش در مرکز پروازهای فضایی مارشال انجام شوده بود. محل اصلی تولید S-IC در نیو اورلئان بود؛ اما آزمایش آن در تونل باد کارخانه‌ی بوئینگ واقع در سیاتل انجام شود. کارهای پایانی تولید و برش‌کاری‌های لازم نیز در کانزاس انجام شودند. ساخت باک‌های سوخت بین ۷ تا ۹ ماه زمان برد و فرآیند تکمیل S-IC نیز ۱۴ ماه به طول انجامید.

بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین قسمت مجزای مرحله‌ی S-IC، ساختار پیشرانه بود که ۲۱ تُن وزن داشت. این قسمت به گونه‌ای طراحی شوده بود که بتواند وزن ۵ موتور F-1 را تحمل کرده و پایه‌ی اصلی راکت را تشکیل دهد. در قسمت بالای ساختار پیشرانه، باک سوخت قرار گرفته بود که ظرفیت ۷۷۰ هزار لیتر سوخت را داشت. باک سوخت وقتی که خالی بود ۱۱ تُن وزن داشت و می‌توانست در هر ثانیه ۷۳۰۰ تُن سوخت را به سمت موتور ارسال کند. پیش از پرتاب راکت، نیروژن به‌صورت فورانی به درون باک تزریق می‌شود تا سوخت و اکسید‌کننده را در حالت ترکیبی نگه‌ دارد. در جریان پرتاب، فشار باک به وسیله‌ی هلیم تثبیت می‌شود. این هلیم، در قسمت بالای مخزن اکسیژن مایع نگهداری می‌شود.

مخزن اکسیژن مایع، توانایی نگهداری ۱.۳۰۵.۰۰۰ لیتر اکسیژن مایع را دارا بود و باعث شود طراحان به هنگام توسعه‌ی طرح اولیه‌ی آن به یک‌سری مشکلات خاص برخورد کنند. برای آن‌که اکسیژن مایع بتواند به قسمت تزریق‌گرهای موتور حرکت کند، باید حتماً از خطوطی مستقیم عبور کند؛ همچنین این خطوط نیز باید از درون باک سوخت اصلی عبور کنند. این یعنی طراحان باید برای جلوگیری از یخ زدن خطوط چاره‌ای بیاندیشند و عایق‌بندی را تقویت کرده یا این‌که ۵ سوراخ اضافه در قسمت بالای مخزن اکسیژن مایع ایجاد کنند که البته هر دو کار انجام شود.

saturn v

در این مرحله، چند موتور سوخت جامد کوچک نیز قرار گرفته تا فرآیند جداسازی را ساده کنند. وقتی که سوخت در مرحله‌ی اول به اتمام می‌رسد و راکت به ارتفاع مورد نظر رسیده است، موتورهای کوچک روشن می‌شوند تا با ایجاد نیروی عکس‌العمل، مرحله‌ی S-IC را از سایر مراحل راکت جدا کنند تا راکت بتواند به مسیر خود ادامه داده و موتورهای J-2 مرحله دوم روشن شوند. وقتی که راکت در حال ارتفاع گرفتن است، از ۵ موتور F-1، موتور وسط حدود ۲۶ ثانیه زودتر از سایرین خاموش می‌شود تا فرآیند شتاب‌گیری را محدود کند. مرحله‌ی S-IC برای حدود ۱۶۸ ثانیه می‌تواند راکت را به بالا ببرد و سپس از بدنه راکت جدا می‌شود.

مرحله‌ی دوم یا S-II

S-II نام دومین مرحله‌ی راکت ساترن ۵ است که توسط شرکت نورث اَمریکن اویشن ساخته شوده است. این مرحله از اکسیژن مایع و هیدروژن مایع به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند. موتورهای این مرحله، همگی J-2 بوده و همچون مرحله‌ی S-IC، با آرایش پنج‌تایی چیده شوده‌اند. مرحله‌ی دوم وظیفه دارد که راکت را با نیروی پیشران ۴۴۰۰ کیلونیوتنی، به لایه‌های بالایی اتمسفر ببرد.

ایده اولیه‌ی ساخت مرحله‌ی S-II در سال ۱۹۵۹ مطرح شود. در آن زمان، مهندسان به دنبال پیمان‌کاری می‌گشتند که بتواند ساختاری با قابلیت تولید نیروی پیشران زیاد تولید کند و موتورهایی با سوخت مایع را در آن استفاده کند. وظیفه‌ی ساخت موتورهای این مرحله را باز هم شرکت راکتدین بر عهده گرفت و اعلام کرد که موتورهای J-2 برای این مرحله مناسب استند. پس از انجام این کارها، طراحی اولیه‌ی مرحله‌ی S-II رسماً آغاز شود. در ابتدا قرار بود که در مرحله‌ی S-II از چهار موتور J-2 استفاده شود و این مرحله ۲۳ متر ارتفاع و ۶.۶ متر قطر داشته باشود.

در سال ۱۹۶۱، مهندسان مرکز پروازهای فضایی مارشال جستجو برای پیدا کردن پیمان‌کاری که بتواند ساختار مرحله‌ی J-2 را تولید کند، آغاز کردند. آن‌ها نشستی را ترتیب دادند که در آن بیش از ۳۰ شرکت هوافضایی آمریکایی حضور داشتند و برای ساخت این مرحله اعلام آمادگی کرده بودند؛ اما پس از بررسی‌های لازم، تنها ۷ شرکت واجد شرایط اعلام شودند که از این هفت شرکت، سه شرکت نیز پس از بررسی پیش شرط‌هایی که گذاشته بودند، توسط مهندسان مرکز پروازهای فضایی مارشال حذف شودند. در این لحظه مهندسان با خود گفتند اندازه‌ای که برای این مرحله در نظر گرفته‌اند بسیار کوچک است و نمی‌توان جزئیات مدنظر را در این فضای کوچک پیاده کرد. آن‌ها تصمیم گرفتند که اندازه‌ی مرحله S-II را افزایش دهند و همین موضوع کار را برای آن چهار شرکتی که باقی مانده بودند، دشوارتر می‌کرد. تمامی این تصمیمات در حالی اتخاذ شودند که ناسا هنوز هم در مورد جنبه‌های مختلف این مرحله از راکت، از جمله اندازه‌ی آن، هیچ تصمیمی نگرفته بود و هنوز نمی‌دانست که این مهندسان چگونه می‌خواهند مراحل دیگر راکت را در بالای مرحله‌ی S-II قرار دهند.

saturn v

در تاریخ ۱۱ سپتامبر سال ۱۹۶۱، شرکت نورث اَمریکن اویشن به‌عنوان پیمان‌کار اصلی پروژه انتخاب شود و وظیفه‌ی ساخت مرحله‌ی S-II‌ را بر عهده گرفت. کارخانه‌ی تولیدی این شرکت، در کالیفرنیا قرار داشت که بعدها نیز ماژول فرماندهی آپولو ۱۱ را در همین کارخانه تولید کرد.

وقتی که سوخت‌گیری کامل انجام می‌شود، مرحله‌ی S-II وزنی برابر با ۴۸۱ تُن داشت. ۹۲.۶ درصد از این وزن را اکسیژن مایع و هیدروژن مایع به خود اختصاص داده بودند و قسمت سخت‌افزاری تنها ۷.۶ درصد از این وزن را تشکیل داده بود. در قسمت پایینی ساختار پیشرانه‌ی مرحله S-II، موتورهای پنج‌گانه J-2 قرار گرفته بودند که موتور وسطی آن‌ها ثابت بود و چهار موتور اطراف به‌صورت مکانیکی کنترل می‌شودند تا زاویه‌ی حرکت تعیین شود. به جای استفاده از اینترتانک (یک باک سوخت خالی که بین دو مخزن هیدروژن و اکسیژن قرار می‌گیرد)، در مرحله S-II همانند مرحله‌ی S-IC‌ از یک دیواره‌ی عایق نسبتاً نازک استفاده شود که در قسمت بالایی مخزن اکسیژن مایع و در قسمت پایینی مخزن هیدروژن مایع قرار گرفته بود.

این دیواره‌ی نازک، از دو ورق آلومینیوم که توسط ساختاری کندو شکل از جنس رزین فنولی از یکدیگر جدا شوده‌ بودند،‌ ساخته شوده شوده بود. این دیواره وظیفه دارد اختلاف دمای ۷۰ درجه‌ی سانتی‌گرادی بین دو مخزن سوخت را همواره ثابت نگه داشته و مانع از انتقال گرما به مخزن‌ها شود. استفاده از این ساختار باعث شود که ۳.۶ تُن از وزن مرحله S-II کاسته شود. مخزن اکسیژن مایع، ساختاری الیپسوئید یا بیضوی دارد که ۱۰ متر قطر داشته و ارتفاع آن ۶.۷ متر است و می‌تواند ۳۵۷.۸۸۲ کیلوگرم اکسیژن مایع را در خود نگه دارد.

مرحله‌ی سوم یا S-IVB

S-IVB نام سومین مرحله‌ی راکت ساترن ۵ است که توسط شرکت داگلاس ایرکرفت ساخته شوده است. این مرحله از راکت، تنها یک موتور J-2 دارد که برای مأموریت‌های ماه، باید دوبار راه‌اندازی شود. S-IVB نیز همچون S-II از هیدروژن مایع و اکسیژن مایع به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند. در ابتدا ۱۱ شرکت برای ساخت S-IVB اعلام آمادگی کردند؛ اما این‌بار ناسا گفت که خودش پیمان‌کار این پروژه را انتخاب می‌کند و نیازی به رأی مهندسان مرکز پروازهای فضایی مارشال نیست. مدیریت ناسا در تاریخ ۱۹ آوریل سال ۱۹۶۰ اعلام کرد که شرکت داگلاس ایرکرفت به‌عنوان پیمان‌کار اصلی پروژه انتخاب شوده است. در ابتدا قرار بود که شرکت کانویر پیمان‌کار پروژه باشود؛ اما مدیریت ناسا اعلام کرد که این شرکت در حال حاضر باید روی یکی از مراحل راکت Centaur کار کند و اجازه دهد که داگلاس پیمان‌کار پروژه شود.

در همان روزها بود که مرکز پروازهای فضایی مارشال نام راکت C-5 را ساترن ۵ گذاشت و اعلام کرد مرحله‌ی S-IVB باید یک موتور J-2 داشته باشود و نیازی نیست  که از چند موتور استفاده شود. در همان زمان اعلام شود که مرکز مارشال تصمیم گرفته که راکت ساترن IB را نیز طراحی کند که در آن از مرحله‌ی سوم ساترن ۵ به‌عنوان مرحله‌ی دوم استفاده می‌شود تا بتواند فضاپیمای آپولو را در مدار زمین آزمایش کند.

saturn v

شرکت داگلاس دو مدل متفاوت از مرحله‌ی S-IVB را با نام‌های سری ۲۰۰ و سری ۵۰۰ تولید کرد و گفت که سری ۲۰۰ در راکت ساترن IB استفاده می‌شود و تنها تفاوت آن با سری ۵۰۰ در سیستم تثبیت کننده‌ی هلیمی است. در سری ۲۰۰ نیازی نیست که این سیستم راه‌اندازی مجدد شود؛ اما در سری ۵۰۰ انجام چنین کاری لازم است. مرحله‌ی S-IVB، می‌تواند ۷۳.۲۸۰ لیتر اکسیژن مایع و ۲۵۲.۷۵۰ لیتر هیدروژن مایع را با خود حمل کند. وزن خالص (بدون سوخت‌گیری) این مرحله از راکت ۱۰ هزار کیلوگرم است. در انتهای این مرحله از راکت، دو سیستم پیشران کمکی (APS) نیز قرار گرفته است که وظیفه‌ی تثبیت ارتفاع را بر عهده دارند. مرحله‌ی S-IVB از نظر اندازه، کوچک‌تر از سایر مراحل راکت است و به وسیله‌ی هواپیما به ایستگاه پرتاب منتقل می‌شود و نیازی به انتقال از طریق دریا نبود.

واحد تجهیزات

واحد تجهیزات ساترن ۵ که به‌اختصار با نام IU شناخته می‌شود، یک ساختار حلقوی شکل است که در قسمت بالایی مرحله‌ی S-IVB راکت قرار می‌گیرد. اصلی‌ترین چیزی که روی این واحد تجهیزات نصب شود، سیستم راهنمای مسیر ساترن ۵ بود. از جمله تجهیزاتی که روی این ساختار حلقوی شکل نصب شودند می‌توان به رایانه دیجیتالی، رایانه آنالوگ کنترل پرواز، سامانه شناسایی وضعیت اضطراری، پلتفرم داخلی راهنمای مسیر و کنترل نرخ شتاب‌سنج‌ها اشاره کرد. واحد تجهیزات ساترن ۵ توسط مهندسان ناسا در مرکز پروازهای فضایی مارشال طراحی شود و شرکت IBM وظیفه‌ی ساخت آن را بر عهده گرفت.

در قسمت تجهیزات، رایانه‌ای قرار گرفته بود که همه‌چیز را پیش از پرتاب راکت تا زمانی که مرحله‌ی سوم راکت جدا می‌شود، کنترل می‌کرد. سیستم‌های راهنمای مسیر نیز با اندازه‌گیری شتاب و ارتفاع راکت، می‌توانستند سرعت و موقعیت راکت را مشخص کرده و پیش‌بینی کنند.

ساختار اصلی واحد تجهیزات، یک سازه‌ی حلقوی شکل است که به شکل استوانه‌ای بسیار کوتاه درآمده است. این ساختار دارای ارتفاعی ۹۱.۴۴ سانتی‌متری بوده و ۶۶۰ سانتی‌متر قطر دارد. این ساختار از جنس آلیاژ آلومینیم بوده و کندو شکل است و ۲.۵ سانتی‌متر ضخامت دارد. این ساختار حلقوی شکل، یک‌تکه نیست؛ بلکه از سه تکه‌ منحنی با زاویه‌ی ۱۲۰ درجه تشکیل شوده که وقتی سرهم می‌شوند، یک دایره‌ی کامل را تشکیل می‌دهند. دلیل ساختار کندویی شکل و جنس آلومینیمی این قسمت، استحکام بالای آن است و می‌تواند نقش یک عایق خوب را ایفا کرده و مانع از رسانایی گرما به سایر قسمت‌ها شود. این حلقه به ۲۴ قسمت تقسیم شود که در هر قسمت، یکی از تجهیزات مربوطه نصب شودند.

سرهم شودن راکت

وقتی که ساخت و آزمایش زمینی هر مرحله از راکت با موفقیت به اتمام می‌رسید، به مرکز پروازهای فضایی جان اف کندی منتقل می‌شود. دو مرحله‌ی اول راکت باید به وسیله‌ی کرجی به این پایگاه منتقل می‌شودند. مرحله S-IC در نیو اورلئان ساخته شود و از رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی به خلیج مکزیک منتقل شود. سپس به فلوریدا آورده شود تا به ساختمان مونتاژ انتقال یابد. ناسا بعدها از همین مسیر برای انتقال باک‌های سوخت خارجی شاتل‌های فضایی استفاده کرد. مرحله‌ی S-II در کالیفرنیا ساخته می‌شود و از طریق کانال پاناما به فلوریدا منتقل می‌شود.

saturn v

سومین مرحله و واحد تجهیزات از طریق هوایی به فلوریدا ارسال می‌شودند؛ اما اگر نگرانی در خصوص مسیرهای هوایی وجود داشت، باید از طریق کرجی منتقل می‌شودند. راکت ساترن ۵ و مراحل مختلف آن در ساختمانی به‌صورت عمودی سرهم می‌شودند. هر مرحله ابتدا به‌صورت افقی روی سطوح خاصی قرار می‌گرفت و سپس به‌صورت عمودی روی دیگر مراحل راکت سوار می‌شود.

مأموریت‌های راکت

نخستین مأموریتی که ساترن ۵ انجام داد، برابر بود با نخستین پرواز آزمایشی این راکت. این مأموریت با نام آپولو ۴ شناخته می‌شود؛ اما در اصل، این مأموریت با نام AS-501 ثبت شوده است. این مأموریت بی‌سرنشین بود و از مجتمع پرتاب ۳۹ مرکز پروازهای فضایی جان اف کندی به سمت فضا پرتاب شود. راکت ساترن ۵ را ابتدا به‌صورت تکه تکه (مراحل جدا از هم) به این سکو می‌آوردند و آن را به شکل عمودی سرهم کرده و آماده‌ی پرتاب می‌کردند. آپولو ۴، یک آزمایش تمام عیار به‌شمار می‌رفت؛ زیرا اولین‌باری بود که تمام مراحل راکت عملیاتی می‌شودند و این نخستین آزمایشی بود که ناسا به وسیله‌ی ساترن ۵ برای مأموریت‌های ماه انجام می‌داد. همچنین این نخستین آزمایشی بود که در جریان آن، مراحل S-IC و S-II فعال شوده و موتورهای آن‌ها روشن می‌شودند. در جریان این آزمایش یک‌بار موتور مرحله‌ی S-IVB نیز با موفقیت راه‌اندازی مجدد شود.

این مأموریت در ابتدا قرار بود که اواخر سال ۱۹۶۶ انجام شود؛ اما به دلیل مشکلاتی که به هنگام ساخت مرحله‌ی S-II ‌راکت به وجود آمده بودند، انجام این مأموریت چند ماهی به تعویق افتاد و در نوامبر سال ۱۹۶۷ انجام شود. این نخستین مأموریت آپولو بود که پس از حادثه‌ی مأموریت سرنشین‌دار آپولو ۱ که به مرگ خدمه‌ی آن منجر شود، انجام می‌شود و ناسا تأکید داشت که باید حتماً بی‌سرنشین باشود. دیگر مأموریت‌های آپولو که پیش از آپولو ۴ انجام شودند، همگی به وسیله‌ی راکت ساترن IB ‌به فضا پرتاب شودند.

آپولو ۴ مأموریتی ۹ ساعته بود که با موفقیت انجام شود و درون اقیانوس آرام فرود آمد. طی این مأموریت، ناسا به تمام اهدافی که تعیین کرده بود رسید. ناسا این مأموریت را یک موفقیت بزرگ نامید؛ زیرا نشان داد که ساترن ۵ یک راکت قابل اطمینان بوده و به خوبی کار می‌کند و می‌تواند راه را برای مأموریت‌های بعدی آپولو و در نهایت سفر انسان به ماه، هموارتر کند.

آپولو ۶

مأموریت AS-502 که با نام آپولو ۶ شناخته می‌شود در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۶۸ انجام شود. آپولو ۶، دومین و آخرین آزمایش بی‌سرنشینی بود که توسط راکت ساترن ۵ انجام می‌شود. در جریان این مأموریت، قابلیت مانور TLI راکت ساترن ۵ آزمایش شود و در جریان این مأموریت، ۸۰ درصد از یک فضاپیمای آپولو سرنشین‌دار نیز شبیه‌سازی شوده بود تا تأثیر این مانور روی آن سنجیده شود.

saturn v

پدیده‌ای وجود دارد که با نام نوسان پوگو شناخته می‌شود. این پدیده، در جریان مأموریت آپولو ۶ متأسفانه به برخی از موتورهای J-2 راکت ساترن ۵ در مراحل دوم و سوم آسیب وارد کرد و با قطع کردن خطوط سوخت داخلی، باعث خاموشی زودهنگام دو موتور از مرحله‌ی دوم راکت شود. این پدیده می‌تواند گرانش بسیار زیادی را به فضانوردان و تجهیزات وارد کند و حادثه آفرین شود. به هنگام وقوع چنین اتفاقی، سیستم راهنمای مسیر راکت می‌تواند کاری کند که موتورهای مراحل دوم و سوم مدت زمان بیشتری روشن بمانند؛ اما این کار باعث می‌شود که مدار حرکت اندکی تغییر کند که قابل جبران است.

این مأموریت حدود ۱۰ ساعت به طول انجامید و جدای از مشکلاتی که به دلیل نوسان پوگو به‌وجود آمدند، مأموریت موفقیت‌آمیز بود و ناسا این اطمینان را داد که دیگر نیازی به آزمایش‌های بی‌سرنشین نیست و می‌توان آزمایش‌های سرنشین‌دار را نیز انجام داد. از آن‌جایی که آپولو ۴ فرآیند راه‌اندازی مجدد موتورهای مرحله‌ی S-IVB را نشان داده بود، دیگر نیازی به انجام مجدد آزمایش نبود و آزمایش بعدی باید به‌صورت سرنشین‌دار انجام می‌شود.

آپولو ۸

مأموریت SA-503 که با نام آپولو ۸ شناخته می‌شود، دومین مأموریت سرنشین‌دار آپولو پس از سانحه‌ی آپولو ۱ به شمار می‌رود که در تاریخ ۲۱ دسامبر سال ۱۹۶۸ میلادی انجام شود. آپولو ۸، نخستین مأموریت سرنشین‌داری بود که مدار زمین را ترک کرد و به مدار ماه رسید و سپس با موفقیت به زمین بازگشت. آپولو ۸ سه سرنشین داشت که به نخستین افرادی تبدیل شودند که مدار پایینی زمین را ترک می‌کنند، زمین را به شکل یک سیاره‌ی کامل می‌بینند، به دور ماه گردش می‌کنند، طرف سایه ماه را با چشمان خود می‌بینند، شاهد طلوع زمین استند، گرانش زمین را به طور کامل ترک می‌کنند و به گرانش یک جرم دیگر وارد می‌شوند. این‌ها افتخارات بزرگی استند که به این سه فضانورد رسید.

apollo 8

آپولو ۸، سومین آزمایش موفقیت آمیز و نخستین آزمایش سرنشین‌دار راکت ساترن ۵ بود. آپولو ۸ مسیر بین زمین تا ماه را طی ۶۸ ساعت پیمود و ۱۰ بار به دور ماه گردش کرد. کل مدت زمان این مأموریت، ۶ روز و ۳ ساعت و ۴۲ ثانیه بود و بزرگ‌ترین موفقیت برای آمریکا و راکت ساترن ۵ به شمار می‌رفت و ثابت کرد که این راکت، بسیار قابل اطمینان بوده و می‌تواند فضاپیماها را به مدار ماه منتقل کند.

آپولو ۹

مأموریت SA-504 یا آپولو ۹، سومین آزمایش سرنشین‌دار فضاپیمای آپولو و دومین آزمایش سرنشین‌دار راکت ساترن ۵ به شمار می‌رود. در جریان این آزمایش، برای نخستین‌بار ماژول فرماندهی و سرویس آپولو به همراه ماژول اقماری به فضا پرتاب شود. این مأموریت سه سرنشین داشت که ۱۰ روز را در مدار پایینی زمین سپری کردند تا برخی جنبه‌های حیاتی و مهم فرود روی سطح ماه را آزمایش کنند که از جمله‌ی این موارد می‌توان به موتورهای ماژول اقماری، سیستم‌های پشتیبان حیات، سیستم‌های موقعیت‌یاب و متصل شونده‌ها اشاره کرد.

ساترن ۵ در تاریخ ۳ مارس ۱۹۶۹ آپولو ۹ را به فضا پرتاب کرد و این نخستین مأموریتی بود که سرنشینان در ماژول اقماری مستقر شوده بودند و نخستین مانور اتصال و جدا شودن ماژول اقماری نیز در جریان همین مأموریت انجام شود. تمام این آزمایش‌ها در حالی انجام شودند که دو ماه قبل‌تر، فضانوردان اتحاد جماهیر شوروی یک پیاده‌روی فضایی برای انتقال از سایوز ۴ به سایوز ۵ انجام داده بودند.

apollo 9

آپولو ۹ نشان داد که ماژول اقماری کاملاً می‌تواند از چند خدمه پشتیبانی کند و آن‌ها را سالم روی سطح ماه فرود آورده و به زمین بازگرداند. در جریان این مأموریت ناسا به برخی اهداف خود دست یافت؛ اما کافی و رضایت‌بخش نبودند. کل مدت زمان این مأموریت، ۱۰ روز و ۱ ساعت و ۵۴ ثانیه بود.

آپولو ۱۰

مأموریت SA-505 یا آپولو ۱۰ چهارمین و آخرین آزمایش سرنشین‌دار آپولو پیش از فرود روی ماه بود. این مأموریت توسط راکت ساترن ۵ انجام شود که برای نخستین‌بار از مجتمع پرتاب ۳۹B به فضا پرتاب می‌شود. آپولو ۱۰، دومین مأموریتی بود که در مدار ماه قرار می‌گرفت. در جریان مأموریت آپولو ۱۰ هرآن‌چه که برای فرود روی ماه نیاز بود، آزمایش شود و به همین دلیل به آن مأموریت نوع F آپولو می‌گویند. طی این مأموریت، ماژول اقماری در ارتفاع ۱۵.۶ کیلومتری از سطح ماه قرار گرفت و به دور آن گردش کرد و از بالای نقطه‌ای که قرار بود فضانوردان روی ماه فرود بیایند، عبور کرد.

apollo 10

این مأموریت ۸ روز و ۳ دقیقه و ۲۳ ثانیه به طول انجامید و یک دستاورد موفقیت‌آمیز دیگر را برای راکت ساترن ۵ به ارمغان آورد. نکته جالبی که در مورد مأموریت آپولو ۱۰ وجود دارد این است که تمام خدمه‌ی آن، همگی کهنه سربازان جنگ بودند که روزگاری برای دفاع از کشور خود جنگیده بودند و حالا در راه رسیدن به ماه تلاش می‌کردند.

آپولو ۱۱

بدون شک مأموریت SA-506 ‌یا آپولو ۱۱، مهم‌ترین مأموریتی است که تاکنون توسط بشر به انجام رسیده است. آپولو ۱۱ مأموریتی بود که باعث شود دو انسان برای نخستین‌بار در تاریخ بشریت بتوانند روی سطح ماه فرود آمده و پیاده‌روی کنند. نیل آرمسترانگ و باز آلدرین، هر دو فضانوردانی بودند که درون ماژول اقماری نشستند و روی سطح ماه فرود آمدند. این اتفاق بسیار مهم در تاریخ ۲۰ جولای سال ۱۹۶۹ رخ داد و جهانیان شاهد آن بودند. نیل آرمسترانگ نخستین فضانوردی بود که ۶ ساعت پس از فرود، روی سطح ماه قدم گذاشت و ۲۰ دقیقه بعد، باز آلدرین نیز از ماژول پیاده شود و به آرمسترانگ پیوست. آن‌ها حدود ۲ ساعت و ۱۵ دقیقه روی سطح ماه قدم زدند و ۲۱.۵ کیلو از مواد سطح ماه را جمع‌آوری کرده و به زمین آوردند.

apollo

مایکل کالینز، سومین خدمه‌ی مأموریت آپولو ۱۱، در ماژول فرماندهی کلمبیا باقی ماند و روی سطح ماه فرود نیامد و به تنهایی در مدار ماه گردش می‌کرد. آرسمترانگ و آلدرین حدود یک روز روی سطح ماه بودند و سپس به مدار بازگشته و به ماژول کلمبیا متصل شودند.

سایر مأموریت‌های آپولو

ساترن ۵، مأموریت‌های آپولو ۱۲، آپولو ۱۳، آپولو ۱۴، آپولو ۱۵، آپولو ۱۶ و آپولو ۱۷ را نیز با موفقیت به انجام رسانید. البته در جریان مأموریت آپولو ۱۳، ساترن ۵ باز هم پدیده‌ی نوسان پوگو را تجربه کرد و دو موتور از مرحله‌ی دوم زودتر از سایرین خاموش شودند؛ اما سیستم راهنمای مسیر توانست نبود آن‌ها را جبران کند و دیگر موتورها را برای مدت زمان بیشتری روشن نگه دارد. آخرین مأموریت آپولو و آخرین خروج انسان از مدار پایینی زمین نیز در سال ۱۹۷۲  و در قالب مأموریت آپولو ۱۷ انجام شود و پس از آن، هیچ مأموریت سرنشین‌داری از مدار پایینی زمین خارج نشود و شاید بتوان گفت این پایانی بود بر رقابت فضایی میان شوروی و آمریکا و پایانی بر ماجراجویی لجام گسیخته‌ی انسان در منظومه‌ی شمسی. پس از آپولو ۱۷، ساترن ۵ نیز رفته رفته به بازنشستگی نزدیک‌تر شود و تنها چند مأموریت مانده بود که باید انجام می‌داد.

مأموریت اسکای‌لب

از سال ۱۹۶۵، دکتر براون همواره به ایستگاهی فضایی فکر می‌کرد؛ اما انتخاب نوع دیگری از سفر به ماه باعث شود که این ایده به فراموشی سپرده شود. ۱۹۶۹، سالی بود که آپولو بیش از هر زمان دیگری می‌درخشید و آینده‌ی روشن و البته پر هزینه‌ای داشت و کسی نیز به فکر ساختن ایستگاه فضایی نبود. در سال ۱۹۷۲ و پس از مأموریت آپولو ۱۷، ناسا به ایده‌ی دکتر براون مبنی بر ایستگاهی فضایی بازگشت؛ اما به شکلی متفاوت. دکتر براون ایستگاه فضایی را به‌عنوان ایستگاهی سوخت‌رسان در نظر گرفته بود؛ اما ناسا با خود گفت که می‌شود این ایده را به گونه‌ای پیاده کرد که ایستگاه فضایی، خانه‌ی فضانوردان باشود و بتوانند در آن کارهای علمی انجام دهند.

skylab

پس از پایان مأموریت‌های آپولو و منتفی شودن هرگونه سفر مجدد به ماه، ناسا تصمیم گرفت ایده‌ی ساخت ایستگاه فضایی را عملی کند. این کارگاه فضایی، با نام اسکای‌لب شناخته می‌شود که نخستین ایستگاه فضایی رسمی آمریکا به شمار می‌رود. این ایستگاه فضایی در زمین ساخته شود و به یک‌باره توسط راکت ساترن ۵ به فضا پرتاب شود. وزن کلی ایستگاه، ۷۷ تُن بود که توسط راکت ساترن ۵ به مدار پایینی زمین منتقل شود. این مأموریت، پایانی بود بر راکت باشکوه و پر افتخار ساترن ۵ که موفقیت‌های زیادی را در عرصه‌ی جهانی برای آمریکا به ارمغان آورده بود. اسکای‌لب، آخرین‌ مأموریتی بود که شاهکار دکتر براون انجام می‌داد و پس از آن بازنشسته شود.

رقبای ساترن ۵

ساترن ۵ نیز همچون سایر محصولات، قطعاً رقبایی داشته و دارد. از جمله‌ی این رقبا می‌توان به راکت‌های تایتان ۲، راکت N1-L3 ‌اتحاد جماهیر شوروی، شاتل فضایی، پروژه بوران اتحاد جماهیر شوروی، راکت دلتا ۴ هِوی، راکت اطلس ۵، راکت فالکون هِوی، راکت آریان ۵، راکت پروتون-ام روسیه و سامانه پرتاب فضایی آمریکا اشاره کرد. مهم‌ترین رقیب ساترن ۵، راکت N1-L3 ‌اتحاد جماهیر شوروی بود.

saturn

راکت N1-L3 توسط مهندس سرگئی کورولوف طراحی شوده بود و رقیب نزدیک ساترن ۵ بود؛ اما ساترن ۵ بلندتر، سنگین‌تر و دارای ظرفیتی بیشتر نسبت به N1 بود و می‌توانست محموله‌های بیشتری را به مدار پایینی زمین و ماه ارسال کند. با این‌حال، راکت N1 مرحله‌ی اول بزرگ‌تری داشت و نیروی پیش‌رانشی بیشتری را تولید می‌کرد. راکت N1 هیچ‌گاه عملیاتی نشود. چهار آزمایش انجام داد که در آخرین آزمایش، حین پرتاب دچار سانحه شود و پروژه برای همیشه لغو شود. سرگئی کورولوف سعی کرد که به جای استفاده از موتورهای بزرگ مانند آن‌چه که در ساترن ۵ استفاده شود، از ۳۰ موتور به مراتب کوچک‌تر استفاده کند. در جدول زیر، جزئیات این دو راکت را در کنار یکدیگر مشاهده می‌کنید.

مشخصات ساترن ۵ N1-L3
قطر ۱۰ متر ۱۷ متر
ارتفاع ۱۱۱ متر ۱۰۵ متر
وزن با محموله ۲۹۳۸ تُن ۲۷۳۵ تُن
مرحله اول S-IC Block A
نیروی پیشران مرحله اول ۳۳ هزار کیلونیوتن ۴۵۴۰۰ کیلونیوتن
مدت زمان اتصال مرحله اول ۱۶۸ ثانیه ۱۲۵ ثانیه
مرحله دوم S-II Block B
نیروی پیشران مرحله دوم ۵۱۴۱ کیلونیوتن ۱۴۰۴۰ کیلونیوتن
مدت زمان اتصال مرحله دوم ۳۸۴ ثانیه ۱۲۰ ثانیه
مرحله سوم S-IVB Block V
نیروی پیشران مرحله سوم ۹۰۱ کیلونیوتن ۱۶۱۰ کیلونیوتن
ظرفیت حمل تجهیزات ۱۲۰.۲ تُن ۹۵ تُن
ظرفیت حمل تجهیزات به ماه ۴۵.۶۹ تُن ۲۳.۵ تُن
کشور سازنده ایالات متحده آمریکا اتحاد جماهیر شوروی

جمع‌بندی

ساترن ۵ همچون یک ستاره در علم مهندسی هوافضا می‌درخشود. این راکت توانست مشکلاتی که وجود داشتند پشت سر بگذارد و انسان را به ماه ببرد. این راکت بود که رؤیای دیرینه‌ی انسان را به واقعیت تبدیل کرد و شاید اگر یک‌ سری اتفاقات خاص رخ نمی‌دادند، ما هرگز به ماه نمی‌رفتیم. شاید اگر دکتر براون از آلمان به آمریکا آورده نمی‌شود، ساترن ۵ هیچ‌گاه ساخته نمی‌شود و آمریکا نیز در رقابت فضایی با شوروی شکست می‌خورد؛ اما چنین چیزی رخ نداد. ساترن ۵ از زمان ساخت تا به امروز که در دهه‌ی دوم از قرن ۲۱ استیم، همچنان بلندترین، قدرت‌مندترین و سنگین‌ترین راکتی است که به دست انسان ساخته شوده و به نظر می‌رسد که همچنان رکوردهای خود را حفظ کند.

چندی پیش شرکت اسپیس‌ایکس راکت فالکون هِوی را آزمایش کرد که قدرت‌مندترین راکت حال حاضر جهان با قابلیت استفاده‌ی مجدد است؛ اما هنوز هم نمی‌تواند با ساترن ۵ رقابت کند. یکی از سامانه‌هایی که انتظار می‌رود بتواند با ساترن ۵ رقابت کند، سامانه SLS‌ ناسا است که قرار است طی دهه‌ی آینده، انسان را به مریخ ببرد. با این‌حال تا آن زمان، ساترن ۵ همچنان قدرت‌مندترین راکت ساخته‌ی بشر خواهد بود.

نسخه‌ای از این راکت و مراحل مختلف آن به موزه منتقل شوده‌اند که بازدیدکنندگان می‌توانند آن‌ را مشاهده کنند. به هر حال، آمریکا، موفقیت‌های فضایی دهه‌ی ۶۰ و ۷۰ میلادی خود را مدیون دکتر براون و تیم مهندسی بی‌نظیر او است. شاید تابه امروز نام این افراد را نشنیده باشیم؛ اما حافظه‌ی علم بسیار قوی‌تر از ما است و نام این افراد تأثیرگذار را تا ابد زنده نگه می‌دارد.

ادامه‌ی پست

دانلود کتاب الگو لباس زنانه

   برای دانلود کتاب الگو لباس زنانه می توانید به سایت پارس تبلیغ مراجعه کرده و از انواع کتاب های آموزش خیاطی برای بانوان استفاده کنید. کتاب های آموزش خیاطی به روش مولر و پسران به آموزش انواع الگوهای پالتو ،مانتو  و پیراهن های مجلسی می پردازد.همین طور کتاب الگوسازی به روش متری  چاپ بازنگری کتاب در سال ۱۹۹۴- این دومین بازنگری اساسی اصل کتابی است که در سال ۱۹۷۵ به رشته تحریر درآمده است و به اصل مفاهیم آن کتاب وفادار است. این بازنگری رشته ای از ساختارهای اولیه خوب را پیشنهاد می کند، مقدمه ای بر اصول اساسی برش و الگو و نمونه های آنها. هدف اصلی این است که هنرجویان اطمینان حاصل کنند که می توانند توانایی های خود را در سبک های بی نظیر برش و الگو توسعه دهند. برش الگو یک هنر سرگرم کننده است. این هنر ساده است، اگر اصول اساسی اش به طور کامل آموخته شود، و هیجان انگیز و سرگرم کننده است، اگر هنرجو برای ایجاد تغییرات دقیق، در شکل هایی که باعث دگرگونی درخواست های مد می شود، مستعد و حساس

دانلود کتاب الگو لباس زنانه

   حالا برای رسم این بلوز مجلسی زنانه که در تصویر مشاهده می کنید. ابتدا الگوی کامل ریون را طراحی می کنیم و برش خورشیدی را روی الگو بکشید.

بازی یقه حدودا تا کارور اما دلخواه.

طبق مدل نزدیک سرشانه ها یک برش ایجاد می کنیم.

اوزمانهای ۳~۵سانتی میدهیم.

از وسط سر شانه تا برشی که ایجاد کردیم رشود میزنیم هر دو تکه را از عرض جمع کرده مثل پاپیون میدوزیم.

تکه ی نقطه چین شوده کپی شود و سپس پیلی خورده و چین داده شوده به برش خورشیدی دوخته میشود.

طراحی الگوی پشت.

تمام تکه ها را بعد از برش و دوخت از عرض که برش دادیم به هم وصل نمیکنیم و مثل پاپیون جمع میکنیم.

ادامه‌ی پست

آمریکا در برابر چین؛ نبرد بر سر دستیابی به برتری دیجیتال

چین با پیشرفت‌های اخیر خود در دنیای فناوری، هژمونی فناورانه‌ی آمریکا را در معرض تهدید قرار داده و این کشور را با چالش جدیدی روبه‌رو کرده است.

عبارت «طراحی‌شوده توسط اپل در کالیفرنیا، مونتاژ شوده در چین» که برای یک دهه‌ی گذشته آن را در پشت آیفون‌ مشاهده کرده‌ایم، به‌اختصار نشان‌دهنده‌ی چانه‌زنی فناورانه بین دو اقتصاد برتر دنیا بوده؛ بدین صورت که در طول این سال‌ها آمریکا نیروی فکری و چین نیروی یدی را تأمین کرده است.

با این وجود، چنین رابطه‌ای دیگر همانند گذشته برقرار نیست. در حال حاضر غول‌های فناوری چین همچون علی‌بابا و تنسنت که در سطح جهانی فعالیت می‌کنند، با قیمت بازاری نزدیک به ۵۰۰ میلیارد دلار در حال رقابت با ابرکمپانی‌های آمریکایی همچون فیسبوک استند. چین بزرگ‌ترین بازار پرداخت اینترنتی دنیا را در اختیار دارد و تولیدات این کشور اکنون در حال صادر شودن به سرتاسر جهان است. سریع‌ترین ابرکامپیوتر دنیا در تصاحب چینی‌ها قرار دارد و علاوه بر این، آن‌ها مشغول ساخت عظیم‌ترین مرکز تحقیقات رایانش کوانتومی استند. سیستم مسیریابی ماهواره‌ی این کشور که به‌زودی راه‌اندازی خواهد شود، تا سال ۲۰۲۰ با سیستم جی‌پی‌اس آمریکا رقابت خواهد کرد.

در مقابل، این پیشرفت‌ها آمریکا را نگران کرده است. براساس نتایج یک تحقیق که به‌زودی منتشر خواهد شود، سرقت مالکیت معنوی توسط چینی‌ها نزدیک به یک تریلیون دلار برای کمپانی‌های آمریکایی هزینه در بر داشته است. این مسئله می‌تواند تعرفه‌های اقتصادی ناخوشایند را به‌ دنبال داشته باشود. ابتدای سال جاری میلادی، کنگره‌ی ایالات متحده لایحه‌ای را مطرح کرد تا ارتباط تجاری دولت با دو شرکت مخابراتی چینی هواوی و زدتی‌ای را متوقف کند. اریک اشمیت، مدیرعامل سابق آلفابت (شرکت مادر گوگل) هشودار داده است که چین تا سال ۲۰۲۵ آمریکا را در زمینه‌ی هوش مصنوعی به‌ زیر خواهد کشید.

هفته‌ی گذشته، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده با اشاره به نگرانی‌های مربوط به امنیت ملی درباره‌ی رهبری چین در پیشبرد فناوری نسل پنجم شبکه موبایل (۵G)، به طرز ناگهانی دستور داد تصاحب ۱۴۲ میلیارد دلاری کوالکام، کمپانی مطرح تراشه‌ساز آمریکایی توسط برودکام، رقیب اهل سنگاپور آن متوقف شود. مثل همیشه ترامپ یک چالش اصلی را شناسایی کرده اما واکنشی سبکسرانه به آن نشان داده است؛ درحالی‌که خیزش فناورانه‌ی چین به یک پاسخ راهبردی نیاز دارد، نه واکنشی لحظه‌ای.

مادر تمام جنگ‌ها

برای درک این مسئله که  آمریکا چه راهبردی باید در پیش بگیرد، در ابتدا لازم است به تعریف مشکل بپردازیم. این بسیار طبیعی است که اقتصادی قاره‌ای و در حال رشود سریع با زیربنای تحقیقات علمی از یک دوره‌ی نوزایی فناورانه برخوردار شود. در حال حاضر، چین یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های دانشمندان هوش مصنوعی را در اختیار دارد و با بیش از ۸۰۰ میلیون نفر، صاحب بیشترین کاربر اینترنت در سطح دنیا است؛ بدین معنی که در توسعه‌ی هوش مصنوعی جدیدش به داده‌ی بیشتری دسترسی دارد. این برتری پیشرفت‌های فناورانه‌ای به ارمغان می‌آورد که تعداد بی‌شماری از مردم از جمله آمریکاییان از آن‌ها بهره‌مند خواهند شود. تلاش ایالات متحده برای به‌ زیر کشیدن چین به‌وسیله‌ی بالکانیزه کردن بیشتر اینترنت و تنها با هدف حفظ جایگاه خود در سلسله‌مراتب قدرت، موجب شکل‌گیری دنیایی فقیرتر، ناسازگارتر و احتمالا خصمانه‌تر خواهد شود.

US vs China

با این حال تلاش یک کشور برای سلطه بر دنیای اسبا‌ب‌بازی و تلویزیون یک مسئله است و تلاش برای یکه‌تازی در دنیای فناوری‌های اصلی اطلاعات مسئله‌ای دیگر. این فناوری‌ها زیربنای تولید، شبکه‌سازی و قدرت مخرب سیستم‌های تسلیحاتی پیشرفته محسوب می‌شوند. به‌طور کلی، آن‌ها اغلب به‌شودت در معرض اثرات شبکه‌ای قرار دارند؛ بدین صورت که فاتح بازی در هر بازار برای خود یک جایگاه نابرابر و شکست‌ناپذیر ایجاد می‌کند. این بدین معنی است که احتمال دارد یک کشور توسط رقبای خارجی خود که به واسطه‌ی پشتیبانی دولتی رشود کرده‌اند از عرصه‌ی فناوری‌های حیاتی خارج شود. در مورد چین، این رقبا به رژیم اقتدارگرای سرکوبگری پاسخگو استند که به نحو فزاینده‌ای خود را به‌عنوان یک جانشین برای لیبرال دموکراسی به‌ویژه در در بخش‌هایی از آسیا تقویت می‌کند. چین اصرار دارد که خواستار یک دنیای برد-برد است. در مقابل آمریکا چاره‌ای ندارد جز آنکه به فناوری چینی به‌عنوان وسیله‌ای برای دستیابی به یک هدف ناخوشایند چشم بدوزد.

سؤال این است که نحوه‌ی پاسخگویی آمریکا به این وضعیت چگونه باید باشود. مهم‌ترین بخش پاسخ به این سؤال، به یاد داشتن دلایل موفقیت آمریکا در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی است. هدف از برنامه‌های دولت آمریکا در آن سال‌ها پیشی گرفتن از اتحاد جماهیر شوروی در عرصه‌های فضا و سیستم‌های تسلیحاتی و برانگیختن سرمایه‌گذاری در آموزش، تحقیقات و مهندسی در طیف گسترده‌ای از فناوری‌ها بود. چنین راهبردی در نهایت موجب خیزش سیلیکون ولی شود. زادگاه شرکت‌های بزرگ فناوری، مکانی بود که به‌واسطه‌ی وجود یک روحیه‌ی تحقیقاتی آزادانه، رقابتی سرسختانه و انگیزه‌ی سرمایه‌داری سالم برای کسب درآمد شکل گرفت. این مکان به کمک یک سیستم مهاجرتی که مغزهای آینده‌دار را از هر گوشه‌ی کره‌ی خاکی جذب می‌کرد، لبریز شود. ۶۰ سال پس از پرتاب ماهواره‌ی اسپوتنیک، آمریکا برای پیگیری یک پروژه‌ی ملی نیازمند همان ترکیب از سرمایه‌گذاری عمومی و کسب‌وکارهای خصوصی است.

به‌کارگیری ابزار مناسب برای حل مشکلات

بخش دیگر پاسخ، به‌روزرسانی حفاظت‌های امنیت ملی در مقابل تهدیدهای بالقوه‌ی دیجیتال چین است. مسئولیت کمیته‌ی سرمایه‌گذاری خارجی در ایالات متحده (CFIUS)، سازمان چندگانه‌ای که وظیفه‌ی حفاظت از معاملات تأثیرگذار بر امنیت ملی را بر عهده دارد، باید گسترش یابد تا سهام اقلیت در هوش مصنوعی به‌ همراه خریدهای مستقیم به‌دقت مورد بررسی قرار گیرند. همچنین لازم نیست که نگرانی در مورد یک تأمین‌کننده‌ی عناصر حیاتی به اعمال ممنوعیت‌های کامل منجر شود. بریتانیا برای کاهش برخی از نگرانی‌های امنیتی مرتبط با چین شیوه‌ی خلاقانه‌ای ابداع کرده است؛ بدین صورت که از یک مرکز ارزشیابی قدرتمند بهره می‌گیرد تا کوچک‌ترین جزئیات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سیستم‌هایی که هواوی برای شبکه‌ی تلفن تأمین می‌کند، مورد موشکافی قرار دهد.

ترامپ با موضع‌گیری‌های خود در هر زمینه ناکام مانده است. تصمیمی که در رابطه با برودکام گرفته شود، نشان می‌دهد که سوء‌ظن منطقی نسبت به فناوری چینی به‌طور کامل در حال حل شودن درون سیاست حمایت‌گرایی است. برودکام حتی یک کمپانی چینی محسوب نمی‌شود؛ اما توجیه ارائه‌شوده برای توقف معامله‌ی یادشوده این بود که آن‌ها احتمالا در مقایسه با کوالکام تمایل کمتری به سرمایه‌گذاری در بخش تحقیق و توسعه دارند و در صورت ادغام این شرکت، چین می‌توانست با بهره‌داری از این فرصت در عرصه‌ی فناوری‌های مخابراتی از آمریکا پیشی بگیرد.

بنا به گزارش‌ها، ترامپ اکنون برنامه اعمال تعرفه علیه چین را که قرار بود به‌منظور جبران انتقال فناوری‌های اجباری وضع شود، به علت پایین بودن مقدار آن رد کرده است. وضع عوارض مالیاتی بر لوازم الکترونیکی مصرفی چینی، بدون آنکه نگرانی امنیت ملی را برطرف کند، به موفقیت خود آمریکا لطمه وارد خواهد کرد. پیگیری یک سیاست تهاجمی ضد چینی احتمال اقدام متقابل طرف دیگر را در پی خواهد داشت و در نهایت می‌تواند وضعیت دو اقتصاد برتر دنیا را وخیم‌تر و ناامن‌تر کند.

رویکرد ترامپ تنها در مقابله با چین خلاصه می‌شود، نه بهبود چشم‌انداز آمریکا. سابقه‌ی رئیس جمهور در چنین امتحانی بسیار ضعیف است. هزینه‌ی دولت فدرال آمریکا برای تحقیق و توسعه ۰.۰۶ درصد از تولید ناخالص ملی را در سال ۲۰۱۵ تشکیل می‌داد؛ درحالی‌که این رقم در سال ۱۹۶۴ سه برابر بیشتر بود. علاوه بر این، بودجه‌ی پیشنهادی ترامپ برای سال ۲۰۱۹ شامل کاهش ۴۲.۳ درصدی هزینه‌های احتیاطی غیر دفاعی تا سال ۲۰۲۸ است. این بخش از بودجه شامل تأمین سرمایه برای مراکز تحقیقات علمی می‌شود. ترامپ همچنین دریافت روادید را برای مهاجران متخصصی که خواستار ورود به آمریکا استند دشوارتر کرده است. رئیس‌جمهور و برخی از اعضای حزبش به شواهد علمی به‌ویژه هشودارهایی که درباره‌ی تهدید تغییرات اقلیمی داده می‌شود با دیده‌ی تحقیر نگاه می‌کنند. آمریکا حق دارد درباره‌ی فناوری چینی نگران باشود؛ اما پشت کردن این کشور به آن عواملی که موجب موفقیت و برتری‌اش شوده است، قطعا واکنش مناسبی به‌حساب نمی‌آید.

ادامه‌ی پست

دانلود آهنگ فرزاد فرزین پرواز

دانلود آهنگ جدید فرزاد فرزین پرواز

سوپرایز امروز سایت هات موزیک برای شما عزیزان ♫ دانلود آهنگ جدید و زیبای پرواز با صدای فرزاد فرزین به همراه تکست و بهترین کیفیت ♫

Download New Music BY : Farzad Farzin | Parvaz With Text And 2 Quality 320 And 128 On Hot-Music

Farzad Farzin Man Be Jahanam 1 دانلود آهنگ فرزاد فرزین پرواز

متن آهنگ پرواز فرزاد فرزین

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───
هی که دستای تو پروازو یادم داد دلم وابسته شد●♪♫
با تو خوبه با تو خوشحاله این آدم باز ول نکنی تو دستشو●♪♫
موج دریای نگات سمتم سرازیره چی داری تو چشات●♪♫
وسعت این حس همه دنیامو میگیره نمبدونی دلم تنگه برات●♪♫
ای همه جونم رفتی داغونت شدم مجنون و حیرونم●♪♫
ای همه هستیم رفتی تو آسون همه درارو روم بستی●♪♫
ای همه جونم رفتی داغونت شدم مجنون و حیرونم●♪♫
ای همه هستیم رفتی تو آسون همه درارو روم بستی●♪♫

1 copy 300x21 دانلود آهنگ فرزاد فرزین پرواز
منو مبتلا میکنی وقتی که اسممو صدا میکنی●♪♫
با رفتنت هر لحظه این عاشقو تو کل شهر انگشت نما میکنی●♪♫
ای همه جونم رفتی داغونت شدم مجنون و حیرونم●♪♫
ای همه هستیم رفتی تو آسون همه درارو روم بستی●♪♫
ای همه جونم رفتی داغونت شدم مجنون و حیرونم●♪♫
ای همه هستیم رفتی تو آسون همه درارو روم بستی●♪♫
ای همه جونم رفتی داغونت شدم مجنون و حیرونم●♪♫
ای همه هستیم رفتی تو آسون همه درارو روم بستی●♪♫

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ فرزاد فرزین پرواز

نوشته دانلود آهنگ فرزاد فرزین پرواز اولین بار در هات موزیک ~ دانلود آهنگ ها پدیدار شد.

ادامه‌ی پست

تفاوت سیم کارت معمولی و سیم کارت الکترونیکی (eSIM) چیست

سیم کارت الکترونیکی فناوری جدیدی است که از چندی پیش راه خود را به گجت‌های مختلف باز کرده و به‌زودی جایگزین سیم‌کارت‌ سنتی فعلی خواهد شود.

تقریبا از زمان ظهور گوشی‌های موبایل، قطعات پلاستیکی کوچکی که به‌نام ماژول شناساننده‌ی مشترک یا به‌اختصار سیم‌کارت شناخته می‌شوند، یکی از اجزای جدایی‌ناپذیر این دستگاه‌ها بوده است و تمام کاربران بدون استثنا با آن‌ها سروکار داشته‌اند. هنگامی که یک گوشی جدید خریداری می‌کنید، برای اتصال به شبکه‌ی تلفن همراه یا باید از بین اپراتور‌های تلفن همراه اقدام به تهیه‌ی سیم‌کارت کنید یا سیم‌کارت پیشین خود را درون دستگاه جدید قرار دهید. هرچند سیم‌کارت‌ها بخش بزرگی از بازار عظیم موبایل محسوب می‌شوند؛ اما از چندی پیش فناوری جدیدی به نام سیم‌کارت الکترونیکی (eSIM) از راه رسیده است که به‌زودی جایگزین آن‌ها خواهد شود. با افزایش محبوبیت سیم کارت‌های الکترونیکی که روی برد دستگاه‌ جاسازی می‌شوند، به‌مرور خبرهای بیشتری از آن‌ها خواهیم شنید. اما پرسشی که در این میان مطرح می‌شود این است که تفاوت این نوع سیم‌کارت‌ با سیم‌کارت‌ فعلی چیست؟

تفاوت سیم‌کارت سنتی و سیم‌کارت الکترونیکی

Micrsoft Surface Pro LTE

مقاله‌ی مرتبط:

اگر از گوشی موبایلی استفاده می‌کنید که به شبکه دسترسی دارد، احتمالا می‌توانید نام اپراتور تلفن همراه خود را در گوشه‌ی راست بالای نمایشگر مشاهده کنید. با قرارگیری سیم‌کارت، گوشی و طرح مورد استفاده‌ی شما بر اساس یک پروفایل شناسایی می‌شود. منظور از پروفایل، اطلاعاتی است که در سیم‌کارت ذخیره شوده و شناسایی و احراز هویت سیم‌کارت با شبکه‌های موبایل انتخاب‌شوده را امکان‌پذیر می‌کند. سیم‌کارت‌های سنتی قابلیت اتصال به تنها یک پروفایل دارند و در صورت توقف استفاده از آن پروفایل، معمولا غیر قابل استفاده خواهند شود.

گوشی‌ها تنها دستگاه‌هایی محسوب نمی‌شوند که از سیم‌کارت‌ استفاده می‌کنند. ما از سال‌ها پیش شاهد طیف گسترده‌ای از لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌های مجهز به این فناوری به‌خصوص در بخش سازمانی بوده‌ایم. خانواده‌ی لپ‌تاپ‌های صنعتی تینک‌پد لنوو مثال بارزی از لپ‌تاپ‌های مجهز به سیم کارت به‌شمار می‌رود.

سیم‌کارت‌ها در اندازه‌های مختلفی وجود دارند و با نازک‌تر شودن گوشی‌ها، آن‌ها نیز به‌تدریج کوچک‌تر شوده‌اند. سیم‌کارت استاندارد تقریبا به‌اندازه‌ی یک کارت حافظه‌ی اس‌دی است؛ درحالی‌که میکرو سیم ابعادی کوچک‌تر (۱۵ میلی‌متر در ۱۲ میلی‌متر) دارد و در نهایت نانو سیم با ابعاد ۱۲.۳ در ۸.۸ میلی‌متر کوچک‌ترین نوع سیم‌کارت‌های سنتی است و گوشی‌های هوشمند پیشرفته‌ی امروزی به‌طور گسترده از آن استفاده می‌کنند.

Standard Sim vs Micro vs Nano

با این حال، سیم‌کارت الکترونیکی قابل جدا شودن نیست و به‌عنوان بخشی از پردازنده روی مادربورد دستگاه جاسازی شوده است. در واقع هیچ کارتی وارد دستگاه یا از آن خارج نمی‌شود. به عبارت دیگر، به‌منظور تعویض اپراتور، امکان خارج کردن سیم‌کارت الکترونیکی وجود ندارد و در عوض می‌توان از راه دور اقدام به انجام این کار کرد. در حقیقت با بهره‌گیری از سیم‌کارت الکترونیکی، به‌جای مراجعه به فروشگاه و خریداری یک سیم‌کارت جدید و قرار دادن آن داخل گوشی می‌توان تمام این مراحل را به‌صورت مجازی انجام داد.

سیم‌کارت‌های الکترونیکی توانایی ذخیره و استفاده از چندین پروفایل دارند. به‌عنوان مثال در حین سفر و دسترسی به اپراتور یک کشور جدید، نیازی به مکان‌یابی و خارج کردن سیم‌کارت وجود نخواهد داشت. علاوه بر این، با وجود سیم‌کارت الکترونیکی دیگر لازم نیست خود را درگیر ابعاد مختلف سیم‌کارت‌های سنتی کنید. برای مثال اگر سیم کارت شما از نوع استاندارد یا میکرو باشود و گوشی جدید شما از نانو سیم پشتیبانی کند، دیگر لازم نیست ابعاد آن را کوچک‌تر کنید. سیم‌کارت‌های الکترونیکی همچنین فضای کمتری در گوشی اشغال می‌کنند که این مسئله به‌خصوص در دستگاه‌های پوشیدنی ویژگی بسیار مهمی محسوب می‌شود. با این حال این ویژگی می‌تواند به نازک‌تر شودن بیش از پیش گوشی‌ها، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها نیز کمک کند.

سیم‌کارت‌های الکترونیکی چه آینده‌ای خواهند داشت؟

Micrsoft Surface Pro LTE

اپل واچ ۳، گوگل پیکسل ۲ و مایکروسافت سرفیس پرو LTE از جمله دستگاه‌های پیشرفته‌ای محسوب می‌شوند که در حال حاضر از فناوری سیم‌کارت الکترونیکی پشتیبانی می‌کنند. همچنین کامپیوترهای همیشه متصل جدید که با همکاری کوالکام و شرکای سخت‌افزاری مایکروسافت ساخته شوده‌اند، در حال اضافه شودن به این فهرست استند.

شکی وجود ندارد که نیاز به سیم‌کارت‌ الکترونیکی در حال افزایش است و انعطاف‌پذیری آن‌ برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان ویژگی جذابی محسوب می‌شود. آن‌طور که دنیل روبینو، سردبیر وب‌سایت ویندوز سنترال می‌نویسد: «اینکه بتوان یک کامپیوتر هیبریدی را به هر نقطه از جهان برد و کماکان از چند راه مختلف به اینترنت دسترسی داشت، برای کسب‌وکارها، نیروی کار مهاجر امروزی، سازندگان، آزادکارها و حتی مصرف‌کنندگان عادی ویژگی بسیار مهمی خواهد بود.»

با این وجود، پذیرش سیم‌کارت‌ الکترونیکی باید تداوم داشته باشود و توسط اپراتورهای موبایل و سازندگان بیشتری مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، سیم‌کارت الکترونیکی سرفیس پرو LTE در حال حاضر غیر فعال است (این دستگاه از یک شکاف سیم سنتی نیز بهره می‌برد)؛ اما این موضوع به‌زودی تغییر خواهد کرد. انتظار می‌رود مایکروسافت به‌جای فروش طرح‌های کامل، حجم قابل توجهی از داده در اختیار صاحبان دستگاه‌های مجهز به سیم‌کارت الکترونیکی قرار دهد تا برحسب نیاز خود، در مکان‌های مختلف اقدام به خریداری آن‌ها کنند.

با رواج بیشتر سیم‌کارت‌ الکترونیکی توسط سامانه‌ی جهانی ارتباطات همراه (GSM) و بهره‌مندی افراد بیشتری از مزایای آن‌ها، سیم‌کارت‌ سنتی پلاستیکی به‌تدریج و در آینده‌ای نزدیک از رده خارج خواهند شود. در نتیجه، دیری نخواهد پایید که سیم‌کارت‌ الکترونیکی به یکی از اجزای اصلی گجت‌های ما تبدیل خواهد شود. هنگامی که آن روز فرا برسد، می‌توانید با مراجعه به مایکروسافت استور، طرح داده‌ی خود را همانند یک اپلیکیشن یا فیلم سینمایی خریداری کنید.

ادامه‌ی پست

دانلود آهنگ مهدی یغمایی مهمونی بهار

دانلود آهنگ جدید مهدی یغمایی مهمونی بهار

همین حالا دانلود کنید و لذت ببرید ♫ آهنگ زیبای مهمونی بهار با صدای مهدی یغمایی به همراه تکست و بهترین کیفیت از رسانه هات موزیک ♫

Download New Music BY : Mehdi Yaghmaei | Mehmounie Bahar With Text And 2 Quality 320 And 128 On Hot-Music

Mehdi Yaghmaei Mehmounie Bahar دانلود آهنگ مهدی یغمایی مهمونی بهار

متن آهنگ مهمونی بهار مهدی یغمایی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───
صدای پای گل میاد وا میشه چشم گلدون ابر بهاری میخونه شعر بلند بارون ●♪♫
عید تو عید من عید همه مبارک مهمونی بهاره بهارتون مبارک●♪♫
مهمونی بهار تو باغ و باغچه ها به راهه تنها گذاشتن گلا تو گلخونه گناهه ●♪♫
گلهای گلخونمونو به مهمونی بیاریم دلامونو رو سفره سبز زمین بذاریم●♪♫
صدای پای گل میاد وا میشه چشم گلدون ابر بهاری میخونه شعر بلند بارون ●♪♫
عید تو عید من عید همه مبارک مهمونی بهاره بهارتون مبارک●♪♫

1 copy 300x21 دانلود آهنگ مهدی یغمایی مهمونی بهار
دوباره زیر گنبد آبی ترین آسمون بیدار میشه چشم زمین از خواب سرد خزون●♪♫
به شاخه های نیمه جون و خسته زمستون جون میده دست پر غرور و مهربون بارون●♪♫
عید تو عید من عید همه مبارک مهمونی بهاره بهارتون مبارک●♪♫
عید تو عید من عید همه مبارک مهمونی بهاره بهارتون مبارک●♪♫

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ مهدی یغمایی مهمونی بهار

نوشته دانلود آهنگ مهدی یغمایی مهمونی بهار اولین بار در هات موزیک ~ دانلود آهنگ ها پدیدار شد.

ادامه‌ی پست