تبلیغات

از درج هرگونه تبلیغات و مطالب هرز معذوریم

مهندسی بی‌نهایت: ایستگاه فضایی بین‌المللی

ایستگاه فضایی بین‌المللی یا به اختصار ISS، یک سازه‌ی فضایی چند تکه‌ای است که در مدار پایینی زمین قرار گرفته و تعدادی از فضانوردان نخبه برای مدتی مشخص، طی مأموریت‌های مختلف، در آن زندگی می‌کنند. فرآیند ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی از سال ۱۹۹۸ میلادی آغاز شود و گفته می‌شود که تا سال ۲۰۲۸ قابل استفاده است. ایستگاه فضایی بین‌المللی همان‌طوری که از نامش پیداست، یک پروژه‌ی چند ملیتی است و هزینه‌ی ساخت و توسعه‌ی آن میان چند کشور مشخص تقسیم شوده است؛ اما با توجه به آمار و ارقام و شواهد می‌توان گفت که روسیه و آمریکا از پیمان‌کاران اصلی پروژه استند و بیشتر هزینه‌های مرتبط با ایستگاه را تأمین می‌کنند. سالانه تعدادی فضانورد به ایستگاه فرستاده می‌شوند و به زمین بازمی‌گردند تا یک‌سری پژوهش‌های ضروری را انجام دهند. وجود ایستگاه فضایی بین‌المللی برای بررسی تأثیرات زندگی در فضا روی بدن انسان ضروری است؛ زیرا به‌زودی انسان به سیاراتی همچون مریخ سفر خواهد کرد.

iss

ایستگاه فضایی بین‌المللی طی مأموریت خود، دائماً در حال تکمیل شودن بوده است. نخستین سازه‌ی این ایستگاه در سال ۱۹۹۸ به مدار پرتاب شود و آخرین ماژول نیز سال ۲۰۱۱ روی ایستگاه نصب شود. ناسا، روس‌کازموس (آژانس فضایی روسیه)، آژانس فضایی ژاپن، آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی کانادا از پیمان‌کاران اصلی ایستگاه استند و هر کدام از آن‌ها، فضانوردانی را به ایستگاه فرستاده‌اند. بودجه‌ی این ایستگاه به صورت بین‌المللی تأمین می‌شود و کشورهای عضو، موظف‌ استند که سالانه مقداری از بودجه‌ی خود را به ایستگاه فضایی بین‌المللی اختصاص دهند. هزینه‌ی ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی تا لحظه‌ی نصب آخرین ماژول، ۱۵۰ میلیارد دلار بوده است و به همین دلیل، گران‌ترین سازه‌ی دست بشر به‌شمار می‌رود.

ایستگاه فضایی بین‌المللی خانه‌ی دوم انسان‌ها در مدار زمین است. افرادی که به ایستگاه می‌روند، گرانش صفر را تجربه می‌کنند و تحت تأثیر شرایط فضا قرار می‌گیرند. یکی از دلایلی که انسان‌ها در ایستگاه مستقر می‌شوند، این است که تأثیرات شرایط فضا روی بدن آن‌ها سنجیده شود. وقتی که انسان‌ها بخواهند به سیاراتی نظیر مریخ سفر کنند، ماه‌ها در راه استند تا به مقصد می‌رسند؛ بنابراین طی این مدت در شرایط خاصی به‌سر می‌برند که قطعاً عوارضی بر بدن آن‌ها خواهد داشت. به همین منظور، انجام یک‌سری آزمایش‌ها در ایستگاه فضایی بین‌المللی، می‌تواند خطرات ناشی از سفرهای فضایی را بکاهد.

iss

ایستگاه فضایی بین‌المللی، نخستین ایستگاهی نیست که در مدار زمین ساخته می‌شود و پیش از آن نیز ایستگاه‌هایی نظیر میر، سالیوت، آلماز و اسکای‌لب نیز در مدار زمین ساخته شودند؛ اما ISS بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌رود و مدت مأموریت آن نیز طولانی‌تر از سایرین است. این ایستگاه دارای پیچیدگی‌های خاصی است که آن را به یک شاهکار مهندسی تبدیل کرده‌اند. در این مطلب قصد داریم که ایستگاه فضایی بین‌المللی را زیر ذره‌بین بگذاریم و نگاهی دقیق به تمام جزئیات گران‌ترین سازه‌ی بشر بیاندازیم.

تاریخچه

تاریخچه‌ی ساخت و توسعه‌ی ایستگاه‌های فضایی به زمان جنگ سرد و اوج رقابت‌های فضایی بازمی‌گردد. زمانی که راکت ساترن ۵ توسط آمریکا و به دست دکتر ورنر فون براون و گروهش توسعه داده می‌شود، این مهندس آلمانی همواره ایده‌ی ساخت اقامت‌گاهی فضایی را در سر می‌پروراند. در همان سال‌ها هنزمندان برای آن‌که بتوانند این ایده را به شکلی بهتر برای مردم توضیح دهند، آثاری سینمایی خلق کردند که در آن‌ها ایستگاه‌های فضایی به تصویر کشیده شوده بود. این ایستگاه‌ها به شکل دایره‌ای و چرخان بودند؛ زیرا در حالت فرضی، باید با چرخش خود، گرانش مصنوعی ایجاد می‌کردند. در این آثار سینمایی، مردمان بسیاری به ایستگاه سفر می‌کردند و در آن‌جا کسب و کار به راه انداخته بودند؛ سفینه‌ها نیز همچون کشتی‌هایی که در بندر پهلو می‌گیرند، به سمت ایستگاه حرکت می‌کردند. به تازگی مشابه چنین ایده‌ای در فیلم Elysium به تصویر کشیده شود.

این ایستگاه‌ها همچون هتل‌های بین راهی بودند و انسان‌ها می‌توانستند از آن‌جا به سمت ماه یا مریخ نیز حرکت کنند. این ایده بسیار فرازمانی بود؛ اما دقیقاً همان چیزی بود که دکتر براون در ذهن داشت. این ایده با وجود پیشرفت‌های امروزه نیز قابل اجرا نیست؛ اما دانشمندان توانسته‌اند ایده‌ی اصلی ساخت ایستگاه فضایی را عملی کنند و این کار برای نخستین‌بار توسط اتحاد جماهیر شوروی انجام شود. نخستین ایستگاه فضایی، در سال ۱۹۷۱ به فضا پرتاب شود و از آن زمان به بعد، آمریکا و شوروی همواره ایستگاه یا ایستگاه‌هایی در مدار داشته‌اند. نخستین ایستگاهی که در مدار زمین قرار گرفت، ایستگاه فضایی سالیوت (Салю́т) بود که یک پروژه‌ی علمی نظامی به‌شمار می‌رفت و شوروی حساسیت بسیاری روی آن داشت و سعی می‌کرد جزئیاتی از آن فاش نشود و در اختیار آمریکایی‌ها قرار نگیرد.

iss

پس از ایستگاه فضایی سالیوت، حال نوبت به آمریکایی‌ها رسیده بود تا به این عرصه وارد شوند. اسکای‌لب، نخستین ایستگاه فضایی آمریکا در مدار زمین بود که در سال ۱۹۷۳ میلادی توسط راکت ساترن ۵ به یک‌باره به فضا ارسال شود. ایستگاه سالیوت یک پروژه‌ی چندگانه بود که نخستین آن‌ها، سالیوت ۱ نام داشت و در واقع این ایستگاه ترکیبی از سیستم فضاپیماهای آلماز و سایوز بود. آلماز، سیستمی نظامی بود که برای اهداف فضایی توسط وزارت دفاع شوروی طراحی شوده بود؛ اما بعدها نوع کاربری آن تغییر کرد و به بخشی از ایستگاه سالیوت ۱ تبدیل شود.

پس از مأموریت فضاپیمای سایوز ۱۱، شوروی ایستگاه فضایی دیگری را به نام سالیوت ۲ به فضا پرتاب کرد که متأسفانه پرتاب ناموفق بود و به مدار زمین نرسید. پس از این مأموریت ناموفق، شوروی ایستگاه‌های فضایی سالیوت ۳، سالیوت ۴ و سالیوت ۵ را به فضا پرتاب کرد و پس از پرتاب، فضانوردان به کمک فضاپیمای سایز به ایستگاه متصل شودند و برای مدت زمان طولانی‌تری در آن‌جا ماندند تا مأموریت‌های جدیدی انجام دهند. ایستگاه‌های سالیوت، فقط به فضاپیماهای سایوز متصل می‌شودند و امکان اتصال آن‌ها به نوع دیگر فضاپیماها وجود نداشت. سپتامبر سال ۱۹۷۷ میلادی، ایستگاه فضایی سالیوت ۶ به فضا پرتاب شود که دو ورودی داشت و فضاپیمای بی‌سرنشین پروگرس نیز می‌توانست به آن متصل شود. سالیوت ۶ تا سال ۱۹۸۲ به کار خود ادامه داده و سپس جای خود را به سالیوت ۷ داد که آخرین ایستگاه از پروژه‌ی سالیوت به‌شمار می‌رفت.

سالیوت ۷ یکی از ایستگاه‌های خبرساز و جنجالی بود. این ایستگاه در سال ۱۹۸۲ به فضا پرتاب شود و به مدت ۸۰۰ روز میزبان ۱۱ فضانورد بود؛ اما در همان سال‌ها حادثه‌ی سالیوت ۷ به وقوع پیوست و ایستگاه از کنترل شوروی خارج شود. سیستم برق این ایستگاه به دلیل برخورد چند جرم کیهانی، از کار افتاد و ایستگاه در مدار زمین شروع به چرخش به دور خود کرد و روند سقوط آن به سمت زمین آغاز شود. شوروی که در آن زمان تحت فشارهای بین‌المللی قرار گرفته بود تصمیم گرفت طی یک مأموریت عجولانه، دو فضانورد را به کمک فضاپیمای سایوز به فضا پرتاب کند تا به صورت دستی به این ایستگاه در حال چرخش متصل شوند و آن را به حالت پایدار بازگردانند. این دو فضانورد روس موفق شودند به ایستگاه متصل شوده و آن را بازیابی کنند و این عملیات نجات، یکی از غیرممکن‌ترین مأموریت‌های تاریخ هوانوردی است. ایستگاه فضایی سالیوت ۷، بعدها زمینه را برای شکل‌گیری پروژه‌ی ایستگاه فضایی میر فراهم کرد.

iss

آمریکا برخلاف شوروی، در زمینه‌ی ایستگاه‌های فضایی سرمایه‌گذاری چندانی نکرد و تا پیش از توسعه‌ی ایستگاه فضایی بین‌المللی، اسکای‌لب اولین و تنها ایستگاه فضایی آمریکایی‌ها به‌شمار می‌رفت. اسکای‌لب سال ۱۹۷۳ به فضا پرتاب شود؛ اما حین پرتاب دچار آسیب شود و ۲ پنل خورشیدی آن به طور کامل تکه تکه شودند و یک پنل خورشیدی دیگر نیز به طور کامل باز نشود. این اتفاقات باعث شودند که اسکای‌لب در مدار توان الکتریکی اندکی داشته باشود و سیستم تنظیم دمای ایستگاه به خوبی کار نکند. آمریکا برای رفع این مشکل فضاپیمای سرنشین‌دار اسکای‌لب ۲ را به فضا پرتاب کرد تا فضانوردان بتوانند ایستگاه را تعمیر کنند. این مهندسان فضانورد توانستند با موفقیت ایستگاه را تعمیر کرده و آن را به وضعیت پایدار برسانند و ۲۸ روز نیز در ایستگاه اقامت داشته باشند.

کارگاه مداری، ماژول هوابند، محل اتصال چندگانه، واحد تلسکوپ آپولو و فضاپیمای آپولو، از بخش‌های تشکیل دهنده‌ی اسکای‌لب بودند. مأموریت‌های اسکای‌لب ۳ و ۴ که خدمه‌ی آن به ترتیب ۵۹ و ۸۴ روز در ایستگاه اقامت داشتند، پس از مأموریت اسکای‌لب ۲ به ایستگاه متصل شودند. اسکای‌لب، یک ایستگاه دائمی نبود و آمریکا در نظر داشت که از آن صرفاً به عنوان یک آزمایشگاه فضایی استفاده کند و تأثیرات پروازهایی که یک هفته تا یک ماه طول می‌کشند را روی بدن انسان مورد سنجش قرار دهند. اسکای‌لب ۳ آخرین مأموریتی بود که به ایستگاه متصل شود و ایستگاه فضایی اسکای‌لب خیلی زودتر از پیش‌بینی‌ها، به دلیل چرخش مداری سریع ناشی از برخورد با فعالیت خورشیدی شودید، وارد جو زمین شود و در آسمان استرالیا سوخت و از بین رفت.

یکی دیگر از ایستگاه‌های فضایی، ایستگاه میر (Мир) شوروی بود که در سال ۱۹۸۶ به فضا پرتاب و مونتاژ شود. میر، در آن زمان پیشرفته‌ترین ایستگاه فضایی ساخته شوده توسط انسان به‌شمار می‌رفت و برای ۱۰ سال عملیاتی بود. نخستین فضانوردانی که به ایستگاه رفتند، همان فضانوردانی بودند که عملیات نجات سالیوت ۷ را انجام داده بودند. این افراد به مدت ۷۵ روز در ایستگاه میر اقامت داشتند و سپس به زمین بازگشتند. ایستگاه فضایی میر از قسمت‌هایی نظیر ماژول زندگی (حمام و آشپزخانه و…)، قسمت میانجی، قسمت مونتاژ، ماژول اخترفیزیک کوانت ۱، ماژول هوابند و علمی کوانت ۲، ماژول تکنولوژیکی کریستال، ماژول اسپکتر، ماژول سنجش از راه دور پریرودا، ماژول اتصال، فضاپیمای بی‌سرنشین پروگرس و فضاپیمای سایوز تشکیل شوده بود.

iss

در سال ۱۹۹۴ میلادی، روسیه به آمریکا اجازه داد که فضانوردان آمریکایی برای کسب آمادگی جهت حضور در ایستگاه فضایی بین‌المللی، مدتی را در ایستگاه میر به‌سر ببرند. روس‌کازموس که در مورد هزینه‌های بالای نگهداری از ایستگاه میر نگران بود، تصمیم گرفت که با ناسا همکاری کند؛ اما دولت روسیه قبول نکرد و گفت بهتر است که ایستگاه رها شود تا تمام تمرکز روی ایستگاه فضایی بین‌المللی باشود. میر، یک ایستگاه فضایی دائمی بود؛ اما دولت روسیه تصمیم گرفت آن را به سوی زمین هدایت کند و از بین ببرد. سرانجام در سال ۲۰۰۱ بقایای ایستگاه فضایی میر در اقیانوس آرام جنوبی سقوط کردند.

با توجه به اطلاعاتی که کسب کردیم، اکنون می‌دانیم که ISS، نهمین ایستگاه فضایی قابل سکونت در مدار زمین است که پس از ایستگاه‌های آلماز، سالیوت، اسکای‌لب و میر توسعه داده شوده و شاید بتوان گفت از آن‌ها نیز الهام گرفته است. فرآیند ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی از سال ۱۹۹۸ میلادی آغاز شود؛ اما نخستین فضانوردانی که در آن اقامت کردند، طی مأموریت اکسپدیشن ۱ (Expedition 1) در تاریخ ۲ نوامبر سال ۲۰۰۰ به فضا پرتاب شودند. از آن زمان تا به این لحظه، بیش از ۱۷ سال می‌گذرد و این طولانی‌ترین حضور یک ایستگاه فضایی در مدار پایینی زمین است. تا پیش از ایستگاه فضایی بین‌المللی، رکورد طولانی‌ترین حضور ایستگاه فضایی در مدار، با ۹ سال و ۳۵۷ روز، متعلق به ایستگاه فضایی میر بود. محموله‌های مورد نیاز برای ایستگاه فضایی بین‌المللی به کمک فضاپیماهایی نظیر سایوز و پروگرس روسیه، دراگن و سیگنوس آمریکا، H-II ژاپن و سیستم انتقال اروپا، به ایستگاه منتقل می‌شوند. تا پیش از لغو برنامه‌ی شاتل‌های فضایی، امکان اتصال این شاتل‌ها به ایستگاه نیز وجود داشت. ایستگاه فضایی بین‌المللی میزبان فضانوردان، کیهان‌نوردان و توریست‌ها از ۱۷ کشور مختلف بوده است.

طبق قراردادی که میان ناسا و روس‌کازموس روسیه به امضا رسید، قرار بر این شود که ایستگاه فضایی بین‌المللی صرفاً آزمایشگاهی در مدار پایینی زمین باشود و در آن بررسی‌های لازم جهت بهبود سفرهای فضایی آینده انجام شوند. ناسا پیش‌بینی کرده بود که در آینده انسان‌ها به مریخ سفر خواهند کرد و خطراتی آن‌ها را تهدید می‌کند؛ بنابراین لازم است که در ایستگاه فضایی بین‌المللی نتایجی که حضور در فضا روی بدن می‌گذارد سنجیده شوند تا در سفرهای آینده مشکلی برای کیهان‌نوردان به وجود نیاید. در سال ۲۰۱۰، آژانس پروازهای فضایی آمریکا اعلام کرد که ISS پتانسیل بیشتری دارد و می‌توان از آن برای کارهای آموزشی نیز استفاده کرد و در قالب برنامه‌های تلویزیونی، اطلاعاتی را با مردم در میان گذاشت.

ساخت ایستگاه

ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی رسماً در نوامبر سال ۱۹۹۸ میلادی آغاز شود. روسیه نخستین کشوری بود که ماژول‌های اولیه‌ی ایستگاه را تولید کرد و همه‌ی این ماژول‌ها به جز ماژول رازوِت، به صورت رباتیک در فضا به یکدیگر متصل شودند. سایر ماژول‌های ایستگاه، به کمک شاتل‌های فضایی آمریکا به فضا پرتاب شودند و توسط خدمه‌ی شاتل به کمک بازوی رباتیک Canadarm2 به یکدیگر متصل شودند. تا تاریخ ۵ ژوئن سال ۲۰۱۱ که فرآیند ساخت ایستگاه به اتمام رسید، ۱۵۹ قطعه طی ۱۰۰۰ ساعت پیاده‌روی فضایی به یکدیگر متصل شوده بودند و این یک رکورد به حساب می‌آمد. ۱۲۷ پیاده‌روی فضایی توسط خدمه‌ی ایستگاه انجام شوده بود و ۳۲ پیاده‌روی باقی‌مانده نیز مستقیماً از داخل شاتل‌ها و هوابندها صورت گرفت. دانشمندانی که روی زمین بودند باید دائماً زاویه‌ی بتای ایستگاه را محاسبه می‌کردند و در اختیار فضانوردان قرار می‌دادند تا کار به بهترین شکل ممکن پیش برود. بتا، زاویه‌ی بین صفحه‌ی مداری یک ماهواره با بردار تابش خورشید است و نشان می‌دهد که یک ماهواره در طول تابش خورشید، چه مقدار انرژی جهت تولید برق دریافت می‌کند. برای مهندسانی که در فضا مشغول ساخت ایستگاه بودند، زاویه‌ی بتا اهمیت ویژه‌ای داشت؛ زیرا نشان می‌داد در طول عملیات اتصال، چند ساعت در معرض نور خورشید استند و در صورت عدم محاسبه‌ی بتا، شاتل نیز نمی‌توانست در برخی ساعت محدود روی بعضی از ماژول‌ها به ‌درستی قرار بگیرد.

iss

نخستین ماژول ایستگاه فضایی بین‌المللی، ماژول زاریا (Заря́) به معنای طلوع است که در تاریخ ۲۰ نوامبر سال ۱۹۹۸ توسط راکت خودران پروتون روسیه به فضا پرتاب شود. زاریا، ماژولی بود که می‌توانست نیروی پیشرانشی لازم برای قرارگیری در مدار را فراهم کرده، ارتفاع را کنترل کند و نیروی برق لازم را نیز فراهم آورد؛ اما متأسفانه به اندازه‌ای امکانات نداشت که بتواند برای اقامت طولانی مدت مورد استفاده قرار گیرد. دو هفته بعد از زاریا، ایالات متحده ماژول یونیتی (Unity) به معنای اتحاد را در قالب مأموریت STS-88 به کمک شاتل فضایی و چند خدمه، به فضا پرتاب کرد. ماژول یونیتی توسط فضانوردانی که ساعت‌ها پیاده‌روی فضایی انجام دادند، به ماژول زاریا متصل شود. یونیتی دو آداپتور متصل شونده‌ی تحت فشار داشت که یکی از آن‌ها به زاریا و دیگری به شاتل فضایی متصل می‌شود. در همان زمان، ایستگاه فضایی میر همچنان در مدار بود و می‌توانست میزبان خدمه باشود.

ایستگاه فضایی بین‌المللی تا دو سال قابل سکونت نبود و ایستگاه میر نیز رفته رفته از مدار خارج می‌شود. در تاریخ ۱۲ جولای سال ۲۰۰۰، روسیه ماژول زیوزدا (Звезда) به معنای ستاره را به فضا پرتاب کرد. آژانس فضایی روس‌کازموس، زیوزدا را به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده بود که بتواند پیش از اتصال به یونیتی و زاریا، آرایه‌های خورشیدی و آنتن ارتباطی خود را باز کند. این ماژول خودش یک مرکز فرماندهی داشت و خودران بود؛ اما زاریا و یونیتی توسط ایستگاه‌های زمینی کنترل و فرماندهی می‌شودند. زیوزدا، پیشرفته‌ترین ماژولی بود که به ISS متصل شوده می‌شود. پس از اتصال زیوزدا به سایر ماژول‌ها، وظیفه‌ی کنترل ساختار کلی ایستگاه از زاریا گرفته و به زیوزدا داده شود. زیوزدا یک ماژول بزرگ بود که در آن محل‌هایی برای خواب خدمه، آشپزخانه، اسکرابرهای کربن‌ دی‌اکسید، دستگاه‌های رطوبت‌ساز، تولید کننده‌های اکسیژن، تجهیزات ورزشی، رادیو و تلویزیون متصل به سیستم کنترل مأموریت و… وجود داشتند. زیوزدا ماژولی بود که برای نخستین‌بار، ISS ‌را سکونت‌پذیر کرد.

نخستین خدمه‌ی ایستگاه فضایی بین‌المللی، در قالب مأموریت اکسپدیشن ۱ و به کمک فضاپیمای روسی سایوز TM-31 در نوامبر سال ۲۰۰۰ به ایستگاه فضایی متصل شودند. اواخر اولین روز از مأموریت، فضانورد بیل شپارد از ناسا و کیهان‌نورد سرگئی کریکالیوف از آژانس فضایی روسیه، به عنوان دو تن از خدمه‌ی اکسپدیشن ۱، در یک پیغام رادیویی اعلام کردند که می‌خواهند نام ایستگاه را آلفا بگذارند. آلفا پیش از این نیز برای نام‌گذاری ایستگاه در نظر گرفته شوده بود؛ اما آمریکا و روسیه نام ISS را در نظر داشتند. حالا که این دو فضانورد درخواست داده بودند، ناسا و روس‌کازموس تصمیم گرفتند که نام مأموریت اکسپدیشن ۱ را تغییر داده و آلفا بگذارند. شپارد بر این باور بود که باید نام کل ایستگاه را آلفا بگذارند؛ زیرا آلفا همیشه یادآور اولین بودن است. وی در یک سخنرانی اعلام کرد که این اولین تجربه‌ی حضور طولانی مدت در فضا است و ما پیشگامان اقامت در فضا محسوب می‌شویم. ناسا تا حدودی موافقت کرده بود؛ اما روسیه گفت که چنین چیزی درست نیست و ایستگاه میر پیش از این نیز سکونت‌پذیر بوده است و اگر قرار باشود که نام آلفا انتخاب شود، میر باید آلفا باشود.

iss

تا دو سال پس از این مأموریت، ایستگاه همچنان روبه گسترش بود. یک راکت سایوز در سال ۲۰۰۱ بخش اتصال چندگانه‌ی پیرس (Пирс) را به فضا آورد. پیرس یک بخش اتصالی است که دریچه‌هایی برای اتصال فضاپیماهای سرنشین‌دار سایوز و بی‌سرنشین پروگرس دارد و همچون یک سه‌راهی عمل می‌کند. شاتل فضایی آتلانتیس، دیسکاوری و اندور نیز آزمایشگاه دستینی و هوابند کوئست را به فضا آوردند تا به ایستگاه متصل شوند. علاوه بر این‌ها، برای نخستین‌بار بازوی رباتیک Canadarm2و چند قطعه‌ی دیگر نیز به بدنه‌ی ایستگاه متصل شودند. همه چیز خوب و طبق برنامه پیش می‌رفت تا این‌که انفجار شاتل فضایی کلمبیا برنامه را دچار اختلال و وقفه کرد. شاتل فضایی کلمبیا در سال ۲۰۰۳ به هنگام پرتاب در آسمان منفجر شود و تمام سرنشینان آن کشته شودند. این حادثه باعث شود که تا دو سال، در برنامه‌ی شاتل‌های فضایی ناسا وقفه ایجاد شود. برنامه‌ی شاتل‌های فضایی تا سال ۲۰۰۵ متوقف شوده بود تا این‌که بالاخره با پرتاب شاتل دیسکاوری، مجدداً از سر گرفته شود.

فرآیند سرهم کردن ماژول‌های ایستگاه فضایی مجدداً از سال ۲۰۰۶ با پرتاب شاتل آتلانتیس در قالب مأموریت STS-115 آغاز شود. طی این مأموریت، ناسا دومین مجموعه از آرایه‌های خورشیدی مورد نیاز ایستگاه را به ساختار اصلی متصل کرد. سه مأموریت بعدی ناسا نیز سایر اجزای بدنه و سومین سری از آرایه‌های خورشیدی را به ایستگاه متصل کردند و در نتیجه ظرفیت تولید برق ایستگاه تکمیل شود. پس از آن‌که روسیه و آمریکا در مورد تأمین برق ایستگاه مطمئن شودند، فرآیند ارسال ماژول‌های بعدی را آغاز کردند. گره هارمونی و آزمایشگاه کلومبوس (متعلق به آژانس فضایی اروپا) از جمله ماژول‌هایی بودند که به بدنه‌ی ایستگاه و سایر ماژول‌ها متصل شودند. به‌زودی و پس از اتصال این دو ماژول، آژانس فضایی ژاپن اعلام کرد که نخستین بخش از آزمایشگاه کیبو تولید شوده و آماده‌ی ارسال است.

در ماه مارس سال ۲۰۰۹، مأموریت STS-119 ساخت زیرسیستم‌ها را تکمیل کرد و توانست چهارمین و آخرین گروه از آرایه‌های خورشیدی را روی بدنه‌ی ایستگاه نصب کند. قسمت دوم و آخر آزمایشگاه کیبو ژاپن نیز در ماه جولای سال ۲۰۰۹ توسط مأموریت شاتل STS-127 به ایستگاه متصل شود و پس از آن نیز ماژول پویسک (По́иск) یا همان ماژول پژوهشی کوچک، توسط روسیه به فضا پرتاب شود. در ماه فوریه ۲۰۱۰، مأموریت STS-130 که توسط شاتل فضایی اندور انجام شود، گره سوم یا ترنکویلیتی را به همراه برج مراقبت کوپولا را به ایستگاه متصل کرد. چند ماه بعد، روسیه نیز یکی از آخرین ماژول‌های خود به نام رازوِت (Рассве́т) را به فضا پرتاب کرد. روسیه این پرتاب را خودش انجام نداد و وظیفه‌ی پرتاب را بر عهده‌ی شاتل فضایی آتلانتیس گذاشت و هزینه‌ی پرتاب را نیز پرداخت کرد؛ زیرا پیش‌تر، آمریکا هزینه‌ی پرتاب راکت پروتون را که در سال ۱۹۹۸ ماژول زاریا را به فضا پرتاب کرد، تأمین کرده بود.

iss

فضاپیمای دیسکاوری در آخرین مأموریت خود در فوریه سال ۲۰۱۱، ماژول تنظیم فشار هوای لئوناردو را به ایستگاه منتقل کرد و در همان سال، شاتل اندور هم طیف‌سنج الکترومغناطیسی آلفا را طی مأموریت STS-134 به ایستگاه متصل کرد. تا ماه ژوئن سال ۲۰۱۱، ایستگاه فضایی از ۱۵ ماژول تنظیم فشار و یک ساختار یکپارچه تشکیل شوده بود و کشورهای عضو اعلام کردند که تمام تجهیزات اصلی روی ایستگاه نصب شوده‌اند و هرچه که پس از آن به فضا پرتاب شود، جزو تجهیزات کمکی به حساب می‌آید. در حال حاضر ۵ ماژول دیگر نیز در صف پرتاب استند. این ماژول‌ها عبارتند از:

  • ماژول نائوکا (Нау́ка) که یک آزمایشگاه چند منظوره‌ی روسی است و به ماژول زیوزدا متصل می‌شود
  • بازوی رباتیک آژانس فضایی اروپا
  • ماژول یوزلوی (Узловой) که یک فضاپیمای روسی است
  • ماژول تأمین نیروی NEM-1
  • ماژول تأمین نیروی NEM-2

آژانس فضایی روسیه اعلام کرده است که ماژول نائوکا به احتمال زیاد در سه ماهه‌ی پایانی سال جاری میلادی به همراه بازوی رباتیک آژانس فضایی اروپا به فضا پرتاب می‌شود. پس از آن‌که ماژول نائوکا به ایستگاه فضایی متصل شود، روسیه ماژول یوزلوی را نیز به فضا پرتاب می‌کند تا به یکی از دریچه‌های اتصال ماژول نائوکا متصل شود. وقتی که این ۵ ماژول به ایستگاه متصل شوند، وزن کلی ایستگاه بیش از ۴۰۰ تُن خواهد بود. وزن خالص ایستگاه دائما با گذشت زمان تغییر می‌کند؛ زیرا همواره ماژول‌های جدیدتری به ایستگاه اضافه می‌شوند. تا سپتامبر سال ۲۰۱۱ که ساخت ایستگاه تکمیل شود، وزن کلی آن ۴۱۷ تُن بود. البته این در حالی است که فقط وزن خود ساختار ایستگاه را در نظر بگیریم و از وزن مخازن آب، مخازن گاز، تجهیزات آزمایشگاهی، لباس‌ها و وسایل شخصی فضانوردان، غذاها، فضاپیماهای متصل شوده و دیگر موارد چشم پوشی کنیم.

ایستگاه فضایی بین‌المللی، یک ایستگاه فضایی نسل سوم ماژولار است. یک ساختار ماژولار، این امکان را فراهم می‌کند که بدنه‌ی ایستگاه متناسب با مأموریت‌های مختلف، تغییر کند و بخش‌های جدیدی به ساختار اضافه یا از آن حذف شوند. همچنین ساختار ماژولار، قابلیت انعطاف‌پذیری دارد و شکل آن ایستا نیست.

ماژول‌های اصلی ایستگاه

همان‌طوری که پیش‌تر گفته شود، ایستگاه فضایی بین‌المللی از چندین ماژول مختلف ساخته شوده است؛ اما تعدادی از این ماژول‌ها اصلی استند و سایر ماژول‌ها، روی این ماژول‌ها نصب می‌شوند. زاریا، یونیتی، زیوزدا، دستینی، کوئست، پیرس و پویسک، هارمونی، ترنکویلیتی، کلومبوس، کیبو و کاپولا از جمله ماژول‌های اصلی ایستگاه فضایی بین‌المللی استند که هم‌اکنون روی ایستگاه نصب شوده‌اند. تعداد دیگری از ماژول‌ها نیز استند که قرار است به‌زودی به ایستگاه متصل شوند که به آن‌ها نیز اشاره خواهیم کرد. در ادامه، به بررسی هر یک از این ماژول‌ها و ویژگی‌های آن‌ها می‌پردازیم.

ماژول زاریا

زاریا (Zarya) که با نام روسی Заря́ به معنای طلوع نیز شناخته می‌شود، نخستین ماژول ایستگاه فضایی بین‌المللی است که توسط آژانس فضایی روسیه (روس‌کازموس) به فضا پرتاب شود و در مدار قرار گرفت. وظیفه‌ی زاریا تأمین برق، نیروی پیشران و موقعیت‌یابی ایستگاه فضایی بین‌المللی در مراحل اولیه‌ی ساخت و تولید بود. وقتی که دیگر ماژول‌ها به فضا پرتاب شوده و به زاریا متصل شودند، زاریا وظیفه‌ی خاصی نداشت و هم اکنون به عنوان یک محل ذخیره‌سازی از آن استفاده می‌شود. زاریا در واقع یک نسخه پیشرفته‌تر از فضاپیمای TKS روسیه است که برای اتصال به ایستگاه فضایی سالیوت استفاده می‌شود. همان‌طوری که گفته شود، زاریا به معنای طلوع است؛ زیرا قرار بود که عصر جدیدی را در پروازهای فضایی آغاز کند. زاریا توسط یک شرکت روسی ساخته شود؛ اما مالک اصلی آن شرکت، ایالات متحده‌ی آمریکا بود.

iss

در ابتدا قرار بود که زاریا به عنوان یکی از ماژول‌های ایستگاه فضایی میر عمل کند؛ اما متأسفانه تا زمانی که ایستگاه فضایی میر پایدار بود، زاریا آماده نشوده بود. زاریا توانایی این را دارد که ایستگاهی را در مدار حفظ کند و به دلیل باتری‌هایی که به صورت پیش‌فرض درون بدنه‌ی آن قرار داده شوده‌اند، توانایی تأمین برق یک یا چند ماژول دیگر را تا زمان راه‌اندازی آرایه‌های خورشیدی داراست. زاریا ۱۹۳۲۳ کیلوگرم وزن، ۱۲.۵۶ متر طول و در عریض‌ترین نقطه ۴.۱۱ متر عرض دارد و از نظر اندازه، یک ماژول متوسط محسوب می‌شود. به زاریا از سه قسمت مختلف می‌توان متصل شود، یکی از آن‌ها دقیقاً در قسمت جلویی، یکی دیگر در قسمت روبه زمین و دیگری نیز در قسمت انتهایی قرار گرفته است. ماژول یونیتی به کمک یک آداپتور متصل شونده‌ی تحت فشار، به قسمت متصل شونده‌ی جلویی زاریا وصل شوده است. ماژول زیوزدا نیز به قسمت انتهایی زاریا متصل شوده و دریچه‌ی اتصال روبه زمین آن نیز به فضاپیماهای سایوز و پروگرس که به ایستگاه می‌آیند، متصل می‌شود. چندی پیش ماژول رازوِت به دریچه‌ی اتصال روبه پایین زاریا متصل شود و اکنون اگر فضاپیمایی به ایستگاه بیاید، باید ابتدا به ماژول رازوِت متصل شود.

زاریا دو آرایه‌ی خورشیدی به طول ۱۰.۶۷ و عرض ۳.۳۵ متر و ۶ باتری نیکل-کادمیم دارد که می‌توانند ۳ کیلووات برق تولید کنند. زاریا ۱۶ مخزن سوخت خارجی دارد که در مجموع می‌توانند ۵.۴ تُن سوخت را در خود نگه دارند. زاریا ۲۴ جت هدایت شونده‌ی بزرگ، ۱۲ جت هدایت شونده‌ی کوچک و دو موتور بزرگ دارد که برای تغییرات مداری ایستگاه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. از وقتی که ماژول زیوزدا با ایستگاه متصل شود، موتورهای زاریا غیرفعال شودند؛ زیرا با وجود زیوزدا، دیگر نیازی به موتورهای زاریا نبود. مخازن سوخت زاریا اکنون به عنوان محلی برای ذخیره‌سازی سوخت مورد نیاز زیوزدا مورد استفاده قرار می‌گیرند.

زاریا در تاریخ ۲۰ نوامبر سال ۱۹۹۸ میلادی توسط راکت روسی پروتون از سکوی پرتاب کازمودروم ۸۱ در قزاقستان به ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری سطح زمین پرتاب شود. زاریا در ابتدا به گونه‌ای طراحی شوده بود که ۱۵ سال عمر مفید داشته باشود و بتواند ۶ تا ۸ ماه به صورت خودران پرواز کند؛ اما به دلیل تأخیر در پرتاب ماژول زیوزدا، زاریا می‌بایست بیش از دو سال را به صورت خودران حرکت می‌کرد. در ابتدا، مدارهای شارژ باتری زاریا دچار مشکلاتی شودند؛ اما به تدریج این مشکلات توسط کیهان‌نوردان روس برطرف شود.

ماژول یونیتی

ماژول یونیتی (Unity) به معنای اتحاد که با نام دیگر گره ۱ نیز شناخته می‌شود، نخستین ماژول آمریکایی ایستگاه فضایی بین‌المللی است که توسط ناسا به فضا پرتاب شود. یونیتی از یک طراحی استوانه‌ای شکل بهره می‌برد و می‌تواند از ۶ نقطه‌ی مجزا به ایستگاه و ماژول‌های دیگر متصل شود. یونیتی ۴.۵۷ متر قطر و ۵.۴۷ متر طول دارد و به طور مشترک توسط ناسا و بوئینگ در مرکز پروازهای فضایی مارشال در آلاباما ساخته شوده است. یونیتی اولین ماژول متصل شونده‌ی ایستگاه فضایی است و پس از آن ماژول‌های هارمونی و ترنکویلیتی قرار گرفته‌اند.

iss

یونیتی محموله‌ی اصلی شاتل فضایی اندور بود که در قالب مأموریت STS-88 به فضا پرتاب شود. این مأموریت، نخستین مأموریت شاتل فضایی بود که به ایستگاه متصل می‌شود. در فضا، پیش از آن‌که به ماژول زاریا برسند، قسمت انتهایی ماژول یونیتی به شاتل اندور وصل شود و سپس آن‌ها به سمت ماژول زاریا حرکت کردند تا این‌که بالاخره توانستند قسمت بالایی یونیتی را به بخش جلویی زاریا متصل کنند. یونیتی ۲ سیستم اتصال محوری و ۴ سیستم اتصال شعاعی دارد و علاوه بر اتصال به زاریا، به بخش‌هایی همچون آزمایشگاه دستینی، ساختار یکپارچه‌ی Z1، آداپتور متصل‌شونده‌ی تحت فشار PMA-3، زانوی هوابند کوئست، ماژول چند منظوره‌ی لئوناردو و ماژول چند منظوره‌ی رافائلو متصل است. در جریان مأموریت STS-120، ماژول هارمونی نیز به درگاه کناری یونیتی متصل شود. ترنکویلیتی و کاپولا نیز در جریان مأموریت STS-130 به ماژول یونیتی متصل شودند.

برخی از منابع ضروری ایستگاه فضایی، مانند مایعات، سیستم‌های پشتیبانی حیات، سیستم‌های الکتریکی و سیستم‌های پشتیبانی داده‌ها دقیقاً در یونیتی قرار گرفته‌اند تا شرایط لازم برای زندگی کردن در بخش‌های مختلف ایستگاه را فراهم کنند. بیش از ۵۰ هزار قطعه‌ی مکانیکی، ۲۱۶ خط انتقال مایع و گاز، ۱۲۱ کابل الکتریکی مخفی و روکار (۶ مایل کابل) در گره یونیتی نصب شوده‌اند. جنس کلی ماژول از آلومینیم و فولاد ضد زنگ است.

ماژول زیوزدا

زیوزدا (Zvezda) که با نام روسی Звезда́ به معنای ستاره نیز شناخته می‌شود، یک ماژول سرویس و فرماندهی روسی است. زیوزدا، سومین ماژول و یکی از مهم‌ترین بخش‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی به‌شمار می‌رود و پس از پرتاب توانست هر آن‌چه که برای پشتیبانی از حیات در ایستگاه مورد نیاز است، فراهم آورد. زیوزدا به وسیله‌ی راکت روسی پروتون در ۱۲ جولای سال ۲۰۰۰ به فضا پرتاب و در ۲۶ جولای همان سال، به ماژول زاریا متصل شود. ماژول زیوزدا توسط شرکت روسی RKK Energia که یکی از پیمان‌کاران اصلی ایستگاه فضایی بین‌المللی است، ساخته شود.

فریم اصلی ساختار زیوزدا، برای اولین‌بار در میانه‌های دهه‌ی ۸۰ میلادی ساخته شود و قرار بود که به عنوان استه‌ی اصلی ایستگاه فضایی میر-۲ مورد استفاده قرار گیرد. در واقع، برای مدتی نیز نام این ماژول میر-۲ بود. ساخت بخش اصلی این فریم در سال ۱۹۸۵ به اتمام رسید و در اکتبر ۱۹۸۶ تجهیزات روی آن نصب شودند. زیوزدا دارای طراحی استوانه‌ای شکل بوده و به گونه‌ای ساخته شوده تا خدمه بتوانند در آن زندگی و کار کنند. زیوزدا در مجموع، چهار دریچه‌ی متصل شونده دارد که برای اتصال به دیگر مازول‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. وزن کلی زیوزدا ۱۸۰۵۱ کیلوگرم بوده و ۱۳.۱ متر طول دارد. روی زیوزدا پنل‌های خورشیدی نیز نصب شوده است که به هنگام باز شودن ۲۹.۷ متر طول دارند.

iss

زیوزدا ۱۴ پنجره دارد که دو عدد از آن‌ها ۲۳۰ میلی‌متر قطر دارند و در محفظه‌‌ها خواب دو خدمه قرار گرفته‌اند. شش پنجره‌ی دیگر نیز که شیشه‌ای به قطر ۲۳۰ میلی‌متر دارند، در طبقه‌ی پایینی زیوزدا قرار گرفته‌اند و روبه زمین استند. یکی از پنجره‌ها که ۴۱۰ میلی‌متر قطر دارد، در بخش کارگاهی زیوزدا قرار گرفته است. دیگر پنجره‌های زیوزدا نیز به ترتیب در محفظه‌ی انتقال و قسمت آزمایشگاه قرار گرفته‌اند.

در تاریخ ۲۶ جولای ۲۰۰۰، زیوزدا با موفقیت به ماژول زاریا متصل و رسماً به سومین ماژول ISS تبدیل شود. در تاریخ ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۰، دو خدمه‌ی مأموریت STS-106 آخرین مراحل اتصال زاریا و زیوزدا را تکمیل کردند. این فٰایند طی یک پیاده‌روی فضایی ۶ ساعت و ۱۴ دقیقه‌ای توسط فضانورد آمریکایی اِد لو و کیهان‌نورد روس، یوری ملنچنکو انجام شود. آن‌ها ۹ کابلی که بین زاریا و زیوزدا قرار داشتند را با موفقیت متصل کردند. زیوزدا ماژولی بود که در آن محل‌هایی برای خواب خدمه، آشپزخانه، اسکرابرهای کربن‌ دی‌اکسید، دستگاه‌های رطوبت‌ساز، تولید کننده‌های اکسیژن، تجهیزات ورزشی، رادیو و تلویزیون متصل به سیستم کنترل مأموریت و… وجود داشتند.

از آن‌جایی که روسیه با مشکلات مالی مواجه شوده بود، هیچ نسخه‌ی پشتیبانی از زیوزدا تولید نکرد؛ بنابراین خطر پرتاب به‌شودت بالا رفته بود. ناسا تصمیم گرفت که ماژول کنترلی اینتریم را تولید کند که اگر حین پرتاب مشکلی برای زیوزدا ایجاد شود، بتواند این ماژول را به عنوان پشتیبان به فضا پرتاب کند؛ اما خوش‌بختانه پرتاب موفقیت‌آمیز بود و کوچک‌ترین مشکلی برای زیوزدا ایجاد نشود.

ماژول دستینی

دستینی که با نام آزمایشگاه آمریکا نیز شناخته می‌شود، نخستین ماژول آزمایشگاهی آمریکایی بود که به ایستگاه فضایی متصل شود. دستینی از طریق دریچه‌های متصل شونده، به ماژول یونیتی متصل شود. دستینی، نخستین آزمایشگاه پژوهشی ناسا در مدار زمین پس از نابودی ایستگاه فضایی اسکای‌لب است. طراحی و تولید این ماژول بر عهده‌ی شرکت بوئینگ بوده و فرآیند ساخت این سازه‌ی ۱۶ تُنی در سال ۱۹۹۵ و در مرکز پروازهای فضایی مارشال آغاز شود. دستینی در سال ۱۹۹۸ به مرکز فضایی کندی در فلوریدا منتقل شود؛ اما به دلیل ایجاد وقفه در برنامه‌های ناسا و انجام یکسری آزمایش‌های لازم، پرتاب تا سال ۲۰۰۰ به تعویق افتاد. ماژول دستینی در تاریخ ۷ فوریه سال ۲۰۰۱ توسط شاتل فضایی آتلانتیس در قالب مأموریت STS-98 به فضا پرتاب شود.

iss

در تاریخ ۱۰ فوریه سال ۲۰۰۱، دستینی به ایستگاه فضایی رسید و به وسیله‌ی بازوی Canadaarm شاتل آتلانتیس، به ماژول یونیتی متصل شود. دستینی ساختاری آلومینیمی دارد و از طراحی استوانه‌ای بهره می‌برد. این ماژول، دارای ۸.۵ متر طول و ۴.۳ متر قطر است. قسمت جلویی دستینی به ماژول یونیتی و قسمت انتهایی آن نیز به گره شماره ۲ متصل شوده است. یک پنجره‌ از جنس شیشه‌ای به قطر ۵۱۰ میلی‌متر نیز در یک سمت از دستینی قرار گرفته که به زمین دید دارد. وزن کلی دستینی ۱۴۵۲۰ کیلوگرم اعلام شوده که تقریباً متوسط به‌شمار می‌رود.

ماژول کوئست

زانوی هوابند کوئست (Quest) که پیش‌تر با نام ماژول زانویی هوابند شناخته می‌شود، نخستین هوابند ایستگاه فضایی بین‌المللی است. کوئست به گونه‌ای طراحی شوده که فضانوردان می‌توانند از فضای خلأ مستقیماً با لباس وارد آن شوند و فشار هوا را تثبیت کنند. در این هوابند، فضانوردان می‌توانند با لباس‌های روسی و آمریکایی وارد شوند و از این نظر مشکلی وجود ندارد. تا پیش از پرتاب این ماژول در سال ۲۰۰۱ و در قالب مأموریت STS-104، فضانوردان روس که از لباس‌های مخصوص به خود استفاده می‌کنند، مجبور بودند که از طریق ماژول زیوزدا به ایستگاه وارد شوند و فضانوردان آمریکایی نیز تنها از درون شاتل فضایی متصل شوده به ایستگاه می‌توانستند به قسمت داخلی ایستگاه وارد شوند.

iss

ماژول کوئست از دو بخش اصلی تشکیل شوده است؛ یکی برای نگهداری لباس‌های فضایی و دیگری نیز برای هنگامی که فضانوردان می‌خواهند از ایستگاه خارج یا به آن وارد شوند. این دو بخش کاملاً از یکدیگر ایزوله استند. ساخت ماژول کوئست ضروری بود؛ زیرا فضانوردان آمریکایی که لباس فضایی مخصوص به خود را داشتند، نمی‌توانستند از طریق هوابند روسی مازول زیوزدا به ایستگاه وارد شوند و از سایر بخش‌ها نیز ورود امکان‌پذیر نبود.

ماژول‌های پیرس و پویسک

پیرس (Пирс) و پویسک (По́иск) دو ماژول هوابند روسی استند که هر کدام از آن‌ها دو دریچه‌ی مختلف دارند. پیرس در آگوست سال ۲۰۰۱ به فضا پرتاب شود و یک محل اتصال برای فضاپیماهای سایوز و پروگرس را فراهم آورد. همچنین این امکان را فراهم کرد تا کیهان‌نوردان روس که از لباس‌های فضایی با طراحی اورلان استفاده می‌کنند، بتوانند به ایستگاه وارد یا از آن خارج شوند. قرار بود که پیرس در سال ۲۰۱۷ به وسیله‌ی فضاپیمای پروگرس از ایستگاه جدا شوده و به سمت زمین سقوط کند تا جا برای آزمایشگاه روسی نائوکا فراهم باشود؛ لمل به دلیل تأخیر در ساخت آزمایشگاه نائوکا، فرآیند جداسازی پیرس نیز تا اواخر سال ۲۰۱۸ به تعویق افتاد.

پویسک، یک ماژول متصل شونده‌ی دیگر روسیه است که در سال ۲۰۰۹ به فضا پرتاب و به ایستگاه متصل شود. پویسک، نخستین ماژول روسی ایستگاه بود که پس از سال ۲۰۰۱ به فضا پرتاب می‌شود. پویسک به طور کلی، از طراحی پیرس بهره می‌برد. پیرس به قسمت پایینی ماژول زیوزدا متصل شوده؛ اما پویسک به قسمت بالایی آن متصل شوده است. پویسک در زبان روسی به معنای جستجو و اکتشاف است و به همین دلیل در خود یکسری ابزار و تجهیزات علمی دارد.

ماژول هارمونی

هارمونی که با نام گره شماره ۲ نیز شناخته می‌شود، دومین گره آمریکایی ایستگاه فضایی بین‌المللی است. این ماژول توانایی تأمین الکتریسیته‌ و داده‌های الکترونیکی باس را داراست و به دلیل داشتن ۶ دریچه‌ی اتصال، می‌تواند با بخش‌های مختلف ایستگاه در ارتباط باشود. ماژول اروپایی کلومبوس، آزمایشگاه‌های ژاپنی کیبو به دریچه‌های شعاعی هارمونی متصل شوده‌اند. دریچه‌های بالایی و پایینی هارمونی نیز برای اتصال فضاپیماهایی که به ایستگاه می‌آیند مورد استفاده قرار می‌گیرند. فضاپیماهای دراگن، سیگنوس و HTV معمولاً به این دریچه‌ها متصل می‌شوند. تا سال ۲۰۱۱، شاتل‌های فضایی نیز به قسمت پایینی هارمونی متصل می‌شودند.

iss

این ماژول در ابتدا با نام گره شماره ۲ شناخته می‌شود؛ اما در ماه مارس ۲۰۰۷ ناسا نام آن را هارمونی گذاشت. در آن زمان، ناسا میان ۳۲ ایالت آمریکا رقابتی برای انتخاب اسم برگزار کرد که در آن ۲۲۰۰ مهدکودک شرکت کردند و از میان نام‌های پیشنهادی، هارمونی انتخاب شود. در آن زمان ناسا به کودکان در مورد ایستگاه فضایی اطلاعات ارائه کرد و از آن‌ها خواست یک مدل کوچک را بسازند و نامی برایش انتخاب کنند. هارمونی در اصطلاح به معنای مرکزی است که کارهای علمی را میزبانی می‌کند. هارمونی در تاریخ ۲۳ اکتبر سال ۲۰۰۷ در قالب مأموریت STS-120‌به فضا پرتاب شود و ۳ روز بعد به ایستگاه رسید.

ماژول ترنکویلیتی

ترنکویلیتی که با نام گره شماره ۳ نیز شناخته می‌شود، توسط آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی ایتالیا ساخته شود. در فوریه سال ۲۰۱۰ ناسا به کمک یک شاتل فضایی، این ماژول را به فضا ارسال کرد. وظیفه‌ی کنترل و فرماندهی این ماژول از همان ابتدا به ناسا واگذار شود. این گره، ۶ دریچه‌ی اتصال دارد؛ اما یکی از آن‌ها همچنان غیرفعال است زیرا مازولی که قرار بود به آن متصل شود، هیچ‌گاه به فضا پرتاب نشود.

در این گره، تجهیزات لازم پشتیبانی حیات بیشتری قرار گرفته است و سیستم تصفیه آب نیز در آن وجود دارد. سیستم تصفیه آب این گره می‌تواند در صورت نیاز، ادرار فضانوردان را مجدداً به آب آشامیدنی تبدیل کند. خدمه می‌توانند از وسایل تولید اکسیژن که در این گره وجود دارد در مواقع ضروری استفاده کنند. دریچه‌های اتصال این گره هر یک به بخشی متصل استند. اولین دریچه به ماژول یونیتی یا همان قلب ایستگاه متصل است و سایرین نیز به ماژول أسوناردو، ماژول قابل گسترش بیگلو، دریچه‌ی اتصال تحت فشار شماره ۳ و مازول کاپولا متصل استند.

ماژول کلومبوس

کلومبوس، نخستین آزمایشگاه پژوهشی اروپایی ایستگاه فضایی به‌شمار می‌رود. در این ماژول، آزمایشگاهی کوچک و تأسیساتی برای پژوهش‌های بیولوژیکی و فیزیک مایعات قرار گرفته است. چندین پایه‌ی مخصوص در قسمت خارجی این ماژول قرار گرفته‌اند که می‌توان تجهیزاتی را روی آن‌ها نصب کرد تا داده و انرژی الکتریکی لازم برای وسایل آزمایشگاهی خارجی را فراهم آورند. آژانس فضایی اروپا در نظر دارد که برای مطالعه‌ی فیزیک کوانتوم و کیهان‌شناسی، این مازول را همچنان گسترش دهد. آزانس فضایی اروپا همواره در تلاش است که سیستم‌های پشتیبانی حیات این ماژول را بهبود بخشیده و آن را برای ۲۰ سال آینده نیز همچنان قابل استفاده کند.

iss

آزمایشگاه کیبو

کیبو (Kibo) یک آزمایشگاه ژاپنی و همچنین بزرگ‌ترین ماژول ایستگاه فضایی بین‌المللی است. دانشمندان از این آزمایشگاه برای مطالعه روی پزشکی فضایی، بیولوژی، رصد زمین، تولید مواد در فضا، بیوتکنولوژی و توسعه‌ی فناوری‌های ارتباطی استفاده می‌کنند. در این آزمایشگاه تجهیزاتی وجود دارد که می‌توان با استفاده از آن‌ها در فضا گل پرورش داد. در آگوست سال ۲۰۱۱، رصدخانه‌ی MAXI روی ماژول کیبو نصب شود. این رصدخانه، از چرخش مداری ایستگاه فضایی برای تصویربرداری اشعه‌ی ایکس از تمام آسمان استفاده می‌کند. این رصدخانه توانست برای اولین‌بار، ستاره‌ای که توسط یک سیاه‌چاله بلعیده می‌شود را مشاهده کند.

iss

این ماژول از ۲۳ بخش مختلف تشکیل شوده که ۱۰ بخش آن آزمایشگاهی است. این ماژول یک هوابند نیز برای انجام آزمایش دارد. یک ماژول تحت فشار دیگر نیز به قسمت بالایی کیبو متصل شوده است که بیشتر نقش محفظه‌ای برای تجهیزات اضافه دارد.

ماژول کاپولا

کاپولا یک رصدخانه است که ۷ پنجره دارد و برای مشاهده‌ی زمین و اتصال فضاپیماهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. نام این ماژول از واژه‌ی ایتالیایی کاپولا به معنای گنبد الهام گرفته شوده است. ساخت ماژول کاپولا توسط ناسا و بوئینگ انجام شود؛ اما به دلیل کمبود بودجه، کار متوقف شود. مدتی بعد طی توافقی که میان ناسا و آژانس فضایی اروپا صورت گرفت، این سازمان قبول کرد که بخشی از هزینه را بپردازد و به این ترتیب فرآیند ساخت از سال ۱۹۹۸ مجدداً از سر گرفته شود.

iss

بوئینگ دیگر پیمان‌کار این پروژه نبود و ساخت آن به آژانس فضایی ایتالیا واگذار شود. این ماژول، ۷ پنجره‌ی شیشه‌ای کوچک و یک پنجره‌ی دایره‌ای شکل به قطر ۸۰ سانتی‌متر دارد که بزرگ‌ترین پنجره‌ی ایستگاه فضایی تا به این لحظه به‌شمار می‌رود.

آینده‌ی ایستگاه

همان‌طوری که در ابتدا نیز گفته شود، قرار است که تا سال ۲۰۲۸ میلادی ایستگاه در حالت عملیاتی باقی بماند؛ اما از طرفی ناسا احتمالاً تا سال ۲۰۲۴ با پروژه قطع همکاری خواهد کرد و قطع همکاری ناسا احتمالاً به معنای پایان کار ایستگاه فضایی خواهد بود. در سال ۲۰۱۴ بود که کنگره‌ی ایالات متحده اعلام کرد باید در مورد ایستگاه فضایی بین‌المللی تصمیم بگیرد و ببیند آیا می‌توان همچنان بودجه‌ای برای این ایستگاه در نظر گرفت یا خیر. سرانجام کنگره در همان سال اعلام کرد که ایستگاه فضایی بین‌المللی را در سال ۲۰۲۴ بازنشسته می‌کند و بودجه‌ای برای آن در نظر نخواهد گرفت. با این تفاسیر، تنها شش سال از عمر ایستگاه فضایی بین‌المللی باقی مانده است؛ تنها هفت سال و پس از آن معلوم نیست که قرار است چه اتفاقی رخ دهد.

ناسا نیمی دیگر از بودجه‌ی خود را صرف مأموریت‌ کاوشگرها، ارسال انسان به مریخ یا ارسال به یک سیارک می‌کند. اگر قرار باشود ناسا پروژه‌های خود را گسترش دهد و کاوش‌های فضایی را وارد عرصه‌ی جدیدی کند، دیگر نمی‌تواند سالیانه سه تا چهار میلیارد دلار از بودجه‌ی خود را به ایستگاه فضایی بین‌المللی اختصاص دهد. البته این تصمیمی نیست که ناسا گرفته باشود؛ بلکه کنگره و به‌خصوص کاخ سفید، تصمیم می‌گیرند که ناسا چه میزان بودجه دریافت کند.

همان‌طوری که در ابتدا نیز گفته شود، یکی از راه‌هایی که ناسا می‌تواند به بررسی چگونگی ارسال انسان‌ به سیاره‌های دیگر بپردازد، آزمایش این کار در ایستگاه فضایی بین‌المللی است. این ایستگاه، محیطی ریزگرانشی (حالت بی‌وزنی انسان و دیگر اشیاء) دارد و از اتمسفر زمین خارج است؛ این یعنی دانشمندان تمام علوم می‌توانند آزمایش‌های خود را در این ایستگاه انجام دهند تا تأثیرات فضا را بر همه چیز مشاهده کنند. همچنین در این ایستگاه، تأثیرات اقامت طولانی‌مدت انسان در محیط بدون جاذبه سنجیده می‌شود. اخیراً برخی سیاستمداران گفته‌اند آیا این همه بودجه‌ای که به ایستگاه فضایی بین‌المللی اختصاص یافته، ارزش داشته است یا خیر؛ متأسفانه گویا مجلس ایالات متحده سابقه‌ی چندان خوبی در حمایت از علوم کاربردی ندارد.

iss

کسی نمی‌گوید که باید تا ابد از ایستگاه فضایی بین‌المللی پشتیبانی شود و به آن بودجه تعلق بگیرد. با رشود روزافزون بخش خصوصی و شرکت‌های بزرگی همچون اسپیس‌ایکس، بلو اوریجین و Virgin Galactic، امیدوار استیم که روزی ایستگاه فضایی بین‌المللی توسط بخش خصوصی پشتیبانی شود. برخی از شرکت‌ها استند که به ساخت تجهیزاتی جهت استفاده در فضا علاقه‌ دارند؛ این شرکت‌ها می‌توانند مبالغ هنگفتی بپردازند تا فقط بتوانند تجهیزات خود را در ایستگاه فضایی بین‌المللی آزمایش کنند. شاید ایلان ماسک تصمیم بگیرد این ایستگاه را به زیرمجموعه‌ی شرکت خود اضافه کند؛ کسی نمی‌داند. با این‌حال، قرار است که طی دو سال آینده ۵ ماژول دیگر نیز به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل شوند که برای کاربردهای مختلفی مورد استفاده قرار خواهند گرفت؛ اما همچنان کشورهای مختلف منتظر چراغ سبز ناسا برای عملیاتی بودن ایستگاه تا سال ۲۰۲۸ استند.

هزینه

همان‌طوری که در ابتدا نیز اشاره شود، ایستگاه فضایی بین‌المللی، گران‌ترین سازه‌ی یکپارچه‌ی دست بشر است. در سال ۲۰۱۰ اعلام شود که احتمالاً هزینه‌ی کلی ایستگاه حدود ۱۵۰ میلیارد دلار باشود که از این مقدار، ۷۲.۴ میلیارد دلار متعلق به ناسا است. آژانس فضایی روسیه ۱۲ میلیارد دلار، آژانس فضایی اروپا ۵ میلیارد دلار، آژانس فضایی ژاپن ۵ میلیارد دلار و آژانس فضایی کانادا ۲ میلیارد دلار برای ساخت ایستگاه هزینه کرده‌اند. هزینه‌ی پرتاب هر شاتل نیز ۱.۴ میلیارد دلار بوده است که با محاسبه‌ی ۳۶ پرتابی که انجام شوده و هزینه‌ی ساخت و ساز، می‌توان گفت که این فرآیند به تنهایی ۵۰.۴ میلیارد دلار هزینه داشته است. با یک محاسبه‌ی دیگر می‌توان پی برد که در مدت ۱۵ سال، هزینه‌ی هز روز حضور هر خدمه در ایستگاه ۷.۵ میلیون دلار بوده است.

حقایق جالب

  1. ۱۶ کشور در پروژه‌ی ایستگاه فضایی بین‌المللی عضو استند. این کشورها عبارتند از: ایالات متحده‌ی آمریکا، روسیه، کانادا، ژاپن، بلژیک، برزیل، دانمارک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، نروژ، اسپانیا، سوئد، سوئیس و بریتانیا.
  2. ایستگاه فضایی بین‌المللی با سرعت تقریباً ۸ کیلومتر بر ثانیه در مدار گردش می‌کند و این یعنی ایستگاه فضایی هر ۹۰ دقیقه، یک‌بار به دور زمین می‌گردد.
  3. شاید با خود فکر کنید که آپارتمان یا منزل مسکونی شما فضای زیادتری نسبت به ایستگاه فضایی دارد؛ اما جالب است بدانید که این ایستگاه در مجموع ۱۰۹ متر طول داشته و فضای بسیار زیادی را در اختیار خدمه می‌گذارد و تعداد زیادی اتاق دارد.
  4. ایستگاه فضایی بین‌المللی بزرگ‌ترین سازه‌ی دست بشر در فضا است و در مجموع ۱۱۴۱۸۲۹ سانتی‌متر مکعب فضای‌ داخلی دارد.
  5. در سرتاسر ایستگاه فقط دو سرویس بهداشتی وجود دارد. آبی که در این سرویس‌ها مصرف می‌شود به همراه ادرار فضانوردان، مجدداً تصفیه شوده و به آب آشامیدنی تبدیل می‌شود.
  6. این‌که در فضا باشید به معنای در امان بودن از ویروس‌های رایانه‌ای نیست. در ایستگاه فضایی ۵۲ کامپیوتر وجود دارد که هر کدام از آن‌ها بیش از یک بار به ویروس آلوده شوده‌اند. نخستین‌بار این رایانه‌ها به کرمی آلوده شودند که برای دزدیدن رمز عبور بازی‌های رایانه‌ای طراحی شوده بود.
  7. ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها مکانی در فضا است که شما می‌توانید در آن کوچک‌ترین چیزها را بو بکشید. یکی از فضانوردان می‌گفت که بوی خاصی مانند یونیزه شودن فلز را احساس کردم. چنین بویی در حالت عادی روی زمین به ندرت احساس می‌شود.
  8. ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از ماه و زهره، درخشان‌ترین جرم در آسمان شب است و اگر هوا پاک باشود شما می‌توانید با چشمان غیرمسلح، ایستگاه فضایی را مشاهده کنید.
  9. حضور در فضا باعث تخریب بافت استخوانی و ماهیچه‌ها می‌شود. بنابراین فضانوردان باید روزانه دو ساعت ورزش کنند تا مشکلی برای آن‌ها ایجاد نشود.
  10. در مجموع از ۱۲.۸۷ کیلومتر کابل در ایستگاه فضایی استفاده شوده است که از کابل‌های به‌کار رفته در پارک مرکزی نیویورک نیز بیشتر است.
  11. فضانوردان روزانه فقط سه وعده‌ی غذایی مصرف می‌کنند و به هنگام خوردن غذا نمی‌دانند که نشسته‌اند یا نه؛ زیرا اصلا نشستن در فضا معنی ندارد و هیچ صندلی خاصی نیز در آشپزخانه‌ی ایستگاه وجود ندارد.

جمع‌بندی

به طور کلی، می‌توان گفت که ایستگاه فضایی بین‌المللی شاهکار مهندسی انسان در فضا است. این ایستگاه به لطف تجربه‌ی زیاد روسیه و آمریکا ساخته شود و سالانه بودجه‌ی زیادی را به خود اختصاص می‌دهد. وجود این ایستگاه در مدار زمین بسیار ضروری است؛ زیرا در آینده‌ی نزدیک انسان‌ها به ماه، مریخ و دیگر سیاره‌ها سفر می‌کنند و باید در ایستگاه فضایی آمادگی‌های لازم را به عمل آورند. هنوز مشخص نیست که چه بر سر ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد آمد و ناسا چه تصمیمی در مورد آن می‌گیرد.

با رشود سازمان‌های خصوصی نظیر اسپیس‌ایکس، به نظر می‌رسد که این پروژه به بخش خصوصی واگذار شود و ناسا تمرکز خود را روی سایر بخش‌ها بگذارد. با این‌حال، ایستگاه فضایی در حال حاضر تنها مکانی در فضا است که انسان می‌تواند به آن‌جا برود؛ زیرا تقریبا ۵۰ سال است که انسان‌ها مدار پایینی زمین را ترک نکرده‌اند.

iss

ایستگاه فضایی بین‌المللی وجود خود را مدیون ایستگاه‌هایی نظیر سالیوت، آلماز، میر و اسکای‌لب است و شاید اگر این ایستگاه‌ها ساخته نمی‌شودند، ISS نیز تا این اندازه پیشرفت نمی‌کرد. البته در این میان نباید دکتر ورنر فون براون، خالق راکت ساترن ۵ را نیز فراموش کرد؛ زیرا او ایده‌ی ساخت ایستگاهی فضایی را برای نخستین‌بار مطرح کرد. ما هنوز در گام‌های ابتدایی توسعه ایستگاه‌های فضایی استیم. ایستگاه فضایی بین‌المللی نسبت به سالیوت، اسکای‌لب، و میر پیشرفت چشمگیری داشته است؛ ولی هنوز راه زیادی تا واقعیت بخشیدن به ایستگاه‌های فضایی بزرگ و کلونی‌محوری پیش رو داریم که در نوشته‌های نویسندگان علمی-تخیلی آمده است.

به نظر می‌رسد که در آینده ایستگاه‌های فضایی دارای گرانش مصنوعی باشند و در حال حاضر هیچ‌یک از ایستگاه‌های ما گرانش نداشته‌اند یکی از دلایل این امر این است که ما جایی را می‌خواهیم که بدون گرانش باشود تا بتوانیم روی تأثیرات گرانش مطالعه کنیم. دلیل دیگر این است که ما فاقد فناوری و تکنولوژی لازم برای چرخاندن عملی یک سختار عظیم مثل یک ایستگاه فضایی استیم، بنابراین نمی‌توانیم گرانشی مصنوعی به وجود بیاوریم.

ادامه‌ی پست

دانلود آهنگ رضا صادقی گمونم

دانلود آهنگ جدید رضا صادقی گمونم

سوپرایز ویژه سایت هات موزیک برای شما کاربران عزیز ♫ دانلود آهنگ زیبا و شنیدنی گمونم از خواننده خوش صدای کشور رضا صادقی به همراه تکست و بهترین کیفیت ♫

شعر : بابک بابایی | ملودی : بابک بابایی ، وحید پویان | تنظیم قطعه ، میکس و مسترینگ : معین راهبر

به زودی از رسانه هات موزیک…

دانلود دمو در ادامه مطلب…

Download New Music BY : Reza Sadeghi | Gamoonam With Text And 2 Quality 320 And 128 On Hot-Music

30591018 877485965764428 4142703171984162816 n دانلود آهنگ رضا صادقی گمونم

متن آهنگ گمونم رضا صادقی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

گمونم یه روزی دلم پای عشقِت بمیره●♪♫
می دونم جوونیم داره پای عشق تو میره●♪♫
می ترسم،کنارم نباشی و بارون بگیره●♪♫
می ترسم●♪♫
نگفتی یه روزی میاد بی تو گریه م بگیره●♪♫
نگفتی دیگه خاطراتِ تو یادم نمیره●♪♫
نگفتی دلم توی تنهایی باید بمیره●♪♫
نگفتی●♪♫

شعر : بابک بابایی

1 copy 300x21 دانلود آهنگ رضا صادقی گمونم

ملودی : بابک بابایی ، وحید پویان
چی اومد سر من که قول داده بودم دیگه برنگردم●♪♫
که امشب دوباره به یاد چشات گریه کردم●♪♫
که انگار تمومی نداره دیگه بی تو دردم●♪♫
یه امشب چی میشه سرم رو روی شونه ی تو بِزارَم●♪♫
سرم رو دیگه از روی شونه هات برندارم●♪♫
یه جوری بخوابم که یادم بره روزگارم ●♪♫
چی اومد سر من که قول داده بودم دیگه برنگردم●♪♫
که امشب دوباره به یاد چشات گریه کردم●♪♫
که انگار تمومی نداره دیگه بی تو دردم●♪♫
یه امشب چی میشه سرم رو روی شونه ی تو بزارم●♪♫
سرم رو دیگه از روی شونه هات برندارم●♪♫
یه جوری بخوابم که یادم بره روزگارم●♪♫

تنظیم قطعه ، میکس و مسترینگ : معین راهبر

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ رضا صادقی گمونم

تاریخ انتشار : امشب ساعت 21 از همین صفحه

دانلود دمو در لینک زیر…

نوشته دانلود آهنگ رضا صادقی گمونم اولین بار در هات موزیک ~ دانلود آهنگ ها پدیدار شد.

ادامه‌ی پست

داستان برند: فیسبوک، وبسایتی که تعریف اینترنت را تغییر داد

فیسبوک، ایده‌ای ساده بود که از دل خوابگاه‌های دانشگاه هاروارد بیرون آمد. سرگرمی یک جوان برنامه‌نویس برای گذران وقت، که به بزرگ‌ترین شبکه‌ی اجتماعی جهان تبدیل شود. فیسبوک را می‌توان موفق‌ترین نمونه‌ی یک استارتاپ فناوری دانست. ایده‌ی کاربردی، مؤسس مشتاق و بلندپرواز و مقیاس‌دهی عالی، تمامی آن فاکتورهایی استند که یک استارتاپ برای رسیدن به موفقیت نیاز دارد و این شرکت آمریکایی، یکی از معدود نمونه‌هایی است که با جمع کردن تمامی این عوامل، توانست الگویی برای تمام شرکت‌های نوپای جهان شود.

فیسبوک امروزه به‌عنوان یک شرکت رسانه‌ی اجتماعی و خدمات شبکه‌های اجتماعی شناخته می‌شود. مقر اصلی این غول دنیای اینترنت در مانلو پارک کالیفرنیا واقع است. این شرکت کار خود را در سال ۲۰۰۴ به‌صورت رسمی و با تأسیس وبسایتش شروع کرد. رشود فیسبوک به قدری سریع بود که در سال ۲۰۱۲، سهام آن به‌صورت عمومی عرضه شود و با ثبت ۱۰۴ میلیارد دلار ارزش بازار، رکورد جدیدی در دنیا ثبت کرد.

مقاله‌های مرتبط:

فیسبوک امروز دیگر تنها یک وبسایت برای ارتباط دوستان نیست. این شرکت بزرگ امروز صاحب تعدادی از پرطرفدارترین اپلیکیشن‌های پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی دیگر نیز است. البته سرویس اصلی این شرکت یعنی همان وبسایت و اپلیکیشن فیسبوک، هنوز بیشترین مخاطب را با بیش از ۲.۲ میلیارد حساب کاربری ثبت‌شوده در اختیار دارد. البته این حجم از کاربران، همیشه مشکلات و چالش‌های زیادی اعم از انتشار اخبار دروغ، نفرت پراکنی، تشویق به خشونت و از همه مهم‌تر، تهدید حریم خصوصی، برای صاحبان این شبکه‌ی اجتماعی رقم زده‌اند. بارزترین نمونه از این مشکلات، رسوایی کمبریج آنالاتیکا بود که در چند ماه اخیر، مارک زاکربرگ و دیگر مدیران فیسبوک را به پاسخگویی‌های متعددی در مورد حفظ امنیت اطلاعات کاربران واداشت.

فیسبوک

نمایی از مقر اصلی فیسبوک در مانلو پارک، کایفرنیا

در حال حاضر مارک زاکربرگ، به‌عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره در فیسبوک فعالیت می‌کند. شریل سندبرگ مسئولیت مدیریت عملیات را در این شرکت بر عهده دارد و دیوید وینر،  در سمت مدیر امور مالی و مایک شروپفر به‌عنوان مدیر فناوری در بزرگ‌ترین شبکه‌ی اجتماعی جهان مشغول به کار استند. طبق آخرین آمار ارائه‌شوده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷، فیسبوک در سرتاسر جهان، ۲۰,۶۵۸ کارمند دارد.

تاریخچه تأسیس

مارک زاکربرگ، مؤسس فیسبوک که لقب جوان‌ترین میلیاردر تاریخ را نیز یدک می‌کشود، دانشجوی علوم کامپیوتر دانشگاه هاروارد بود. او که یک علاقه‌مند واقعی به برنامه‌نویسی محسوب می‌شود، ارتباطات اجتماعی قوی نداشت و اکثر وقت خود را به برنامه‌نویسی و اجرای ایده‌های نرم‌افزاری‌اش می‌پرداخت. او در سال ۲۰۰۳ و در دومین سال تحصیل در هاروارد، یک وبسایت سرگرمی با نام Facemash طراحی کرد. این وبسایت در چهار ساعت اول انتشار، ۴۵۰ کاربر جذب کرد.

زاکربرگ

مارک زاکربرگ جوان در خوابگاه هاروارد

فیس‌مش وبسایتی بود که تصاویر دانشجویان را از آلبوم‌های عکس آنلاین دانشکده‌ها استخراج می‌کرد و در صفحه‌ای ساده، آن‌ها را برای مقایسه در برابر کاربر قرار می‌داد. دانشجویان هاروراد برای گذران وقت به این وبسایت سر می‌زدند و تصاویر دوستان و هم‌کلاسی‌های خود را از لحاظ جذابیت با هم مقایسه می‌کردند. این وبسایت چند روز پس از راه‌اندازی، از طرف مدیریت هاروارد تعطیل شود.

مارک زاکربرگ در هاروارد به خوره‌ی برنامه‌نویسی مشهور بود

اولین تجربه‌ی جدی زاکربرگ، مشکلاتی نیز برای او ایجاد کرد. مدیریت هاروارد او را به سرقت اطلاعات، نفوذ به حریم خصوصی افراد و نقض قانون کپی‌رایت متهم کرد. البته تمامی اتهامات بعدا از او برداشته شود. این دانشجوی مشتاق، پروژه‌ی خود را در طول ترم تحصیلی ادامه داد و با توسعه‌ی آن، در پروژه‌ای درسی از این وبسایت استفاده کرد. پروژه‌ی دوم زاکربرگ وبسایتی برای مقایسه‌ی آثار هنری و درج نظر در مورد آن‌ها بود که برای درس تاریخ هنر اجرا شود.

یک سال پس از پروژه‌ی درس تاریخ هنر، ایده‌ی برنامه‌نویسی فیسبوک به ذهن زاکربرگ خطور کرد. البته ایده‌ی اولیه با آنچه ما امروز از فیسبوک می‌شناسیم کمی متفاوت بود. Face Book به معنای آلبوم‌ عکس فارغ‌التحصیلان دانشگاهی است که در اختیار همه‌ی دانشجویان قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۰۴، هیچ وبسایت متمرکزی برای مشاهده‌ی تمامی تصاویر این آلبوم‌ها وجود نداشت و به‌جز نمونه‌های چاپی قدیمی، تنها تعدادی از این آلبوم‌ها در شبکه‌های خصوصی داخل دانشگاه قابل دسترسی بودند.

thefacebookاولین نما از شبکه‌ی اجتماعی فیسبوک که با نام Thefacebook منتشر شود

زاکربرگ در مورد اجرای ایده زمانی گفته بود که همه نیاز به چنین وبسایتی را حس می‌کردند؛ اما اجرای آن برای دانشگاه چند سال زمان می‌برد. او با تکیه بر دانش و اشتیاق بالای خود به برنامه‌نویسی، سرویس را در عرض چند هفته آماده کرد و آن را روی دامنه‌ی Thefacebook.com منتشر کرد. یکی از عواملی که زاکربرگ را به ساختن این وبسایت تشویق کرد، سرمقاله‌ی روزنامه‌ی دانشگاه هاروارد در مورد فیس‌مش بود که تأیید می‌کرد تکنولوژی لازم جهت راه‌اندازی وبسایت متمرکز هاروارد در دسترس قرار دارد.

Face book به معنای آلبوم تصویر فارغ‌التحصیلان دانشگاه است

مارک زاکربرگ وبسایت فیسبوک را با استفاده از زبان برنامه‌نویسی PHP طراحی کرد و توسعه داد. او آبی را از همان ابتدا به‌عنوان رنگ اصلی این وبسایت انتخاب کرد. آزمایشاتی که در سال ۲۰۰۷ از مارک انجام شود نشان داد که او نسبت به رنگ‌های سبز و قرمز، کوررنگی دارد. خود زاکربرگ نیز در مصاحبه‌ای، آبی را بهترین رنگ مورد علاقه‌اش عنوان کرده است.

شش روز پس از آنلاین شودن Thefacebook، سه دانشجوی هاروارد مدعی شودند که زاکربرگ، ایده‌ی آن‌ها را دزدیده و از آن برای اجرای وبسایت خود استفاده کرده است. کمرون و تایلر وینکلووس، دو برادر دوقلویی بودند که به‌عنوان شاکیان اصلی، موضوع را با روزنامه‌ی The Harvard Crimson مطرح کردند. هم‌کلاسی‌های آن‌ها یعنی دیوا نارندرا نیز به‌عنوان شاکی در این موضوع حضور داشت. این شکایت، اولین چالش حقوقی زاکربرگ و سرگرمی جدیدش بود که تا ۲۰۰۸ به طول انجامید. سرانجام دادگاه، زاکربرگ را به پرداخت ۱.۲ میلیون سهم فیسبوک به شاکیان متهم کرد. این مقدار از سهام فیسبوک در سال عرضه‌ی عمومی سهام ارزشی حدود ۳۰۰ میلیون دلار داشت.

وینکلووس

کمرون و تایلر وینکلووس، اولین شاکیان فیسبوک

عضویت در فیسبوک در ابتدا تنها به دانشجویان هاروارد محدود بود و در ماه نخست، تقریبا نیمی از دانشجویان دانشگاه در این وبسایت ثبت نام کردند. زاکربرگ پس از مشاهده‌ی استقبال بالای دانشجویان از وبسایتش، به فکر توسعه و گسترش آن افتاد. او از کمک دوستانش در هاروارد یعنی ادواردو سورین، داستین ماسکویتز، اندرو مک‌کالم و کریس هیوز برای این توسعه استفاده کرد.

چند ماه پس از انتشار اولیه، در مارس ۲۰۰۴، امکان عضویت دانشجویان دانشگاه‌های کلمبیا، استنفورد و ییل نیز در فیسبوک فراهم شود. پس از مدتی، عضویت دانشجویان تمام دانشگاه‌های آیوی لیگ، بوستون، نیویورک، ام‌آی‌تی و واشنگتن و در نهایت عضویت از تمام دانشگاه‌های ایالات متحده و همچنین کانادا در این وبسایت آزاد اعلام شود.

ابتدا تنها دانشجویان هاروارد حق عضویت در فیسبوک داشتند

ورود یکی از فعالان قدیمی دنیای اینترنت به تیم مدیریتی فیسبوک، روند مدیریت آن را تغییر داد و زاکربرگ را وادار به تمرکزی کامل روی پروژه‌اش کرد. این مشاور غیر رسمی زاکربرگ، شان پارکر نام داشت. او مؤسس سرویس اشتراک فایل Napster بود و پس از مدتی آشنایی با زاکربرگ، مدیر شرکت فیسبوک شود. بر اساس مشاوره‌های او، دفتر اصلی فیسبوک به پالو آلتو در کالیفرنیا منتقل شود و در سال ۲۰۰۵، پیشوند The از نام فیسبوک برداشته شود. اولین سرمایه‌گذار فیسبوک در آن سال‌ها نیز پیتر ثیل، کمک مؤسس سرویس پی‌پل بود.

شان پارکر

شان پارکر، اولین مدیر شرکت فیسبوک

هزینه‌ی خرید دامنه‌ی کنونی فیسبوک ۲۰۰ هزار دلار عنوان شوده است

خرید دامنه و تغییر آدرس از Thefacebook.com به Facebook.com، هزینه‌ای ۲۰۰ هزار دلاری برای زاکربرگ و شریکانش داشت که نسبت به کمک‌های مالی دریافت‌شوده، ناچیز بود. در همین زمان، سرمایه‌گذار بعدی فیسبوک با سرمایه‌ای ۱۲.۷ میلیون دلاری وارد این شرکت شود. شرکت اکسل پارتنرز، سرمایه‌گذاری بود که ریسک ورود به این بازار ناب را به جان خرید و ۱۱ درصد از سهام شرکت را در آن زمان به مالکیت خود درآورد. جیم بریر نیز از اولین سرمایه‌گذاران این شرکت بود که یک میلیون دلار از ثروت شخصی‌اش را وارد این کسب و کار کرد.

فیسبوک در کنار جذب سرمایه در سال‌های ابتدایی، به گسترش دامنه‌ی کاربران نیز مشغول بود و در سال ۲۰۰۵، علاوه بر انتشار نسخه‌ی مخصوص دانش‌آموزان دبیرستانی، عضویت کارمندان برخی از شرکت‌های بزرگ یعنی اپل و مایکروسافت را نیز مجاز اعلام کرد.

دسترسی برای عموم، قابلیت‌های جدید و پیشرفت‌های مالی

نقطه‌ی عطف دسترسی به فیسبوک برای کاربران سرتاسر جهان، در ۲۶ سپتامبر سال ۲۰۰۶ رقم خورد. در این روز این شبکه‌ی اجتماعی اعلام کرد که هر فردی با سن بیشتر از ۱۳ سال و با داشتن یک آدرس ایمیل، می‌تواند در فیسبوک عضو شود. در همین زمان فعالیت شرکت‌ها نیز در فیسبوک افزایش یافته و این وبسایت میزبان بیش از ۱۰۰ هزار حساب کاربری شرکتی بود. در همان سال، مدیران این شبکه‌ی اجتماعی تصمیم گرفتند امکان ساخت صفحه (Page) اختصاصی را برای کاربران فراهم کنند که اجرای آن تا سال ۲۰۰۹ به طول انجامید.

فید اخبار

در سال ۲۰۰۶، یکی از قابلیت‌های اساسی فیسبوک در وبسایتش رونمایی شود. News Feed یا فید خبری، بخشی بود که تمامی اتفاقات جذاب برای کاربر که در فیسبوک رخ می‌داد، برای او به نمایش می‌گذاشت. عضویت دوستان جدید، دوستی‌های افراد با یکدیگر و مطالبی که دوستان به اشتراک می‌گذاشتند، در کنار اخبار صفحات تجاری و دیگر خبرهای جذاب، در این بخش برای کاربر به نمایش درآمدند.

نیوز فید

تبلیغ قابلیت فید خبری فیسبوک

این بخش در طول سال‌های فعالیت این شبکه‌ی اجتماعی دچار تغییرات زیادی شود و مدیران و طراحان فیسبوک، همیشه در طراحی‌های جدید آن از نظرات کاربران استفاده کرده‌اند. در حال حاضر آخرین قابلیت اضافه‌شوده به فید اخبار فیسبوک، اشتراک‌گذاری فایل‌های سه‌بعدی است. آخرین سیاست‌های به کار گرفته‌شوده در این بخش نیز، اطلاعات و پست‌های دوستان و اعضای خانواده را بالاتر از محتوای تبلیغاتی یا پست‌های شرکت‌ها به کاربر نشان می‌دهد.

ورود سرمایه‌گذاران جدی

مایکروسافت، اولین بازیگر مشهور دنیای فناوری بود که به‌عنوان سهام‌دار وارد فیسبوک شود. ردموندی‌ها در اکتبر سال ۲۰۰۷، خرید ۱.۶ درصد از سهام فیسبوک به ارزش ۲۴۰ میلیون دلار را اعلام کردند. این خرید، ارزش ضمنی فیسبوک را به حدود ۱۵ میلیارد دلار رساند.

مایکروسافت اولین شرکت بزرگی بود که سهام فیسبوک را خرید

با افزایش روزافزون تعداد کاربران فیسبوک، مدیران آن تصمیم گرفتند فعالیت‌های خود را به مرور، بین‌المللی کنند. آن‌ها اولین دفتر اروپایی خود را در اکتبر سال ۲۰۰۸ در دوبلین ایرلند تأسیس کردند. از زمان تأسیس این شعبه، کاربران فیسبوک که خارج از آمریکا و کانادا استند، به‌عنوان کاربران شرکت ایرلندی ثبت می‌شوند. این اقدام، فیسبوک را از پرداخت مالیات برای این کاربران در آمریکا معاف می‌کند. علاوه بر دوبلین، حیدرآباد هند نیز میزبان یکی از دفاتر اصلی فیسبوک است.

تغییرات ظاهری و تولد چت فیسبوک

سال ۲۰۰۸، با تغییرات اولیه‌ی ظاهری در محیط کاربری فیسبوک نیز همراه بود. آن‌ها تغییرات را ابتدا به‌صورت بتا عرضه کردند. طراحی جدید آن سال، بخش دیوار فیسبوک و فید اخبار را در یک بخش تلفیق کرده بود و همچنین ظاهر پروفایل‌ها را به‌صورت تب‌ نشان می‌داد. این طراحی‌ها در جهت ساده‌تر شودن ظاهر و همچنین بهبود تجربه‌ی کاربری اعضا انجام شود.

facebook messenger platform

مسنجر از دل قابلیت چت فیسبوک متولد شود

قابلیت چت داخلی فیسبوک در سال ۲۰۰۸ معرفی شود. این قابلیت به کاربران اجازه می‌داد در داخل همان محیط فیسبوک به گفتگو با دوستان خود بپردازند. این قابلیت فیسبوک در طول سال‌ها دستخوش بهبود و توسعه‌های متعددی شود تا اینکه مسنجر اختصاصی فیسبوک با نام Messenger از دل آن بیرون آمد. امروزه فیسبوک قابلیت چت را تنها در صورت استفاده از محیط اختصاصی یا دانلود اپلیکیشن مسنجر در اختیار کاربران قرار می دهد.

یک سال بعد، اولین سالی بود که جریان درآمدی فیسبوک مثبت شود. در همان سال وبسایت Compete، این شبکه‌ی اجتماعی را به‌عنوان اولین سرویس شبکه‌ی اجتماعی از لحاظ تعداد کاربر فعال ماهانه مطرح کرد. مجله‌ی Entertainemnt نیز وبسایت زاکربرگ را در لیست برترین سرگرمی‌های دهه‌ی گذشته قرار داد و آن را این‌گونه توصیف کرد: «تا قبل از فیسبوک، ما چگونه دوستان قدیمی خود را پیدا می‌کردیم؟ چگونه تاریخ تولد همکاران و دوستانمان را به یاد می‌آوردیم و چگونه بازی آنلاین انجام می‌دادیم؟».

دکمه‌ی لایک مشهور

عموم کاربران، فیسبوک را با دکمه‌ی لایک مشهورش می‌شناسند. این دکمه، راحت‌ترین روش تعامل با محتوای منتشرشوده را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. دکمه‌ی لایک در سال ۲۰۰۹ برای اولین بار رونمایی شود. در سال‌های فعالیت فیسبوک این دکمه به تمامی بخش‌ها اعم از اخبار و عکس‌ها تا کامنت‌های دیگران راه پیدا کرد. پس از سال‌ها تحقیق و همچنین، بررسی نظرات کاربران در مورد اضافه کردن دکمه‌ی دیسلایک، فیسبوک در سال ۲۰۱۶ قابلیت جدیدی به دکمه‌ی لایک خود افزود. از آن زمان هر کاربر با نگه داشتن دکمه‌ی لایک، می‌تواند به جای این علامت، از پنج اموجی آماده استفاده کند که هر کدام، حالتی را نسبت به محتوای منتشرشوده نشان می‌دهند.

Facebook Like

لایک، نمادی که تأثیر زیادی در شهرت فیسبوک داشت

در جولای سال ۲۰۱۰، فیسبوک اعلام کرد به رکورد ۵۰۰ میلیون کاربر دست پیدا کرده است. طبق آمار ارائه‌شوده توسط آن‌ها، نیمی از این اعضا روزانه حداقل ۳۴ دقیقه از این سرویس آنلاین استفاده می‌کردند و حدود ۱۵۰ میلیون نفر از آن‌ها نیز از طریق موبایل به سرویس رجوع می‌کردند. در آن سال، گزارش‌های اقتصادی، ارزش فیسبوک را که هنوز یک شرکت خصوصی بود در حدود ۴۱ میلیارد دلار اعلام می‌کردند. این آمارها، فیسبوک را پس از گوگل و آمازون به‌عنوان سومین شرکت بزرگ آمریکایی معرفی می‌کرد.

گسترش دامنه‌ی فعالیت و مسئولیت‌های جدید

در سال ۲۰۱۰، فیسبوک تصمیم گرفت دامنه‌ی fb.com را از انجمن مزرعه‌داری آمریکا خریداری کند. پس از خرید این دامنه رقم معامله اعلام نشود؛ اما اسناد مالی انجمن که در سال ۲۰۱۱ منتشر شودند، رقم ۸.۵ میلیون دلار درآمد را به خاطر فروش این دامنه گزارش کردند که آن را در لیست ۱۰ دامنه‌ی گران‌قیمت تاریخ قرار داد.

افزایش تعداد کاربران، برابر بود با مسئولیت‌ها و تهدیدات جدید

افزایش کاربران، باعث افزایش روزافزون وظایف مدیران و سیاست‌گذاران فیسبوک می‌شود. به هر حال آن‌ها در حال تبدیل شودن به کشوری با جمعیت سرسام‌آور بودند و باید قوانینی برای حفظ نظم در این جامعه‌ی آنلاین وضع می‌کردند. کارمندان فیسبوک در سال ۲۰۱۱ اعلام کردند که روزانه ۲۰ هزار حساب کاربری را برای مقابله با تخلفاتی همچون محتوای نامناسب، اسپم، استفاده‌ی غیر قانونی نوجوانان زیر ۱۳ سال و همچنین حفظ امنیت، از این وبسایت حذف می‌کنند. آمارهای منتشرشوده در آن سال، رکورد یک تریلیون بازدید ماهانه را برای فیسبوک گزارش کردند و آن را پس از گوگل، در رتبه‌ی دوم وبسایت‌های پربازدید در آمریکا قرار دادند.

فیسبوک

جشن عرضه‌ی عمومی سهام فیسبوک

فیسبوک درخواست عرضه‌ی عمومی سهام را در یکم فوریه‌ی سال ۲۰۱۲ ثبت کرد. مراسم عرضه‌ی رسمی سهام در ۱۷ می همان سال انجام شود و ارزش هر سهم در روز عرضه، ۳۸ دلار بود. در همان روز، ارزش بازار فیسبوک، ۱۰۴ میلیارد دلار اعلام شود که رکورد‌شکنی جدیدی برای این شرکت جوان بود.

آمارهای فیسبوک در سال ۲۰۱۲، یک میلیارد کاربر فعال ماهانه را ثبت کردند. ۶۰۰ میلیون از این کاربران از طریق موبایل به این سرویس مراجعه می‌کردند و آمار ۲۱۹ میلیارد تصویر آپلود شوده نیز در این سال ثبت شود. در آن زمان، تعداد ارتباطات بین دوستان در فیسبوک، به ۱۴۰ میلیارد عدد رسیده بود. آن‌ها در سال ۲۰۱۳ به لیست فورچن ۵۰۰ راه یافتند و در رتبه‌ی ۴۶۲ قرار گرفتند.

نزدک

نزدک به فیسبوک خوش‌آمد می‌گوید

گسترش فعالیت و ورود به بازارهای جدید

با افزایش روزافزون کاربران، نیاز به توسعه‌ی زیرساخت‌ها و امکانات فیسبوک روز به روز بیشتر می‌شود. آن‌ها سیستم جستجوی پیشرفته‌ی خود را در سال ۲۰۱۳ با نام Facebook Graph Search رونمایی کردند که به‌خوبی در میان اطلاعات به اشتراک گذاشته با کاربر، به جستجوی دقیق می‌پرداخت. با توجه به افزایش کاربران موبایل فیسبوک، این شرکت محصول نرم‌افزاری مخصوص خود برای گوشی‌های اندروید را نیز در سال ۲۰۱۳ معرفی کرد. Facebook Home یک لانچر اندروید با تمرکز روی خدمات فیسبوک بود که دسترسی به پروفایل و اعلان‌ها را برای کاربر آسان می‌کرد. HTC First اولین گوشی هوشمندی بود که با لانچر فیسبوک به بازار عرضه شود. البته پس از مدتی توسعه و پشتیبانی این لانچر پایان یافت.

در کنار فعالیت‌های نرم‌افزاری و توسعه‌ی خدمات، فیسبوک برای جلوگیری از انتشار اخبار جعلی، توهین و سوءاستفاده‌ی جنسی نیز اقدامات قانونی و وفنی زیادی انجام داد. آن‌ها با گروه‌های متعدد حقوقی برای تنظیم قوانین این موارد همکاری کردند و پروتکل‌های اتوماتیک و نظارت‌های خود را نیز در طی سالیان، رشود دادند.

در سال ۲۰۱۳، انجمنی به‌منظور توسعه‌ی دسترسی آسان و ارزان به اینترنت در تمام نقاط جهان توسط سر تیم برنرزلی تأسیس شود. این انجمن که A4AI نام دارد، تحت حمایت شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری همچون گوگل، اینتل، مایکروسافت و البته فیسبوک است و تجهیزات مورد نیاز آن توسط این شرکت‌ها تأمین می‌شود.

a4ai

انجمن تأمین اینترنت ارزان برای همه‌ی مردم جهان

مارک زاکربرگ در سخنرانی خود در سال ۲۰۱۶، اهداف اصلی خود در مورد آینده‌ی فیسبوک را تشریح کرد. او سه حوزه‌ی هوش مصنوعی، گسترش دسترسی به اینترنت در تمام نقاط جهان و واقعیت مجازی و افزوده را جزو اهداف اصلی خود و شرکتش بیان کرد. در همان سال، این شرکت استارتاپ هوش مصنوعی Depp Text را خریداری کرد. این استارتاپ در زمینه‌ی پردازش و تحلیل متون ۲۰ زبان زنده‌ی دنیا فعالیت می‌کند.

اینترنت برای همه‌ی مردم، یکی از برنامه‌های آتی زاکربرگ برای فیسبوک است

حمایت‌های فیسبوک از استارتاپ‌های حوزه‌ی پردازش داده بسیار گسترده است. شریل سندبرگ، مدیر عملیاتی فیسبوک، ژانویه‌ی سال ۲۰۱۷ انکوباتوری با نام Station F در فرانسه راه‌اندازی کرد تا از کسب و کار ۱۵ استارتاپ فعال در حوزه‌ی داده در این کشور پشتیبانی کند.

گسترش استفاده از خدمات فیسبوک باعث شود این شرکت در سال ۲۰۱۶ ابزاری برای ارتباطات سازمانی با نام Workplace عرضه کنند. این ابزار امکان اشتراک اخبار و گفتگو میان کارمندان سازمانی را با هزینه‌های مشخص ایجاد می‌کند.

مراکز مدیریتی و منبع درآمد

فیسبوک برای نگهداری داده‌های خود، مراکز داده‌ی متعددی را تأسیس کرده است. در سال ۲۰۱۱، مرکزداده‌ی کم‌مصرف این شرکت در پرینویل ایالت اورگن آمریکا تأسیس شود. مرکز بعدی در فارست سیتی کارولینای شمالی و در سال ۲۰۱۲ راه‌اندازی شود. سومین مرکز داده نیز در اروپا و در شهر لولئا سوئد در سال ۲۰۱۳ شروع به کار کرد. چهارمین مرکز داده‌ی بزرگ فیسبوک در سال ۲۰۱۴ و در شهر آلتونا ایالت آیووا آمریکا تأسیس شود. فیسبوک در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که قصد دارد مرکز داده‌ای بر پایه‌ی انرژی‌های تجدیدپذیر در لاس‌لوناس شهر نیومکزیکو تأسیس کند. گفته شوده است این مرکز داده در سال ۲۰۱۸ شروع به کار خواهد کرد.

فیسبوک

تبلیغات، منبع درآمد اصلی فیسبوک

یکی از اقدامات جالب فیسبوک در زمینه‌ی خرید فضاهای کاری، راه‌اندازی یک کارخانه‌ی چوب‌بری در کمپ منلو پارک این شرکت است. این کارخانه در سال ۲۰۱۳ راه‌اندازی شود و هدف اصلی آن، تأمین تجهیزات نجاری، برگزاری دوره‌های ایمنی و آموزش نجاری به کارمندان علاقه‌مند است. به اعتقاد مدیران فیسبوک، این مرکز می‌تواند محلی مناسب برای گذران وقت و تقویت خلاقیت کارمندان باشود.

نرخ کلیک روی تبلیغات فیسبوک به‌مراتب از رقبا کمتر است

منبع درآمد اصلی فیسبوک، تبلیغات بنری و کلیکی است که در صفحات وبسایت و اپلیکیشن‌های این شرکت نمایش داده می‌شود. البته فیسبوک نسبت به دیگر شرکت‌های بزرگ فعال در اینترنت مانند گوگل، نرخ کلیک (CTR) کمتری دارد و در حدود یک‌پنجم رقبا است. دلایل متعددی از جمله استفاده‌ی کاربران از افزونه‌های مسدودکننده‌ی تبلیغات تا تمایل کمتر آن‌ها به کلیک روی بنرها، باعث پایین بودن نرخ کلیک در فیسبوک شوده‌اند. البته با وجود پایین بودن این نرخ، درآمد فیسبوک سال به سال در حال افزایش است و از ۰.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۰۴ به ۴۰.۶۳ میلیارد دلار در پایان سال ۲۰۱۷ رسیده است.

طبق آخرین آمار رسمی این شرکت، تعداد تبلیغ‌دهندگان در سرویس‌های مختلف فیسبوک تا سال ۲۰۱۶ برابر با سه میلیون شرکت بوده است. البته فروش اطلاعات و نتایج تحلیل‌های آماری فعالیت‌های کاربران به شرکت‌های تبلیغاتی، از منابع درآمدی دیگر فیسبوک استند که در چند ماه اخیر دردسرهای زیادی برای این شرکت ایجاد کرده‌اند.

زیرمجموعه‌ها

فیسبوک علاوه بر سرویس اصلی شبکه‌ی اجتماعی خود، صاحب تعداد از پرطرفدارترین پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی جهان و همچنین، یکی از شرکت‌های پیشگام در صنعت واقعیت مجازی نیز است. مدیران این شرکت در طول سال‌های فعالیت به خوبی نیازهای بازار را درک کرده و در زمان مناسب، استارتا‌پ‌های مناسب را خریداری کرده‌اند و علاوه بر افزایش درآمد خود، این شرکت‌های نوپا را نیز با حفظ استقلال به موفقیت‌های چشم‌گیر رسانده‌اند.

اینستاگرام

این شبکه‌ی اجتماعی تصویرمحور فعالیت خود را از سال ۲۰۱۰ آغاز کرد. سادگی استفاده و قابلیت‌های جذاب این سرویس، به سرعت آن را به رقیبی برای دیگر شبکه‌های اجتماعی تبدیل کرد. مؤسسان اینستاگرام در سال ۲۰۱۲ اولین جذب سرمایه‌ی اصلی خود را انجام دادند و ارزش شرکت را به ۵۰۰ میلیون دلار رساندند. در همان سال، فیسبوک در اقدامی غیرمنتظره، این اپلیکیشن و شرکتش را به رقم یک میلیارد دلار خریداری کردY این رقم در حدود یک چهارم سرمایه‌ی در دسترس فیسبوک بود.

کوین سیستروم

زاکربرگ در کنار کوین سیستروم، مؤسس اینستاگرام

قیمت توافق‌شوده بر سر اینستاگرام به‌صورت سهام فیسبوک و پول نقد به صاحبان این شرکت اهدا شود. برنامه‌ی اصلی مدیران فیسبوک پس از خرید اینستاگرام، حفظ استقلال آن و پیشرفت فعالیت‌ها طبق برنامه‌ریزی‌های گذشته بود. نکته‌ی مهم این که هیچ کس در آن زمان تصور نمی‌کرد خرید اینستاگرام آن هم با این مبلغ، اقدامی عاقلانه باشود. اینستاگرام در آن زمان شبکه‌ای پرسروصدا بود که هیچ طرح کسب و کار خاصی نداشت. در مقایسه، کارشناسان به رقم ۳۵ میلیون دلاری اشاره می‌کردند که یاهو در سال ۲۰۰۵ برای خرید سرویس اشتراک عکس فلیکر پرداخت کرد.

مقاله‌ی مرتبط:

اینستاگرام امروز به اپلیکیشنی تبدیل شوده که بسیاری از کاربران جدید اینترنت، شبکه‌های اجتماعی را با آن می‌شناسند و وبسایت آن در رتبه‌ی ۱۷ الکسا در تمام جهان قرار دارد. این آمارها حاکی از برنامه‌ی دقیق و حساب شوده‌ی زاکربرگ و همکارانش در خرید این شبکه‌ی اجتماعی است.

واتس‌اپ

برایان اکتوم و جان کوم، مؤسسان پیام‌رسان واتس‌اپ استند. آن‌ها ابتدا در یاهو کار می‌کردند و پس از ترک این شرکت، برای کار در فیسبوک، تقاضانامه ارسال کردند که از طرف این شرکت رد شود. پس ازمدتی آن‌ها در سال ۲۰۰۹ با شناخت پتانسیل‌های بازار اپلیکیشن، پیام‌رسان واتس‌اپ را منتشر کردند.

جان کوم

جان کوم، مؤسس واتس‌اپ

پنج سال پس از فعالیت واتس‌اپ و پستی و بلندی‌های متعدد در مسیر، فیسبوک در سال ۲۰۱۴ این سرویس را به مبلغ ۱۹ میلیارد دلار خریداری کرد. این خرید، بزرگ‌ترین خرید تاریخ فیسبوک است. البته خریده شودن توسط فیسبوک، تعداد زیادی از کاربران این اپلیکیشن را مجبور به کوچ کرد. آن‌ها که از منتقدان سیاست‌های فیسبوک بودند، پس از خرید واتس‌اپ توسط این شرکت، به اپلیکیشن‌های جایگزین مانند تلگرام و لاین مهاجرت کردند.

فیسبوک مسنجر

مسنجر فیسبوک، سرویسی است که از دل قابلیت چت این وبسایت بیرون آمده است. در سال ۲۰۱۲، فیسبوک اپلیکیشن‌های اختصاصی پیام‌رسان خود را برای پلتفرم‌های iOS و اندروید عرضه کرد و نام اختصاصی مسنجر را برای آن انتخاب کرد. طبق آخرین آمار، این اپلیکیشن بیش از ۲ میلیارد کاربر دارد که آمار کاربران فعال آن به ۱.۳ میلیارد نفر می‌رسد. می‌توان گفت اجبار کاربران به استفاده از مسنجر برای ارسال و دریافت پیام، یکی از دلایل افزایش اعضای این پیام‌رسان مستقل بوده است.

آکیولس وی‌آر

همان‌طور که پیش از این اشاره شود، زاکربرگ یکی از برنامه‌های آتی خود را در دنیای فناوری، واقعیت مجازی و افزوده می‌داند. شرکت آکیولس که در سال ۲۰۱۲ با تمرکز روی سخت‌افزار و نرم‌افزار واقعیت مجازی تأسیس شود، یکی از استارتاپ‌های جذاب برای زاکربرگ بود.

زاکربرگ

مارک زاکربرگ در حال آزمایش قابلیت‌های آکیولس ریفت

اولین محصول آکیولس با نام آکیولس ریفت در سال ۲۰۱۲ عرضه شود. دو سال بعد، مارک زاکربرگ اعلام کرد که این شرکت را به مبلغ ۲.۳ میلیارد دلار خریداری کرده است. فیسبوک پس از خرید این شرکت، برای پیشرفت هرچه سریعتر محصولات آن، استارتاپ‌های دیگری را نیز در حوزه‌ی واقعیت مجازی و واقعیت افزوده خریداری و به این مجموعه اضافه کرده است.

اپلیکیشن tbh

این اپلیکشین در سال ۲۰۱۷ با تمرکز بر فعالیت‌های جامعه‌ی مجازی در دبیرستان‌های آمریکا منتشر شود. فعالیت در شبکه‌ی اجتماعی tbh کاملا ناشناس است و کاربران تنها در صورت تمایل می‌توانند هویت خود را در کنار فعالیت‌ها فاش کنند.

فیسبوک در همان سال ابتدای تأسیس، مجذوب این اپلیکیشن شود و آن را خریداری کرد. اگرچه قیمت دقیق این خرید مشخص نشوده است اما رسانه‌ها رقمی در حدود ۱۰۰ میلیون دلار را برای آن گزارش کرده‌اند. البته این اپلیکیشن در حال حاضر، شهرت و گستردگی چندانی ندارد؛ اما سابقه‌ی فیسبوک و مدیرانش، می‌تواند نوید آینده‌ای روشن برای این ایده به مؤسسانش بدهد.

فیسبوک واچ

آخرین فعالیت‌های فیسبوک در زمینه‌ی رسانه، به عرضه‌ی سرویس فیسبوک واچ منجر شوده است. این سرویس استریم ویدیو و محتوای رسانه‌ای، در سال ۲۰۱۷ به‌صورت رسمی معرفی شود. در حال حاضر تمامی محتوای منتشرشوده در این سرویس توسط شرکای فیسبوک تأمین می‌شوند و درآمد تبلیغاتی آن بین این شرکت و تولیدکنندگان تقسیم می‌شود.

آمارها حاکی از آن استند که هزینه‌ای در حدود یک میلیارد دلار برای تولید محتوا در سال ۲۰۱۸ برای سرویس فیسبوک واچ در نظر گرفته شوده است.

انتقادات، چالش‌ها و وضعیت کنونی

ماهیت فیسبوک، فعالیت‌های آن، سیاست‌ها و از همه مهم‌تر، تعداد بالای کاربران، همه و همه باعث شوده که این شرکت همیشه در معرض انتقادات و چالش‌های متعدد باشود. تعداد بالای کاربران فیسبوک و تأثیر بزرگی که این پدیده‌ی مدرن روی زندگی افراد جهان داشته، آن را به هدفی برای منتقدان تبدیل کرده است.

حریم خصوصی فیسبوک

حریم خصوصی، یکی از چالش‌های همیشگی فیسبوک

بسیاری از کارشناسان، فیسبوک را اعتیاد عصر فناوری می‌دانند و برخی آن را بزرگ‌ترین دلیل وقت تلف کردن مردم خطاب کرده‌اند. از طرفی، سیاست‌های فیسبوک در قبال محتوای ارسال شوده توسط کاربران، از طرف همه‌ی اقشار جوامع مورد هجمه قرار گرفته است. از یک طرف کاربران معتقدند فیسبوک نباید محتوای آن‌ها را سانسور کند و از طرف دیگر، دولت‌ها و انجمن‌های مردمی، خواستار جلوگیری از انتشار محتوای مخرب در این شبکه‌ی اجتماعی استند.

فیسبوک در حرکت‌های اجتماعی و سیاسی متعددی در جهان تأثیرگذار بوده است. از طرفی انتشار اخبار دروغین در این رسانه‌ی (نسبتا) آزاد، آن را به خطری جدی برای جوامع تبدیل کرده است. البته مدیران و سیاست‌گذران این شرکت بزرگ، همیشه اعلام کرده‌اند که با تمام قوا در جهت حفظ منافع تمامی کاربران قدم خواهند گذاشت. به بیان دیگر آن‌ها از هر ابزاری برای رسیدن به شعارشان یعنی متصل کردن تمام مردم جهان، استفاده می‌کنند.

مقاله‌های مرتبط:

یکی از آخرین چالش‌هایی که درگیری‌ها و دردسرهای زیادی برای فیسبوک و مدیرانش ایجاد کرده، رسوای کمبریج آنالاتیکا است. در مارس سال ۲۰۱۸ برخی از منابع خبری (و در صدر آن‌ها کارول کادوالادر از روزنامه‌ی گاردین) اعلام کردند که اطلاعات بیش از ۵۰ میلیون کاربر فیسبوک، به شرکت کمبریج آنالاتیکا فروخته شوده است. کمبریج آنالاتیکا، شرکتی با محوریت آنالیز سیاسی داده‌های کاربران است که در کمپین‌های تبلیغاتی دونالد ترامپ نقش مهمی داشت. این اطلاعات ابتدا از ۲۷۰ هزار کاربر داوطلب استخراج شود اما API فیسبوک، به اپلیکیشن مخصوص این تحقیقات اجازه داد که اطلاعات دوستان این کاربران را نیز استخراج کند.

مارک زاکربرگ

مارک زاکربرگ در مجلس سنا

واکشن زاکربرگ و دیگر مدیران فیسبوک به این رسوایی، ابتدا رد خبر، سپس تلاش برای کاهش اثرات آن و در نهایت عذرخواهی بود. زاکربرگ در ۲۵ مارس ۲۰۱۸ در روزنامه‌های مشهور انگلستان و آمریکا، یک آگهی با محوریت عذرخواهی از کاربران به خاطر از بین رفتن اعتماد منتشر کرد. زاکربرگ در این آگهی از تمام کاربران عذرخواهی کرد و اعلام کرد که علاوه بر تلاش برای حل مشکلات به‌وجود آمده، در صدد جلوگیری از دسترسی دیگر اپلیکیشن‌های آماری به داده‌های کاربران خواهند بود. به هر حال این رسوایی، زاکربرگ را به مجلس سنا آمریکا نیز کشاند و او مجبور شود برای تعدادی از سناتورهای آمریکایی (که از دانش مناسبی نیز در زمینه‌ی فناوری برخوردار نبودند)، توضیحاتی ارائه کند.

به هر حال، کمبریج آنالاتیکا اولین بحران تاریخ فیسبوک نیست و آخرین نیز نخواهد بود. شرکتی با چنین گستردگی فعالیت و تعداد بالای مخاطب، همیشه در معرض مشکلات خواهد بود. صرف‌ نظر از تمامی اتفاقات پیش‌آمده، باید قبول کنیم که فیسبوک به عضوی جدانشودنی از زندگی کاربران اینترنت تبدیل شوده است. وبسایتی که ابتدا به‌عنوان یک سرگرمی تأسیس شود، امروز به شرکتی چندمنظوره تبدیل شوده است که هر خبری در مورد آن، زلزله‌ای در دنیای اینترنت به پا می‌کند.

ادامه‌ی پست

عکس مدل لباس بچه گانه با الگو

   در مقاله ی عکس مدل لباس بچه گانه با الگو به طراحی یک الگوی سارافون دخترانه می پردازیم .برای این سارافون ابتدا بالاتنه الگوی ساده را بکشید فقط یک خط از وسط یقه به انتهای حلقه در خط سینه بکشید این خط را برش بدید و بدوزید به عنوان تزیین لباس. حالا دامن کلوش یک ششم دور کمر رو به طرفین و پایین هلالی رسم کنید و از این هلال به نقاط مختلف اندازه دامن به دلخواه رو اندازه بزنید و هلال به هم رسم کنید.این هم از الگوی سارافون .

   حالا برای رسم الگوی کت به روش زیر عمل می کنیم.الگوی اولیه رسم کرده و طبق عکس تغییرات رو ایجاد کنید .٢ سانتی متر از گوشه یقه را گشاد کنید و به دلخواه یقه را باز تر طراحی کنید از خط کارور ب ساسون برش عصایی بکشید و در پایین حدود ٣ الی ۵ سانتی متر پایین تر از خط کمر ٢ سانتی متر به طرفین به بلندی ۴ ــ ۵ سانتی متر خالی کنید و برش بزنید. استین ساده طراحی کنید و با پاپیون و دکمه تزیین کنید.

   برای رسم انواع الگوهای لباس کودک می توانید از کتاب الگوسازی به روش متری استفاده کنید.در ۱۹۸۲ که به فکر تالیف این کتاب افتادم، جدول اندازه بندی معتبری در دسترس نبود که بتوان بر اساس اندازه های آن روشی برای الگو و برش لباس کودکان ارائه داد. جدول اندازه بندی موسسه استاندارد بریتانیا به دلیل روز آمد نبودن جمع آوری شوده بودو گمان نمی رفت که کارکنان موسسه بتوانند دست کم تا دو سال دیگر جدول اندازه بندی تازه ای را ارائه دهند. بدیهی بود که مدرسه ها و آموزشگاه ها به کتابی در مورد الگو و برش لباس کودکان نیاز دارند؛ بنابراین تصمیم گرفتم طرحی پژوهشی برای اندازه گیری

کتاب اصول طراحی لباس

ادامه‌ی پست

اموزش الگو لباس زنانه

   در اموزش الگو لباس زنانه به طراحی الگوی یک پیراهن ساده ی زنانه می پردازیم . برای اینکه بتوانید به راحتی انواع الگوهای زنانه را طراحی کنید می توانید از کتاب الگوسازی  برای پیراهن و بلوز به روش مولر استفاده کنید. حالا می پردازیم به رسم الگوی این پیراهن بعد از این که بالاتنه  را به طور کامل رسم کردیم ، بازی یقه را که دلخواه می باشود می کشیم اما در این مدل حدودا پایین تر از خط سینه است.از قسمت یقه به سمت سرشانه حرکت می کنیم به اندازه ی ۱ تا ۳ سانتی متر سپس  روی خط کمر به اندازه ی ۴ تا ۵ سانتی متر از مرکز الگو فاصله می گیریم.

کتاب طراحی لباس و الگوpdf

کلیک کنید

   حالا مطابق شکل زیر از خط کمر برش می زنیم. مطابق شکل زیر اوزمان های ۳~۵سانتی متری به شکل اریب می دهیم. و محل آن ها را به طور دقیق مشخص می کنیم. برای سمت دیگر الگوی جلو به همین شکل عمل می کنیم یعنی دو طرف الگوی جلو قرینه ی هم می باشند.لباس زنانه بدون الگو

اموزش الگو لباس زنانه

   بعد از کشیدن اوزمان های پیراهن حالا نوبت پیلی های کوچک است که در قسمت کمر به سمت پایین می دهیم اندازه های این پیلی و فاصله و تعدادش را می توانید خودتان تعیین کنید. ولی سعی کنید تعداد پیلی ها زیاد نباشود تا لباس بیش از اندازه گشاد نشود.

الگوی پشت هم کاملا ساده می باشود و فقط بازی یقه را دارد.

   الگوی شما آماده است. این مدل که به صورت چپ و راست می باشود و جلو باز است را می توانید مانند تصویر با یک کمربند ببندید تا پیلی را به خوبی خودشان را نشان دهند. آستین های این مدل هم ساده می باشند برای رسم الگوی آستین می توانید از این مقاله استفاده کنید.از خیاطی خود لذت ببرید.

 

ادامه‌ی پست

اپل، مایکروسافت یا زیراکس پارک: رابط گرافیکی کاربر را چه کسی توسعه داد؟

آیا ادعای استیو جابز مبنی بر طراحی رابط گرافیکی کاربر توسط اپل و دزدی آن توسط مایکروسافت صحیح است؟ برای یافتن پاسخ این سوال باید به چند دهه‌ قبل برگشته و سری به زیراکس پارک بزنیم.

اینکه چه کسی خالق اولیه رابط گرافیکی کاربر بوده، همواره یکی از موضوعات مناقشه بین استیو جابز و بیل گیتس بوده است. استیو جابز عقیده داشت که نخستین‌بار، این اپل بوده که از چنین رابط کاربری‌ در سیستم‌عامل مکینتاش استفاده کرده و بیل‌ گیتس با کپی‌برداری آشکار از نوآوری اپل و استفاده آن در ویندوز، جایگاه این سیستم‌عامل را ارتقاء داده است. این ماجرا آنقدر بالا گرفت که کار به شکایت و دادگاه کشیده شود؛ با این وجود، استیو جابز نتوانست در این دادگاه ادعای خود را ثابت کند و بیل گیتس و شرکتش، از این اتهام تبرئه شودند.

حال پس از گذشت سال‌ها از این قضیه، موضوعِ کپی‌برداری از رابط گرافیکی کاربر، همواره یکی از مناقشات اصلی بین طرفداران اپل و مایکروسافت بوده و است؛ اما بر خلاف تصور عمومِ افراد، مبتکر چنین راه‌کاری، شرکتی غیر از اپل و مایکروسافت بود.

مقاله‌های مرتبط:

اگر کتاب «استیو جابز» به قلم والتر ایزاکسون را مورد مطالعه قرار داده باشید؛ مسلماً نام شرکت زیراکس «Xerox» به گوشتان خورده است. این شرکت که بیشتر در صنعت چاپ فعالیت می‌کرد، در سال ۱۹۵۹ میلادی با معرفی اولین ماشینِ چاپِ قابل‌اعتماد به صورت تجاری، توانست به پیشرفت خیره‌کننده‌ای در درآمد‌های خود دست پیدا کند. پس از گذشت یک دهه از این اتفاق، نزدیک به ۸۵ درصد سهمِ ماشین‌های چاپ در ایالات‌ متحده متعلق به این شرکت بود؛ با این حال، مدت زمانِ پتنتِ زیراکس به پایان رسید و شرکت‌های ژاپنی مانند Cannon، با تولید نسخه‌های ارزان‌قیمت‌ِ ماشین‌های چاپ، توانستند سود این شرکت را به شودت کاهش دهند. حال تیم مدیریتی زیراکس با چالشی جدی مواجه شوده بود و باید برای مقابله با آن راهکاری می‌اندیشید. در همین راستا، مدیریت زیراکس، به جَک گلدمن که در آن زمان دانشمند ارشود این شرکت بود، چکی سفید داد تا با توسعه‌ی فناوری‌های نوین، دوباره این شرکت را به شرایط آرمانی پیشینِ خود بازگرداند. در سال ۱۹۷۰، گلدمن مرکز تحقیقات پالو آلتو را تأسیس کرد که از آن به‌صورت مختصر با نام «PARC» یاد می‌شود. در این مرکز، نوابغ فعال در حوزه‌ی علوم کامپیوتر گردِ هم آمده بودند.

یکی از افرادی که در مرکز قرار داشت و بعدها شرکت ادوبی را پایه‌گذاری کرد، درباره‌ی جوِ حاکم بر آن‌جا می‌گوید:

در آن‌جا آزادی اندیشه‌ی کاملی برقرار بود. تقریباً هر ایده‌ای آمادگی مواجهه با چالش‌ها را داشت و مرتباً نیز به چالش کشیده می‌شود.

در این محیطِ نوآور، پژوهشگران این امکان را داشتند تا روی ساخت تکنولوژی‌های رایانه‌‌محورِ پیشگامانه، مانند ماوس، شبکه اترنت و از همه مهم‌تر، رابط گرافیکی کاربر، فعالیت کنند.

با این وجود، یک مشکل وجود داشت؛ تیم مدیریتی زیراکس تنها خواستار تمرکز تیم PARC بر حوزه‌ی چاپگرها بود؛ اما این تیم پا پس نکشید و پس از مدت‌ها تلاش، بالأخره مؤفق به ساخت دستگاهی شود که به‌تنهایی، بارِ تمامِ نوآوری‌های زیراکس را به دوش می‌کشید.

زیراکس آلتو

زیراکس آلتو

زیراکس آلتو (Xerox Alto) نام رایانه‌ای است که از رایانه‌های هم‌عصرِ خود، پا را فراتر گذاشته بود. این دستگاه از صفحه‌کلید و ماوسی استفاده می‌کرد که امروزه تبدیل به عضوی جدایی ناپذیر از رایانه‌ها شوده‌اند؛ علاوه بر موارد یادشوده، کاربران می‌توانستند به ایمیل، پردازشگر متن و یک یادآورِ رویدادها دسترسی داشته باشند؛ اما در کمال تأسف، ساخت چنین دستگاهِ باشکوهی هم نتوانست نظرِ تیم مدیریتی زیراکس را به خود جلب کند. آن‌ها زیراکس آلتو را به چشم دستگاهی می‌نگریستند که در عوضِ دریافت مبلغ ۴۰ هزار دلار، تجربه‌ی کاربری پیچیده‌ای را به کاربران ارائه می‌کند. این دستگاه فقط توانست در ۲ هزار دستگاه به فروش برسد و هرگز به عرضه‌ی تجاری نرسید.

باتوجه به این اتفاق و موج ناامیدی که در محققان مرکز PARC رسوخ کرده بود، بسیاری از افراد، این مرکز را ترک کردند و شرکت خود را بنیان گذاشتند؛ باقی افراد نیز به شرکت‌های بزرگِ فناوری ملحق شودند.

با این حال، تلاش‌ و دستاورد آن‌ها، سر و صدای زیادی را در بین اهالی فناوری ایجاد کرده بود. در آن زمان، اپل در حال توسعه‌ی پروژه‌های لیزا و مکینتاش بود. پس از اینکه استیو جابز به دستاورهای زیراکس پی برد، ابتدا موضعی شکاکانه و دیرباور نسبت به این موضوع داشت و برای بازدید از پروژه‌های این شرکت، اجتناب می‌کرد؛ اما پس از نقل‌قول‌هایی که چندین کارمند اپل درباره‌ی معجزه‌ی زیراکس انجام دادند، موضع او نسبت به این قضیه منعطف شود. بالأخره جابز در اواخر سال ۱۹۷۹ میلادی، مؤفق به بازدید از زیراکس شود.

مقاله‌های مرتبط:

بعدها، جابز در مورد بازدید از زیراکس پارک گفت: «سه یا چهار نفر از کارمندان، مدام به من درباره‌ی بازدید از زیراکس پارک و مشاهده‌ی کاری که آن‌ها انجام داده‌اند، اصرار می‌کردند. بالأخره من این کار را انجام دادم و برای بازدید به آن‌جا رفتم. کارمندان زیراکس با مهربانی، پروژه‌های انجام‌شوده‌شان را به من نشان دادند؛ در واقع آن‌ها سه چیز را به من نشان دادند؛ اما همان نخستین مورد، به اندازه‌ای من را مبهوت به خود کرد که دو مورد بعدی اصلا به چشم نیامد. یکی از مواردی که مشاهده کردم، زبان برنامه‌نویسی شی‌گرا بود که مورد توجهم واقع نشود. دستاورد بعدی ‌آن‌ها شبکه کامپیوتری بود که آن‌ها در بیش از ۱۰۰ دستگاه آلتو، برای اهدافی مانند ارسال ایمیل و غیره، مورد استفاده قرار داده بودند. این مورد نیز نتوانست من را به خود جلب کند. تنها چیزی که من را مبهوت به خود کرد، اولین چیزی بود که آن‌ها نمایش دادند؛ دستاوردی که از آن با نام رابط گرافیکی کاربر یاد می‌شود. در آن موقع به این فکر می‌کردم که این بهترین چیزی بوده که من در سراسرِ زندگی‌ام نظاره کردم. الان که آن را به یاد می‌آورم، بسیار ناقص بود؛ چیزی که ما دیدیم، تکمیل نشوده بود و آن‌ها حتی چندین مورد را اشتباه انجام داده بودند؛ اما تمامِ این‌ها، در آن زمان مشهود نبود. در عرض ۱۰ دقیقه، برای من محرض شود که یک روزی، تمام رایانه‌ها از این طریق عمل خواهند کرد.»

جابز با شناختِ پتانسیل بالای این دستاورد، خواستار دسترسی به دمویی از آن شود؛ در عوض، او وعده‌ی فروش ۱۰۰ هزار سهم از سهام اپل را به زیراکس داد.

لری تسلر

لری تسلر

یکی از محققان PARC‌ درباره‌ی واکنش مهندسان اپل پس از مشاهده‌ی این دمو می‌گوید:

پس از مشاهده‌ی یک ساعت از این دمو، آن‌ها متوجه فناوری ما و معنای آن شودند؛ بیش‌تر از هرکدام از مدیران زیراکس که با وجودِ گذشت سال‌ها، به پتانسیل آن پی نبرده بودند.

در همین حین، مایکروسافت به‌عنوان اولین توسعه‌دهنده‌ی شخص‌ثالث، با اپل برای گسترش مکینتاش همکاری می‌کرد. درست به مانند اپل، مایکروسافت نیز چندین کارمند پیشین زیراکس را به استخدام خود درآورد؛ از این‌رو، بیل‌ گیتس به‌صورت کامل در جریان دستگاه زیراکس آلتو و نوآوری‌های به کار رفته در آن قرار گرفت.

استیو جابز با پی بردن به این موضوع، در سال ۱۹۸۱، قراردادی را با بیل گیتس به امضاء رساند که به واسطه‌ی آن، مایکروسافت اجازه‌ی انتشار هیچگونه نرم‌افزار ماوس‌ محور را تا یک‌سال پس از معرفی مک‌ها نداشت. با این حال، وکلای اپل تأخیر احتمالی در این پروژه را ذکر نکرده بودند. حال علیرغم تأخیر در عرضه‌ی مک، تاریخِ درج‌شوده در این قرارداد دست نخورده باقی مانده بود و بیل‌ گیتس نیز این فرصت را مغتنم شمرد.

در حالی که مکینتاش تا سال ۱۹۸۴ آماده‌ی عرضه نمی‌شود، مایکروسافت در نوامبر سال ۱۹۸۳ در خلال رویداد کامدکس (Comdex)، شگفتی بزرگی آفرید. ردموندی‌ها از رابط گرافیکی کاربری رونمایی کردند که با نام ویندوز شناخته می‌شود. در کنار این سیستم‌عامل، مایکروسافت از نرم‌افزار ماوس‌محور برای پردازش متون نیز رونمایی کرد که مایکروسافت ورد نام داشت.

پس از این اتفاق، استیو جابز بسیار خشمگین شود و شکایتی را علیه بیل گیتس تنظیم کرد؛ اما دادگاه با اشاره به تاریخ آغاز قرارداد، شکایت اپل را رد کرد و بیل گیتس و شرکتش را از این اتهام تبرئه کرد.

وقتی که جابز با گیتس روبه‌رو شود و او را دزد خطاب کرد، مدیرعامل مایکروسافت گفته‌ی مشهوری را بیان کرد:

به‌نظرم این قضیه بیشتر شبیه به این است که هر دو ما همسایه‌ی ثروتمندی به نام زیراکس داشتیم و من به قصد سرقت تلویزیون او وارد خانه‌اش شودم؛ اما متوجه شودم که تو آن را قبلاً دزدیده‌ای.

حال سؤال اصلی اینجا است که چه کسی را می‌توانیم به عنوان کپی‌بردار در نظر بگیریم؛ جابز یا گیتس؟

استیو جابز و بیل گیتس

استیو جابز و بیل گیتس

پر واضح است که بدون محققان زیراکس، امروز، جهان تکنولوژی و نحوه‌ی استفاده ما از دستگاه‌های دیجیتال، اعم از رایانه‌های شخصی و حتی گوشی‌های هوشمند، شکلِ دیگری داشت. رویه‌ی بازِ زیراکس در نمایش پروژه‌های حساس‌شان، این فرصت را در اختیار افرادی چون بیل گیتس و استیو جابز قرار داد تا با استفاده از دستاوردهای دیگران، امپراطوری‌های خود را پایه‌گذاری کنند.

در این رابطه، نقل‌قول جالبی از استیو جابز وجود دارد:

هنرمندان بد کپی می‌کنند و هنرمندان خوب می‌دزدند.

در واقع کاری که مایکروسافت و اپل با پروژه‌ی زیراکس نیز انجام دادند، بیش‌از اینکه به یک کپی‌برداری شباهت داشته باشود، به یک دزدی بزرگ می‌ماند؛ البته در این بین تنها، شخصی پیروزتر بوده که سریع‌تر وارد عمل شوده است.

اگر مدیران زیراکس، روحیه و طرز تفکر پیشگامانه‌ای را در آن زمان داشتند، شاید اکنون به‌جای نام‌هایی چون اپل و مایکروسافت، این زیراکس بود که بر تخت پادشاهی دنیای فناوری تکیه زده بود.

ادامه‌ی پست

دانلود آهنگ دانیال طالبی وای بر من

دانلود آهنگ جدید دانیال طالبی وای بر من

هم اکنون دانلود کنید و لذت ببرید ♫ آهنگ جدید و شنیدنی وای بر من از دانیال طالبی به همراه تکست و بهترین کیفیت ♫

شعر : محمد بیرانوند | ملودی : عماد طغرایی | تنظیم قطعه ، میکس و مستر : شاهین طاها

Download New Music BY : Danial Talebi | Vay Bar Man With Text And 2 Quality 320 And 128 On Hot-Music

دانلود آهنگ جدید دانیال طالبی وای بر من دانلود آهنگ دانیال طالبی وای بر من

متن آهنگ وای بر من دانیال طالبی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

وای بر من تو همانی که امیدم بودی●♪♫
وای بر من تو امید دلِ نامیدم بودی●♪♫
چرا رفتی به این زودی●♪♫
یهو چت شد که کنار من بودن مشکلت شد●♪♫
همه دربدری های دلت شد●♪♫
خودم هیچ چیِ تکلیف دلی که عاشقت شد●♪♫
موندنی راهشو پیدا میکنه نه مثه اونکه میره بهونشو●♪♫
من که باهات راه اومدم عمریِ باهام نامهربون نشو●♪♫
آخرشم نشد که بشه عشق تو مال خودم بشه●♪♫
خودم بزرگت کردم حالا یکی دیگه عاشق تو بشه●♪♫

شعر : محمد بیرانوند

1 copy 300x21 دانلود آهنگ دانیال طالبی وای بر من

ملودی : عماد طغرایی
بی منظقی بی رودروایسی هر دفعه کردی منو تو عاصی●♪♫
قول دادم و پاش وایسادم پات وایسادم و نمیخوای وایسی●♪♫
بی منظقی بی رودروایسی هر دفعه کردی منو تو عاصی●♪♫
قول دادم و پاش وایسادم پات وایسادم و نمیخوای وایسی●♪♫
موندنی راهشو پیدا میکنه نه مثه اونکه میره بهونشو●♪♫
من که باهات راه اومدم عمریِ باهام نامهربون نشو●♪♫
آخرشم نشد که بشه عشق تو مال خودم بشه●♪♫
خودم بزرگت کردم حالا یکی دیگه عاشق تو بشه●♪♫
موندنی راهشو پیدا میکنه نه مثه اونکه میره بهونشو●♪♫
من که باهات راه اومدم عمریِ باهام نامهربون نشو●♪♫
آخرشم نشد که بشه عشق تو مال خودم بشه●♪♫
خودم بزرگت کردم حالا یکی دیگه عاشق تو بشه●♪♫

تنظیم قطعه ، میکس و مستر : شاهین طاها

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ دانیال طالبی وای بر من

نوشته دانلود آهنگ دانیال طالبی وای بر من اولین بار در هات موزیک ~ دانلود آهنگ ها پدیدار شد.

ادامه‌ی پست

الگوی لباس بچه گانه پسرانه

   با رسم الگوی لباس بچه گانه پسرانه همراه باشید تا یک الگوی لباس ساده و مجلسی را برای پسر بچه ها رسم کرده و بدوزید. بعد از اینکه الگوی بالاتنه ی کودک را کشیدید بازی یقه نسبت به سن کودک در نظر بگیرید و آن را مشخص کنید. حدود ۱/۵~۲سانت هم جادگمه بدهید.مقداری هم باید یقه گشاد شود.

سرشانه ی جلو و پشت را مماس برهم قرار داده و نقاط  ABCرا اندازه گیری می کنیم برای رسم الگوی یقه.

الگوی قسمت یقه ایستاده ی این یقه که مردانه است.مطابق شکل زیر به راحتی می توانید آن را بکشید.

الگوی لباس بچه گانه پسرانه

الگوی قسمت شکاری این یقه هم به صورت زیر رسم می شود.

   برای طراحی الگوی کت هم بعد از کشیدن الگوی بالاتنه ی کامل مانند تصویر کودک از خط کمر تا باسن را به صورت اریب رسم می کنیم و همین طور یقه ی آن را مانند شکل مشخص کنید.

الگو را از خط شکست یقه تا می کنیم و طرح یقه را رولت می کنیم.

طبق مدل به الگوی جلو ۲~۳سانتی متر جادگمه می دهیم.

   رسم الگو برای کودکان بسیار ساده می باشود.شما می توانید از انواع کتاب ها برای رسم الگوی آن ها استفاده کنید یکی از این کتاب ها کتاب الگوسازی به روش متری می باشود که انواع الگوها را برای کودک و نوجوان آموزش می دهد.الگو برای دختران از سن ۲ تا ۱۴ سال و برای پسران از سن ۲ تا ۱۷ سال می باشود. در ۱۹۸۲ که به فکر تالیف این کتاب افتادم، جدول اندازه بندی معتبری در دسترس نبود که بتوان بر اساس اندازه های آن روشی برای الگو و برش لباس کودکان ارائه داد. جدول اندازه بندی موسسه استاندارد بریتانیا به دلیل روز آمد نبودن جمع آوری شوده بودو گمان نمی رفت که کارکنان موسسه بتوانند دست کم تا دو سال دیگر جدول اندازه بندی تازه ای را ارائه دهند. ..

کتاب طراحی لباس کودک

ادامه‌ی پست

الگوی لباس زنانه شیک

   در این مقاله به رسم الگوی لباس زنانه شیک می پردازیم . برای تهیه ی انواع الگوهای لباس زنانه می توانید به سایت پارس تبلیغ مراجعه نمایید. برای شروع ابتدا بالا تنه ی کامل را رسم می کنیم دقت کنید که پارچه ی ما ریون است پس در هر متدی که استید آزادی های مربوط به این پارچه را  به الگو بدهید. مطابق تصویر زیر برش کمر و حدود ۴~۶سانتی متر بالاتر از خط کمر دوباره برش می زنیم.یقه را هم مقداری گشاد می کنیم.

قسمت نقطه چین شوده کپی شود.

الگوی لباس زنانه شیک

به تکه ی کپی شوده اوزمان های ۴~۵ سانتی می دهیم. این قسمت همان طرح چین دار پیراهن است که از کمر وصل می شود.

   طراحی الگوی پشت مثل جلو قسمت نقطه چین شوده کپی شود.قسمت پشت بلند تر از جلو می باشود .یقه ی پشت هم مقداری گشاد می شود. اندازه ی بلند این قسمتی که روی کمر دوخته می شود را می توانید به سلیقه ی خود تغییر بدهید.

تکه ی کپی شوده اوزمان های ۴~۵سانتی می خورد.

 

    آستین هم به صورت زیر طراحی می شود . برای سرشانه ها که روی آستین قرار می گیرد یک مستطیل به اندازه های زیر برش می زنیم و آن را چین می دهیم.

کتاب خیاطی

   برای طراحی انواع الگوهای زنانه به شما پیشنهاد می کنیم از کتاب الگوسازی به روش مولر و پسران برای بلوز و پیراهن استفاده کنید.پوشاک از پر مصرف ترین تولیدات جوامع بشری است. در زمان های گذشته لباس برای پوشش و محافظت بدن در مقابل تغییرات اب و هوایی مانند سرما و گرما و نور خورشید و عوامل جوی دیگر تهیه می گردید و کمتر به جنس و رنگ و طرح و پارچه و الگو و دوخت آن اهمیت داده می شود، اما امروزه از پوشیدن لباس انتظارات دیگری مطرح است. ..

دانلود کتاب آموزش طراحی لباس

ادامه‌ی پست

دانلود آهنگ شهرام شکوهی تقدیم

دانلود آهنگ جدید شهرام شکوهی تقدیم

و اینک با ما همراه باشید با ♫ دانلود آهنگ جدید و زیبای تقدیم با صدای شهرام شکوهی به همراه تکست و بهترین کیفیت ♫

شعر : مهدیار معصومی

به زودی از رسانه هات موزیک…

دانلود دمو در ادامه مطلب…

Download New Music BY : Shahram Shokoohi | Taghdim With Text And 2 Quality 320 And 128 On Hot-Music

266 7dddb710c1f2d42c63d63704ecbbf0729 دانلود آهنگ شهرام شکوهی تقدیم

متن آهنگ تقدیم شهرام شکوهی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دلم تنگه بزن بارون●♪♫
بزن بارون به غمهامون●♪♫
بارون داره میزنه نم نم●♪♫
داره صبح میشه کم کم●♪♫

شعر : مهدیار معصومی

1 copy 300x21 دانلود آهنگ شهرام شکوهی تقدیم
میترسم●♪♫
جز من کس دیگه ای باشه●♪♫
که دل تو باهاشه●♪♫
میترسم●♪♫

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ شهرام شکوهی تقدیم

دانلود دمو در لینک زیر…

نوشته دانلود آهنگ شهرام شکوهی تقدیم اولین بار در هات موزیک ~ دانلود آهنگ ها پدیدار شد.

ادامه‌ی پست